IV SA/Wr 732/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Sędziowie : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia NSA Jolanta Sikorska Protokolant : Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 15 marca 2013 r. sprawy ze skargi A. Dz. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia uchyla zaskarżone postanowienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] 2012 r. Nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia A. Dz. na postanowienie [...] wydane przez Zastępcę Burmistrza Miasta Dz. z dnia [...] 2012 r. w sprawie odmowy wyłączania A. G. Dyrektora OPS w Dz. od udziału w postępowaniu prowadzonym w sprawie przyznania jednorazowej zapomogi z funduszu specjalnego, stwierdziło niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie [...] wydane przez Zastępcę Burmistrza Miasta Dz. z dnia [...] 2012 r. w sprawie odmowy wyłączenia A. G. Dyrektora OPS w Dz. od udziału w postępowaniu prowadzanym w sprawie przyznania jednorazowej zapomogi z funduszu specjalnego. W uzasadnieniu podano, że pismem z dnia 4 lipca i 23 lipca 2012 r. A.Dz. zwrócił się do Burmistrza Miasta Dz. o wyłącznie A. G. od udziału w postępowaniu prowadzonym w sprawie przyznania jednorazowej zapomogi z funduszu specjalnego. Postanowieniem z dnia [...] 2012 r. [...] wydanym przez Zastępcę Burmistrza Miasta Dz. odmówiono wyłączenia A. G. od udziału w postępowaniu prowadzonym w sprawie przyznania jednorazowej zapomogi z funduszu specjalnego. Stronę pouczono, że na postanowienie to nie służy zażalenie i że może być ono zaskarżone tylko w odwołaniu od decyzji. Na powyższe postanowienie w dniu 14 sierpnia 2012 r. wpłynęła skarga. Zgodnie z art. 141 § 1 i art. 142 kodeksu postępowania administracyjnego, na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Rozpoznanie wniosku o wyłączenie pracownika od udziału w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 24 § 1 k.p.a. powinno nastąpić w formie postanowienia, na które nie służy środek odwoławczy. Przepisy rozdziału 6 k.p.a. ,,Wyłączenie pracownika lub organu" nie przewidują takiej możliwości. W związku z tym należy uznać, że niedopuszczalne jest wniesienie zażalenia na postanowienie w sprawie wyłączenia A. G. od rozpoznawania w sprawie przyznania jednorazowej zapomogi z funduszu specjalnego. Ustalenie przez organ, iż wniesiono zażalenie na postanowienie, w stosunku do którego, przepisy nie przewidują takiej możliwości, nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia, w formie postanowienia, jego niedopuszczalności nie zezwalając na przystąpienie do merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia. Skargę na powyższe postanowienie wniósł A. Dz. Brzmi ona: Mocą art. 16, 17, 20 Dz. U. Nr 74, poz. 368 Nr 104 poz. 515 z dnia 4 maja 1995 r. zaskarżam postanowienie SKO [...] dn. [...] 2012 r. Zażalenie wnoszę z powodu braku podstawy faktycznej i prawnej ... niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie [...]. A. G. od 2007 r. narusza prawo dowód: [...] z dnia 04.05.2012 r. organ odwoławczy w trybie nie, bo nie odmawiał obowiązku ponownego rozstrzygnięcia rzeczowej sprawy – zob. art. 138 kpa. Żądam zmiany, uchylenia w/w postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalanie a uzasadniając swój wniosek przywołał argumenty powołane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie z przyczyn w niej wskazanych. Nie zawiera ona żadnych merytorycznych ani procesowych zarzutów, w zasadzie nie odnosi się w ogóle do zaskarżonego postanowienia. Jednakże zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1070 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani też wskazaną podstawą prawną ale rozstrzyga w granicach danej sprawy. Mając na uwadze powyższy przepis należy wskazać co następuje: Analiza akt administracyjnych dołączonych do skargi daje podstawę do następujących ustaleń i stwierdzeń: Z.Dz. pismem z dnia 2 czerwca 2012 r. skierowanym do Burmistrza Dz., a doręczonym Urzędowi Miasta w Dz. dnia 5 czerwca 2012 r. wniosła o przyznanie jednorazowej zapomogi z puli funduszy specjalnych. W związku z tym wnioskiem rozpoznano zgłoszone żądanie wyłączenia od rozpoznania sprawy A. G. Dyrektora OPS. To, że w ramach postępowania dotyczącego opisanego wyżej wniosku toczyło się postępowanie o wyłącznie pracownika wynika przede wszystkim z postanowienia Burmistrza Dz. z dnia [...] 2012 r. a także z zaskarżonego postanowienia SKO w W. z dnia [...] 2012 r. Mówią one o wniosku dotyczącym jednorazowej zapomogi. Natomiast wniosek o wyłączenie Dyrektora OPS w Dz. A.Dz. złożył w dniu 4 lipca 2012 r. W piśmie tym nie odwołał się do konkretnego wniosku, od rozpoznania którego wniósł o wyłączenie pracownika. W drugim piśmie w tej samej sprawie (wyłączenie pracownika) z dnia 23 lipca 2012 r. A.Dz., żądając wyłączenia Dyrektora OPS- wyraźnie wskazał przedmiot wniosku, jednorazowa zapomoga socjalna od którego rozpoznania powinna być wyłączona wskazana wcześniej osoba. Pismo to podpisała również Z. Dz. Z. Dz. podpisała również pismo z dnia 5 lipca 2012 r. (data wpływu do Urzędu 6 lipca 2012 r.). Zawarła w nim - w pkt 3 żądanie wyłączenia od rozpoznania jej spraw wskazanej wyżej osoby. Jednakże sprawy, które wskazywała, to dotyczące przyznania dodatku mieszkaniowego. Postanowienie Burmistrza Dz. z dnia [...] 2012 r. odmawiające wyłączenia Dyrektora OPS w Dz. od rozpoznania sprawy zostało zaadresowane do A. Dz., on też wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w związku z tym zażaleniem zostało wydane zaskarżone postanowienie. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu, który można by było określić jako pełnomocnictwo udzielone przez Z. Dz. – mężowi A. Dz. Mając na uwadze powyższe ustalenia należy stwierdzić, że z wnioskiem o przyznanie jednorazowej zapomogi zwróciła się Z. Dz.Wskazane pismo z dnia 23 lipca 2012 r. upoważnia do uznania, że wystąpiła w tej sprawie również o wyłączenie wskazanego pracownika MOPS. Zatem stroną postępowania dotyczącego przyznania zapomogi, a tym samym rozpoznawanego w jego ramach wniosku w trybie art. 24 k.p.a. nie mógł być A.Dz. Nie było również podstaw – co stwierdzono wyżej – do uznania go za pełnomocnika Z. Dz. Organ wydający zaskarżone postanowienie nie odniósł się do faktu, że postanowienie OPS w Dz. z dnia [...] 2012 r. adresowane było do osoby, która nie posiadała legitymacji, do występowania w sprawie, nie posiadała również legitymacji do złożenia zażalenia na to postanowienie. Z akt administracyjnych nie wynika aby nawet ustalał, czy żalącemu zostało udzielone pełnomocnictwo, w aktach takiego nie było. Konsekwentnie winno być również ocenione i rozpoznane zażalenie wniesione przez A. Dz., dotyczące postanowienia SKO w W. z dnia [...] 2012 r. W związku z powyższym należy uznać, że organ wydając zaskarżone postanowienie uchybił w sposób istotny, mający wpływ na rozpoznanie sprawy, art. 28 k.p.a., art. 33 k.p.a., art. 61, art. 61-127 § 1 w zw. z art. 141 § 1 k.p.a. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit ,,c" ustawy prawo o postępowanie przed sądem administracyjnym należało orzec jak wyżej.