IV SA/Wr 732/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 października 2016 r. Z. R. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję "Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia 29 sierpnia 2013 r. – [...]; [...] oraz [...] o odmowie przyznania zasiłku okresowego i celowego na wniosek z 3 czerwca 2013 r. utrzymane postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 5 września 2013 r. nr [...] (...)." W odpowiedzi na niniejszą skargę Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we W. wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej i wniesionej po upływie terminu. Uzasadniając ten wniosek, wskazano, że skarżący wniósł skargę na 46 decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. Każda z nich zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. jako organu właściwego. Wobec tego Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we W. zarzut błędnego pouczenia skarżącego o możliwości odwołania uznał za niezasadny. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 24 listopada 2017 r., opisaną wyżej skargę zarejestrowano jako skargę na decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia 29 sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Jak wynika z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej u.p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W związku z tym, powyższy warunek nie zostanie spełniony dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie będzie wniesiony i rozpoznany przez organ administracyjny. Tym samym oznacza to, że kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie podlegają postanowienia nieostateczne, albowiem te mogą zostać ponownie rozpoznane i rozpatrzone przez organ odwoławczy. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z okoliczności sprawy wynika, że skarżący pomimo poprawnego pouczenia o terminie i sposobie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. jako organu właściwego, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Stwierdzenie powyższego oznacza, że skarga, której przedmiotem jest decyzja z dnia 29 sierpnia 2013 r., nr [...], wydana przez organ I instancji jest niedopuszczalna. Przysługiwałaby ona dopiero na orzeczenie organu II instancji tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.