IV SA/Wr 736/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...] Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. orzeczono trwałą niezdolność J. D. do zawodowej służby wojskowej, przyznając mu kategorię "N" (pkt 9) oraz określono związek poszczególnych chorób lub ułomności ze służbą wojskową (pkt 10). W odwołaniu od tej decyzji J. D. podał, że częściowo nie zgadza się z powyższym orzeczeniem. Zdaniem odwołującego się, pkt 1, pkt 2, pkt 6, pkt 7 orzeczenia pozostają w związku ze służbą wojskową. Decyzją z dnia [...], nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Pismem z dnia 3 października 2011 r. J. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]. Na wstępie podał, że nie zgadza się częściowo z wydanym orzeczeniem organu odwoławczego. Zdaniem skarżącego, schorzenia wymienione w pkt 1 i 2 pozostają w związku ze służbą wojskową. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie bowiem przedmiotem skargi jest związek schorzeń ze służbą wojskową, co pozostaje poza kognicją sądu administracyjnego. Pismem z dnia 10 listopada 2011 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy skarga dotyczy zarówno rozstrzygnięcia w części stwierdzającej trwałą niezdolność do zawodowej służby wojskowej (kat. "N") oraz brak związku schorzeń ze służbą wojskową, czy też wyłącznie w części odmawiającej uznania związku rozpoznanych schorzeń ze służbą wojskową. W odpowiedzi skarżący jednoznacznie oświadczył, że jego skarga dotyczy odmowy uznania rozpoznanych schorzeń jako związanych ze służbą wojskową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowa decyzja składa się z dwóch części: 1) orzeczenia w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej; 2) orzeczenia w przedmiocie związku chorób i ułomności ze służbą wojskową. Właściwości sądów administracyjnych podlega jedynie orzeczenie ujęte w punkcie 1. Skarżący skarży orzeczenie ujęte w punkcie 2. Należy wskazać, że zaskarżone w części orzeczenie należy do orzeczeń ustalających schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego przysługujących na podstawie innych ustaw niż ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP (Dz. U. z 1992 r. nr 4, poz. 16 ze zm.). Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie przysługuje (zob. postanowienie Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/2000, ONSA 2001/2/47). Pogląd taki wyraził również Sąd Najwyższy w uchwale w Składzie Siedmiu Sędziów z dnia 27 października 1999 r. w sprawie sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAP i US Nr 5, poz. 167 z 2000 r.) zgodnie z którą Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. Właściwy jest tu, po wyczerpaniu odpowiedniego trybu, sąd powszechny. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).