IV SA/Wr 736/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. sprawy ze skargi W. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia do zwrotu odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w G. oraz ustalenia do zapłaty wydatków poniesionych przez MOPS w G. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokata [...] kwotę 2952 (słownie: dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa) złotych w tym 23 % podatku VAT tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym. Wyrokiem z dnia 13 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi W. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia do zwrotu odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w G. oraz ustalenia terminu do zapłaty wydatków poniesionych przez MOPS w G., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji orzekając, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Jednocześnie przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokata [...] kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym 23 % podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym. Pełnomocnik skarżącego z urzędu adw. [...], zaskarżając zawarte w sentencji ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu rozstrzygnięcie o kosztach wskazywała, iż w niniejszym przypadku – z uwagi na fakt, że przedmiotem skargi była należność pieniężna – Sąd Wojewódzki powinien był oprzeć swoje orzeczenie w tej części na przepisie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Z uwagi na powyższe pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 sygn. akt I OZ 602/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił pkt III zaskarżonego wyroku i w tym zakresie sprawę przekazał WSA we Wrocławiu do ponownego rozpatrzenia wskazując, że orzekając o kosztach postępowania sądowego, Sąd Wojewódzki był zobligowany uwzględnić okoliczność, iż wysokość wynagrodzenia przysługującego reprezentującemu skarżącego pełnomocnikowi z urzędu, powinna zostać ustalona w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zgodnie z którym w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne oblicza się na podstawie § 6 tego rozporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z ze zm.) dalej: p.p.s.a., wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Paragraf 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia stanowi, iż stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Zgodnie zaś z § 20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego reprezentował go w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. W § 6 cytowanego rozporządzenia wskazano, iż stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł – 2.400 zł. W sprawie niniejszej wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 23 499,14 zł. Zatem stawka minimalna, będąca podstawą do ustalenia opłaty zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a wynosi w przedmiotowej sprawie 2.400 zł. Zgodnie z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec oświadczenia pełnomocnika skarżącego, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostało mu zapłacone ani w całości ani w części, należało przyznać pełnomocnikowi skarżącego koszty nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 2.400 zł wraz z 23 % VAT- czyli kwotę 2952 zł.