IV SA/Wr 744/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu M. P. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku okresowego i odmowy przyznania zasiłku postanawia: odrzucić sprzeciw. Decyzją z dnia [...] września 2017 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania M. P. (dalej: strona, skarżący), uchyliło decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta D. – Z. przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D.–Z. z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku okresowego i odmowy przyznania zasiłku. Powyższa decyzja została skutecznie doręczona stronie w dniu 25 września 2017 r., co wynika z akt administracyjnych. W dniu 25 października 2017 r. strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem poczty, skargę na wyżej wymienioną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 września 2017 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że skarga została wniesiona w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwana dalej p.p.s.a., dokonana na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). Na mocy wyżej wymienianej nowelizacji do działu III p.p.s.a. zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" dodano rozdział 3a "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a – 64e. Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Następnie art. 64c § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. stanowi, że sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu. Jednocześnie termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. Należy także podkreślić, że zgodnie z art. 17 ustawy nowelizującej z dnia 7 kwietnia 2017 r. ustawodawca wskazał, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. 1 czerwca 2017 r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Tym samym do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017 r., mają zastosowanie przepisy p.p.s.a. w brzmieniu znowelizowanym. W przedmiotowej sprawie decyzja organu odwoławczego z dnia 14 września 2017 r. została wydana w nowym stanie prawnym, zaś pismo kwestionujące tę decyzję zostało wniesione w dniu 25 października 2017 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo to należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji. W związku z powyższym sprzeciw skarżącego powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu decyzji organu odwoławczego (25 września 2017 r.), czyli najpóźniej do dnia 9 października 2017 r. Jednakże sprzeciw został nadany, za pośrednictwem poczty, dopiero w dniu 25 października 2017 r. a zatem już po upływie terminu do jego wniesienia. Jednocześnie należy wskazać, że stosownie do treści art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd podziela stanowisko wyrażone zarówno przez WSA w Białymstoku w postanowieniu z dnia 4 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 551/17, jak i przez WSA w Poznaniu w postanowieniu z dnia 22 sierpnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 764/17 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), że przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w p.p.s.a. nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionym z uchybieniem czternastodniowego terminu. Sprzeciw od decyzji wniesiony w niniejszej sprawie podlega zatem odrzuceniu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Podsumowując należy zauważyć, że organ odwoławczy błędnie pouczył skarżącego o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, zamiast o możliwości wniesienia sprzeciwu w terminie 14 dni od doręczenia tej decyzji. Natomiast zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Tym samym zdaniem Sądu skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Natomiast czasem ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 września 2017 r. będzie dzień otrzymania przez skarżącego niniejszego postanowienia. Poza tym we wniosku o przywrócenie terminu skarżący powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Należy również dodać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem sprzeciwu, przy czym równocześnie z wnioskiem skarżący powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 3-4 p.p.s.a.), czyli wnieść sprzeciw od decyzji.