IV SA/Wr 747/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 747/10 odrzucające skargę Z. R. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie postępowania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w związku z cofnięciem dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie postępowania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w związku z cofnięciem dodatku mieszkaniowego. Postanowienie wraz pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia, terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony skarżącemu w dniu 31 grudnia 2010 r. W dniu 17 stycznia 2011 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo skierowane do Sądu Odwoławczego za pośrednictwem WSA we Wrocławiu podpisane przez niego osobiście, które nazwał "zażalenie". Z treści pisma wynikało, że jest to skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 22 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ponieważ pismo skarżącego wpłynęło w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, a z treści tego pisma wynikało, że jest on niezadowolony z rozstrzygnięcia w sprawie, Sąd uznał pismo z dnia 17 stycznia 2011 r. za skargę kasacyjną. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a – skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom skargi kasacyjnej, określonym w art. 176 p.p.s.a oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.), a także należycie opłacona, jeżeli podlega opłacie stałej (art. 219 § 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skargę kasacyjną sporządził i złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący – Z. R., który nie jest adwokatem, ani radcą prawnym. Zatem skarga kasacyjna nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego wniesienia skargi, a mianowicie nie jest sporządzona przez uprawnione osoby. Zgodnie z art. 178 ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez skarżącego podlega odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a..