IV SA/Wr 747/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. S. na czynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wstrzymania wypłaty świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 listopada 2023 r. O. S. (dalej: strona, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem platformy ePUAP skargę na czynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wstrzymania wypłaty świadczenia wychowawczego. Skarga - stanowiąca załącznik do pisma przewodniego z dnia 2 listopada 2023 r. - nie została podpisana przez skarżącą. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 13 lutego 2024 r. wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie skargi podpisanej w sposób przewidziany w art. 46 § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023, poz. 1634 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), tj. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym wskazując, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Jednocześnie wyjaśniono skarżącej, że złożona w niniejszej sprawie skarga, przesłana w ramach platformy e-PUAP w formie dokumentu elektronicznego, stanowiąca załącznik do pisma przewodniego strony z dnia 2 listopada 2023 r., nie została podpisana w sposób określony w art. 46 § 2a u.p.p.s.a. Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) wynika, że elektroniczna przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została odebrana przez skarżącą. Z danych uzupełniających UPD wynika, że dokument ten uznano za doręczony z dniem 6 marca 2024 r. W wyznaczonym terminie strona nie podpisała skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, którego elementy składowe określone zostały w art. 46 u.p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 i § 2a u.p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl § 2b u.p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym została wysłana za pośrednictwem platformy e-PUAP na adres elektroniczny strony. Przesyłki tej skarżąca nie odebrała. Za dzień skutecznego doręczenia stronie przedmiotowej przesyłki uznać należy zatem 6 marca 2024 r., zgodnie bowiem z art. 74 a § 8 u.p.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma doręczanego przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia, które w niniejszej sprawie miało miejsce w dniu 20 lutego 2024 r. Skoro skuteczne doręczenie skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło w dniu 6 marca 2024 r. (środa), to ostatnim dniem ustawowego terminu na uzupełnienie tych braków był 13 marca 2024 r. (środa). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, strona w zakreślonym terminie nie podpisała skargi. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.