IV SA/Wr 748/14
WyrokWSA we Wrocławiu2015-06-10
Skład orzekający: Jolanta Sikorska, Tadeusz Kuczyński, Wanda Wiatkowska-Ilków
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba wykonująca pracę na podstawie umowy zlecenia, nawet za niewielkie wynagrodzenie, może być uznana za osobę bezrobotną i mieć prawo do zasiłku dla bezrobotnych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wykonywanie pracy na podstawie umowy zlecenia, nawet za niewielkie wynagrodzenie, wyklucza możliwość uznania danej osoby za bezrobotną w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Fakt zawarcia umowy zlecenia i posiadanie innego tytułu rodzącego obowiązek ubezpieczeń społecznych stanowił wystarczającą podstawę do odmowy przyznania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku.Stan faktyczny
Skarżąca została zarejestrowana jako osoba bezrobotna i przyznano jej prawo do zasiłku. Następnie, po wznowieniu postępowania, organy administracji uchyliły pierwotną decyzję i odmówiły przyznania statusu bezrobotnego oraz zasiłku, stwierdzając, że skarżąca w okresie rejestracji wykonywała pracę na podstawie umowy zlecenia. Skarżąca twierdziła, że zapomniała o umowie zlecenia z powodu problemów zdrowotnych i osobistych. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę skarżącej.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 10 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną z powołaniem się na art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.), dalej ustawa, oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Wojewoda D. - po rozpatrzeniu odwołania S. G., dalej skarżąca, od decyzji Starosty Powiatu w S. z dnia [...], nr [...] orzekającej o: uchyleniu w całości decyzji Starosty Powiatu w S. z dnia [...] nr [...] orzekającej o uznaniu z dniem 04.04.2011 r. za osobę bezrobotną oraz przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r. i orzekającej o odmowie uznania za osobę bezrobotną od dnia 04.04.2011r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r. – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu podał, że ww. decyzją z dnia 02.07.2014 r. Starosta Powiatu w S., po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia 16.04.2014 r., orzekł o uchyleniu w całości decyzji Starosty Powiatu w S. z dnia 12.04.2011 r., nr [...] o uznaniu skarżącej z dniem 04.04.2011 r. za osobę bezrobotną oraz przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r. i orzekł o odmowie uznania skarżącej za osobę bezrobotną od dnia 04.04.2011 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r.
Skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę. W uzasadnieniu podała, że w dniu rejestracji w urzędzie pracy zapomniała, że w grudniu 2010 r. podjęła się prowadzenia spraw rachunkowych we Wspólnocie Mieszkaniowej na podstawie zawartej umowy zlecenia. Podała również, że po utracie pracy zachorowała i korzystała z porad psychologa, psychiatry i neurologa. Sytuacja zdrowotna i osobista spowodowała, że w chwili rejestracji zapomniała o zawartej umowie zlecenia tym bardziej, że wcześniej można było "dorobić" niewielką kwotę, nie tracąc statusu osoby bezrobotnej. Podniosła, że zaskarżona decyzja o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych może skutkować odebraniem jej przyznanego świadczenia przedemerytalnego. W związku z tym, że jej sytuacja jest dramatyczna, prosi o pozytywne rozpatrzenie odwołania.
Organ odwoławczy ustalił, że skarżąca zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. w dniu 04.04.2011 r. i decyzją Starosty Powiatu w S. z 12.04.2011 r. uznano skarżącą za osobę bezrobotną z dniem 04.04.2011 r. oraz przyznano prawo do zasiłku od 12.04.2014 r. na okres 12 miesięcy. W dniu rejestracji skarżąca oświadczyła m.in., że nie wykonuje innej pracy zarobkowej na podstawie umowy zlecenia, co potwierdziła własnoręcznym podpisem na druku informacji dla osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy w dniu 04.04.2011 r.
Decyzją Starosty Powiatu w S. z dnia 12.12.2011 r. orzeczono o utracie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od 18.10.2011 r. z uwagi na to, że skarżąca nabyła prawo do pobierania świadczenia przedemerytalnego od 18.10.2011 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. poinformował Powiatowy Urząd Pracy w S. pismem z dnia 8.04.2014 r., że w trakcie analizy zapisów na koncie ubezpieczonego – S. G. stwierdzono nieprawidłowości polegające na tym, ze ubezpieczony został zgłoszony w okresie od 04.04.2011 r. do 11.04.2011 r. z tytułu posiadania statusu osoby bezrobotnej niepobierającej zasiłku dla bezrobotnych oraz w okresie od 12.04.2011 r. do 17.10.2011 r. z tytułu posiadania statusu osoby bezrobotnej pobierającej zasiłek dla bezrobotnych. Natomiast ze zbioru danych ZUS wynika, że w okresie od 03.04.2011 r. do 17.10.2011 r. ubezpieczony posiadał inny tytuł rodzący obowiązek ubezpieczeń społecznych z tytułu umowy zlecenia.
Na podstawie przedłożonej przez skarżącą w dniu 30.04.2014 r. umowy zlecenia z dnia 31.12.2010 r. zawartej pomiędzy skarżącą i Wspólnotą Mieszkaniową w S. ustalono, że skarżąca w okresie od 01.01.2011 r. do 31.12.2011 r. na podstawie zawartej umowy zlecenia prowadziła dokumentację Wspólnoty i pobierała miesięcznie wynagrodzenie w kwocie 200 zł.
Po wznowieniu postępowania na podstawie postanowienia Starosty Powiatu w S. z dnia 16.04.2014 r. w sprawie ostatecznych decyzji Starosty Powiatu S. z 12.04.2011 r. o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną z dniem 04.04.2011 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 12.04.2011 r. oraz decyzji ostatecznej z dnia 12.12.2011 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 18.10.2011 r. z powodu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, decyzją Starosty Powiatu w S. z dnia 02.07.2014 r. uchylono decyzję ostateczną Starosty Powiatu S. z 12.04.2011 r. o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną z dniem 04.04.2011 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 12.04.2011 r. i orzeczono o odmowie uznania za osobę bezrobotną od dnia 04.04.2011 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r.
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku, starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2.
Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy zawiera definicję bezrobotnego - oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a - g, lit. i, j, I oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. h, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli: (...).
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy, inna praca zarobkowa - oznacza wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych.
Organ odwoławczy wskazał, że w związku z tym, że w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że skarżąca w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w S., tj. 04.04.2011 r., z tytułu zawartej umowy zlecenia w okresie od 1.01.2011 r. do 31.12.2011 r. ze Wspólnotą Mieszkaniową w S. pobierała miesięcznie wynagrodzenie w kwocie 200 zł, to nie spełniała wymogów do uznania jej za osobę bezrobotną z dniem 04.04.2011 r. i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 12.04.2011 r. W tej sytuacji należało orzec o uchyleniu w całości decyzji Starosty Powiatu w S. z dnia 12.04.2011 r., nr [...] orzekającej o uznaniu z dniem 04.04.2011 r. za osobę bezrobotną oraz przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r. i orzec o odmowie uznania za osobę bezrobotną od dnia 04.04.2011 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r.
Organ odwoławczy wskazał, że podniesiony przez skarżącą w odwołaniu zarzut, że z przyczyn losowych i zdrowotnych zapomniała w dniu rejestracji o zawartej umowy zlecenia, nie może stanowić podstawy do zmiany decyzji organu I instancji.
W tej sytuacji Wojewoda D. orzekł jak w zaskarżonej decyzji.
Od decyzji tej skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której podtrzymała twierdzenia i zarzuty zawarte w odwołaniu, wnosząc o pozytywne rozpatrzenie skargi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W toku postępowania przed Sądem, ustanowiony przez skarżącą pełnomocnik złożył pismo procesowe, w którym o uchylenie decyzji organu II instancji oraz uchylenie decyzji poprzedzającej, zarzucając naruszenie podstawowej zasady postępowania administracyjnego w szczególności:
- art. 7, art. 77 § k.p.a. w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 11 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przez niewyjaśnienie dokładnie stanu faktycznego i oparcie się tylko na fakcie zawarcia umowy cywilnoprawnej bez zbadania takich okoliczności jak dzień faktycznego rozpoczęcia wykonywania pracy i okres jej faktycznego wykonywania;
- art. 6 k.p.a. w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 11 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przez przyjęcie błędnej wykładni definicji "bezrobotnego" i "innej pracy zarobkowej" przez przyjęcie, że sam fakt zawarcia umowy cywilnoprawnej świadczy o wykonywaniu innej pracy zarobkowej i braku statusu bezrobotnego, podczas gdy zgodna z prawem jest wykładnia łącząca definicje "bezrobotnego i "innej pracy zarobkowej" z faktycznym jej wykonywaniem.
Wniósł też o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu podał, że organ odwoławczy powołuje się w zaskarżonej decyzji na legalną definicję "bezrobotnego" oraz "innej pracy zarobkowej" zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 i 11 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Stwierdza, że oznacza to wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym m.in. umowy zlecenia. Zarzuca skarżącej, że pobierała z tytułu umowy zlecenia w okresie 01.01.2011 r. do 31.12.2011 r. wynagrodzenie miesięczne w kwocie 200 zł.
Pełnomocnik skarżącej podniósł, że takie ustalenia faktyczne organy orzekające w sprawie oparły tylko na pisemnej umowie zlecenia, a przecież definicja innej pracy zarobkowej wyraźnie łączy podjęcie innej pracy zarobkowej z wykonywaniem pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej, a nie z samym zawarciem umowy.
Zarzucił, że organy nie wyjaśniły, do czego były zobowiązane w świetle art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy, czy nastąpiło faktyczne wykonywanie pracy i w jakim okresie. Ustalenie takich okoliczności ma niewątpliwie wpływ na rozstrzygnięcie sprawy a naruszenie tychże przepisów winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że ustaleniu tych okoliczności nie przeczy fakt powoływania się przez samą skarżącą na okoliczność zawarcia umowy zlecenia. Treść umowy również nie pozwala na ustalenie okoliczności od kiedy i do kiedy taka praca była wykonywana. Ma to o tyle istotne znaczenie dla sprawy, że skarżąca utraciła status osoby bezrobotnej na skutek innych okoliczności, to jest spełnienia przesłanek do przyznania jej świadczenia przedemerytalnego przyznanego decyzją i orzekającą także o utracie statusu bezrobotnego.
Pełnomocnik skarżącej zarzucił, że rozpoznając sprawę, organy naruszyły art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie i niepoczynienie żadnych ustaleń co do faktycznego wykonywania przez skarżącą innej pracy zarobkowej. Nie dokonały tym samym właściwej wykładni definicji osoby bezrobotnej zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy i w konsekwencji nie dokonały właściwej oceny sytuacji prawnej skarżącej w kontekście zawartej umowy cywilnoprawnej, jej treści i faktycznie wykonywanej innej pracy zarobkowej. W ocenie pełnomocnika skarżącej, nie wystarczy samo ustalenie, że osoba bezrobotna zawarła umowę cywilnoprawną.
Pełnomocnik skarżącej podniósł, że organy administracji publicznej dokonały niedopuszczalnego uproszczenia wynikającego z ograniczenia się do słów użytych w art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 11 ustawy wykładni definicji osoby bezrobotnej i innej pracy zarobkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 owego przepisu prawa). Z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wynika, że wojewódzki sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd ten stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, ewentualnie stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych przepisach. Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zauważyć ponadto należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że obowiązkiem sądu administracyjnego jest wszechstronna, wykraczająca poza granice zarzutów skargi kontrola legalności zaskarżonej decyzji w kontekście jej zgodności z prawem materialnym i prawem procesowym.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w ten właśnie sposób, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że zaskarżone decyzje w niczym nie naruszają prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie pod względem legalności jest decyzja Wojewody D. z dnia [...], którą to decyzją organ ten - po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od wydanej w trybie wznowieniowym decyzji Starosty Powiatu w S. z dnia 2 lipca 2014 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Ww. decyzją z dnia 2 lipca 2014 r. Starosta Powiatu w S. orzekł o uchyleniu w całości własnej decyzji ostatecznej z dnia 12.04.2011 r., nr [...] orzekającej o uznaniu skarżącej z dniem 04.04.2011 r. za osobę bezrobotną oraz przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r. i orzekającej o odmowie uznania za osobę bezrobotną od dnia 04.04.2011 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r.
W ocenie Sądu, okoliczności faktyczne ustalone przez organy prowadzące sprawę w obydwu instancjach są prawidłowe. Zostały bowiem poczynione na podstawie wyczerpująco zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym także twierdzeń samej skarżącej, co do faktu łączącej ją ze Wspólnotą Mieszkaniową w S. umowy zlecenia zawartej w dniu 31.12.2010 r. na okres od 01.01.2011 r. do 31.12.2011 r. Z treści ww. umowy wynika, że skarżąca zobowiązała się do prowadzenia dokumentacji Wspólnoty za wynagrodzeniem 200 zł miesięcznie. Z twierdzeń skarżącej zawartych w odwołaniu wniesionym w niniejszej sprawie od decyzji wydanej przez organ I instancji wynika, że w dniu rejestracji w urzędzie pracy, to jest w dniu 04.04.2011 r., skarżąca zapomniała, że w grudniu 2010 r. podjęła się prowadzenia spraw rachunkowych we Wspólnocie Mieszkaniowej na podstawie zawartej umowy zlecenia. Podała też, że w chwili rejestracji zapomniała o zawartej umowie zlecenia, tym bardziej, że wcześniej można było "dorobić" niewielką kwotę, nie tracąc statusu osoby bezrobotnej.
Zważyć należy, że dokonując ustaleń w powyższym zakresie organy miały na względzie nie tylko twierdzenia samej skarżącej, które nie budziły żadnych wątpliwości, ale także treść umowy zlecenia zawartej przez skarżącą ze Wspólnotą Mieszkaniową w S., którą skarżąca przedłożyła w dniu 30.04.2014 r. Organ I instancji powziął wiadomość o fakcie zawarcia przez skarżącą ze Wspólnotą Mieszkaniową w S. umowy zlecenia z dnia 31.12.2010 r. na okres od 01.01.2011 r. do 31.12.2011 r. wskutek zawiadomienia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. pismem z dnia 08.04.2014 r., z którego wynikało, że w trakcie analizy zapisów na koncie ubezpieczonego – S. G. stwierdzono nieprawidłowości polegające na tym, że ubezpieczony został zgłoszony w okresie od 04.04.2011 r. do 11.04.2011 r. z tytułu posiadania statusu osoby bezrobotnej niepobierającej zasiłku dla bezrobotnych oraz w okresie od 12.04.2011 r. do 17.10.2011 r. z tytułu posiadania statusu osoby bezrobotnej pobierającej zasiłek dla bezrobotnych. Natomiast ze zbioru danych ZUS wynika, że w okresie od 03.04.2011 r. do 17.10.2011 r. ubezpieczony posiadał inny tytuł rodzący obowiązek ubezpieczeń społecznych z tytułu umowy zlecenia.
Trafnie w świetle powyższego organ I instancji uznał, że ujawniona okoliczność wykonywania przez skarżącą pracy na podstawie ww. umowy zlecenia, w świetle definicji osoby bezrobotnej zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.), dalej ustawa, stanowi przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną wydaną przez Starostę Powiatu w S. w dniu 12.04.2011 r., nr [...] orzekającą o uznaniu skarżącej z dniem 04.04.2011 r. za osobę bezrobotną oraz przyznaniu jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r.
Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, które wydał decyzję. Z jego treści z sposób jednoznaczny wynika, że mogące stanowić podstawę wznowienia postępowania administracyjnego nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody mają być: a) nieznane organowi, które wydał decyzję i b) muszą istnieć w dniu wydania decyzji, której wznowienie dotyczy. Taka sytuacja w niniejszej sprawie wystąpiła. Po wydaniu bowiem przez Starostę Powiatu w S. ww. decyzji z dnia 12.04.2011 r. orzekającej o uznaniu skarżącej z dniem 04.04.2011 r. za osobę bezrobotną oraz przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r. ujawniła się okoliczność nieznana organowi, istniejąca w dniu wydania ww. decyzji Starosty Powiatu w S., potwierdzona informacją uzyskaną z ZUS Oddział we W. oraz przez samą skarżącą, z której wynika, że skarżąca miała zawartą w dniu 31.12.2010 r. umowę zlecenia na okres od 01.01.2011 r. do 31.12.2011 r.
W świetle definicji osoby bezrobotnej, zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, okoliczność ta ma w sprawie istotne znaczenie. Zgodnie bowiem z ww. przepisem prawa, ilekroć w ustawie jest mowa o bezrobotnym - oznacza to osobę m.in. niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie, albo innej pracy zarobkowej (..). Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy, inna praca zarobkowa, to wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych.
Trafnie w świetle powyższego organ uznał, że w związku z tym, że skarżąca w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy, tj. w dniu 04.04.2011 r., z tytułu zawartej umowy zlecenia w okresie od 1.01.2011 r. do 31.12.2011 r. ze Wspólnotą Mieszkaniową w S. pobierała miesięcznie wynagrodzenie w kwocie 200 zł, to nie spełniała wymogów do uznania jej za osobę bezrobotną z dniem 04.04.2011 r. i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 12.04.2011 r.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że w tej sytuacji należało orzec o uchyleniu w całości decyzji Starosty Powiatu w S. z dnia 12.04.2011 r., nr [...] orzekającej o uznaniu skarżącej z dniem 04.04.2011 r. za osobę bezrobotną oraz przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r. i orzec o odmowie uznania za osobę bezrobotną od dnia 04.04.2011 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12.04.2011 r.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w piśmie procesowym skarżącej z dnia 27 maja 2015 r. stwierdzić należy, że zarzuty te nie są zasadne. Rozpoznając sprawę organy w niczym nie naruszyły przepisów powołanych w ww. piśmie procesowym.
Za nietrafny uznać należy podniesiony w nim zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § k.p.a., w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 11 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przez niewyjaśnienie dokładnie stanu faktycznego i oparcie się tylko na fakcie zawarcia umowy cywilnoprawnej, bez zbadania takich okoliczności jak dzień faktycznego rozpoczęcia wykonywania pracy i okres jej faktycznego wykonywania. Wbrew bowiem odmiennemu w tym względzie stanowisku pełnomocnika skarżącej, przedłożona przez skarżącą umowa zlecenia zawarta przez skarżącą w dniu 31.12.2010 r. ze Wspólnotą Mieszkaniową w S. na okres od 01.01.2011 r. do 31.12.2011 r. stanowi wystarczający dowód wykonywania przez skarżącą innej pracy zarobkowej w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 i 11 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w okresie od 01.01.2011 r. do 31.12.2011 r., w tym zatem także w dniu, gdy skarżąca rejestrowała się w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna oraz, gdy posiadała status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Kwestionując na etapie postępowania sądowego ustalenia organu w tym względzie, skarżąca nie zaoferowała żadnych dowodów, jak również żadnych twierdzeń mających świadczyć, że ustalenia organu w tej mierze są sprzeczne z obiektywnie istniejącym stanem faktycznym sprawy. Wobec braku jakichkolwiek dowodów o przeciwnej treści, jak również braku odmiennych w swej treści twierdzeń skarżącej w toku postępowania administracyjnego, organ nie miał jakichkolwiek podstaw do prowadzenia postępowania dowodowego mającego na celu zbadanie takich okoliczności jak, dzień faktycznego rozpoczęcia wykonywania pracy i okres jej faktycznego wykonywania. Fakty te bowiem w sposób jednoznaczny wynikają z treści umowy zawartej przez skarżącą w dniu 31.12.2010 r. a ponadto zostały potwierdzone informacją uzyskaną przez organ z ZUS Oddział we W.,
z której wynika, że w okresie od 3.04.2011 r. do 17.10.2011 r. skarżąca posiadała inny tytuł rodzący obowiązek ubezpieczeń społecznych - z tytułu umowy zlecenia. Żadnych dowodów przeciwnych skarżąca nie zaoferowała także w postępowaniu sądowym.
Nie może także odnieść zamierzonego skutku zarzut naruszenia art. 6 k.p.a. w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 11 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przez przyjęcie błędnej wykładni definicji "bezrobotnego" i "innej pracy zarobkowej". Wbrew bowiem odmiennemu stanowisku skarżącej, fakt zawarcia umowy cywilnoprawnej zlecenia (co jest okolicznością niekwestionowaną w sprawie) oraz ustalenie na podstawie informacji z ZUS Oddział we W., że w okresie od 03.04.2011 r. do 17.10.2011 r. skarżąca posiadała inny tytuł rodzący obowiązek ubezpieczeń społecznych - umowę zlecenia, stanowił w ocenie Sądu wystarczającą podstawę do ustalenia, że w okresie od dnia rejestracji jako osoba bezrobotna do co najmniej 17.10.2011 r. (to jest do dnia poprzedzającego dzień nabycia przez skarżącą prawa do świadczenia przedemerytalnego na podstawie decyzji Starosty Powiatu w S. z dnia 12.12.2011 r.) skarżąca wykonywała inną pracę zarobkową. Sama skarżąca nie twierdziła też i nie twierdzi, że nie wykonywała pracy na podstawie umowy zlecenia mimo faktu jej zawarcia w dniu 31.12.2010 r. na okres od 01.01.2011 r. do 31.12.2011 r. Zbędne jest w tej sytuacji rozważanie, czy dokonana przez organy wykładnia definicji "bezrobotnego" oraz "innej pracy zarobkowej" w zakresie wskazanym w piśmie procesowym skarżącej z dnia 27.05.2015 r. jest prawidłowa.
Skoro zatem zaskarżone decyzje w niczym nie naruszają prawa, skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło