IV SA/Wr 748/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia : zwrócić skarżącej uiszczoną opłatę kancelaryjną w kwocie 100 (sto) złotych. S. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W dniu 16 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącej uiścił opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270); dalej: p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Niniejsza sprawa, mieści się w powyższym zakresie wobec czego uiszczoną przez pełnomocnika skarżącej opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem należało uznać za nienależną. Stosownie do art. 225 p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami nienależnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Cytowany wyżej przepis dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. Przy czym, nadpłata wystąpi także wtedy, gdy pobrane koszty sądowe (art. 211 p.p.s.a.) będą wyższe od należnych albo zostaną pobrane od strony zwolnionej od ponoszenia kosztów, np. w sytuacjach, o których mowa w art. 239 p.p.s.a. (por. Małgorzata Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 225 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, publ. Lex 2011) . W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 w związku z art. 239 pkt 1 lit. b p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.