IV SA/Wr 749/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Lidia Serwiniowska Sędziowie Sędzia NSA – Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA – Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 lutego 2007 r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie D. Kuratora Oświaty we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] D. Kurator Oświaty we W. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz.1071 ze zm.) stwierdził, że odwołanie D. G. W. reprezentowanej przez radcę prawnego J. B. z dnia [...] r., od decyzji Wójta Gminy W. w L. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dyrektora Gimnazjum w B. W. – aktu nadania D. W. stopnia nauczyciela kontraktowego, zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Z akt administracyjnych wynika, że decyzja została stronie w dniu [...] r. a jej odbiór został potwierdzony przez męża skarżącej J. W., natomiast odwołanie wpłynęło do Urzędu Gminy w W. W. w dniu [...] r., co nastąpiło z naruszeniem wskazanego wyżej przepisu. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem D. Kuratora Oświaty we W. skargę na powyższe postanowienie, domagając się uchylenia go w całości. W uzasadnieniu powyższej skargi pełnomocnik stwierdził, że organ II instancji naruszył art. 43 i art. 129 kodeksu postępowania administracyjnego, oraz poczynił sprzeczne z istniejącymi w sprawie dowodami, ustalenia, iż decyzję odebrał mąż skarżącej przy całkowitym pominięciu faktu zwrotu decyzji w dniu [...]r. co doprowadziło do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania w terminie określonym w art. 129 kpa. W odpowiedzi na powyższą skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej, wskazując, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył prawa, a doręczenie decyzji do rąk osoby mieszkającej i zameldowanej pod adresem pod którym zameldowana jest strona skarżąca zgonie jest z przepisami prawa, a także orzecznictwem. Polemizując ze stanowiskiem skargi, pełnomocnik kuratora stwierdziła, że zwrot decyzji przez męża skarżącej, nie miał znaczenia, gdyż zdaniem organu, doręczenie wywołuje skutek prawny jeśli jest dokonane prawidłowo (jak w spornym wypadku) za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika. Pojęcie "dorosły" zdaniem organu tożsame jest z pojęciem pełnoletni. W toku przeprowadzonego postępowania D. Kurator ustalił, że decyzję organu I instancji strona otrzymała w dniu [...] r., co potwierdza zwrotne poświadczenie odbioru, a w związku z powyższym stosownie do art. 129 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, termin do wniesienia odwołania upływał z dniem [...] r. W dniu [...] r. złożone zostało do Urzędu Gminy w W. W. odwołanie od przedmiotowej decyzji. Zdaniem organu nastąpiło to z przekroczeniem czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji. Zdaniem organu przepis art. 134 kpa nakłada na organ odwoławczy obowiązek przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, obowiązek rozstrzygnięcia jako zagadnienia wstępnego kwestii dopuszczalności odwołania oraz zachowania terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.s.a., wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m. in. skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym ( art. 3 § 2 pkt 2 u.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądowej jest w niniejszej sprawie na postanowienie D. Kuratora Oświaty z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające, że odwołanie od decyzji Wójta Gminy W. W. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dyrektora Gimnazjum w B. W. – aktu nadania D. W. stopnia nauczyciela kontraktowego, zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia stanowią przepisy art. 134 w związku z art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie administracyjne oparte jest na zasadzie dwuinstancyjności, której treścią jest dopuszczalność dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej. Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania czego następstwem jest ostateczność decyzji. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi rażące naruszenie prawa, oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostateczne, która korzysta z ochrony trwałości. Z pocztowego dowodu potwierdzenia odbioru wynika, że wobec nieobecności D. W., przesyłka zawierająca powyższą decyzję została wydana J. W., który jest mężem skarżącej, mieszkającym wspólnie ze skarżącą pod adresem wskazanym do korespondencji. W związku z zarzutem skarżącej, że doręczenie było nieskuteczne, ponieważ zostało dokonane pod nieobecność skarżącej, do rąk męża który nie miał możliwości doręczenia tej decyzji, podnieść należy, że w myśl art. 43 kodeksu postępowania administracyjnego, w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pisma doręcza się za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika albo sąsiada lub dozorcy domu. W powyższej sprawie niewątpliwie taką uprawnioną osobą jest mąż skarżącej. W tym aspekcie nietrafny jest też zarzut, że odesłanie doręczonej wcześniej decyzji powoduje wadliwość oraz brak skuteczności takiego doręczenia. Podjęcie przesyłki adresowanej do strony postępowania przez dorosłego domownika i złożenie podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oznacza podjęcie się przez niego oddania decyzji adresatowi. (wyrok NSA z dnia 24 października 1997 r. sygn. akt I SA/Gd 360/97, LEX nr 44241). Bezspornym jest, że w postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji w Wójta Gminy W. W. nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności Dyrektora Gimnazjum w B. W. z dnia [...] r. aktu nadania D. W. stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego nr [...], skarżąca wskazała dla korespondencji adres - ul. [...] w L. i na ten adres wysłana została skarżącemu pocztą decyzja w powyższej sprawie. Uzasadnia to ocenę, że w niniejszej sprawie doręczenie dokonane w dniu [...] r. do rąk J. W., będącego dorosłym domownikiem w mieszkaniu pod adresem wskazanym dla korespondencji, było skuteczne względem skarżącej. Oznacza to, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]r. przewidziany w art. 129 § 2 kpa, upłynął w dniu [...] r. Odwołanie wniesione zostało w dniu [...] r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności. Należy także zauważyć, że zarówno w postępowaniu odwoławczym przed organem II instancji jak i przed Sądem w postępowaniu sądowym, skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym. Na pełnomocnictwie które udzieliła skarżąca swemu pełnomocnikowi widnieje data [...] r., co oznacza, że pełnomocnictwo zostało sporządzone na jeden dzień przed upływem terminu do złożenia odwołania. W związku z powyższym strona miała możliwość, dochowania terminu do złożenia odwołania już po zapoznaniu się przez pełnomocnika ze sprawą. W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z powyższych względów uznając, iż zaskarżone postanowienie, którym orzeczono, że odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu, nie narusza prawa, sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.