IV SA/Wr 751/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Anna Rudzińska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 31 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi [...] P. sp. z o.o. we W. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; III. zasadza od D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. na rzecz [...] P. sp. z o.o. we W. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 396/07 oddalił skargę [...] sp. z o.o. we W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2007 r. nr [...]. W orzeczeniu tym organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2007 r. nr [...], w zakresie następujących obowiązków nałożonych na spółkę przez organ pierwszej instancji: - zapewnienia prawidłowego oznakowania preparatu pn. "[...]", w zakresie: a) zmiany nazwy handlowej w zakresie członu "[...]" sugerującego działanie lecznicze produktu, b) usunięcia z kartonika jednostkowego zapisów "[...]", "podrażnienie śluzówki dróg oddechowych", "...działają przeciwzapalnie i ściągająco, łagodzą podrażnienia śluzówki dróg oddechowych", sugerujących właściwości preparatu polegające na przeciwdziałaniu objawom chorobowym, c) zmiany nazwy formy chemicznej regulatora kwasowości; zamiast "kwas askorbowy" należy użyć nazwy "kwas askorbinowy" (pkt 2 decyzji organu pierwszej Instancji); - zapewnienia prawidłowego oznakowania preparatu pn. "[...]" w zakresie: a) zmiany nazwy handlowej w zakresie członu "[...]" sugerującego działanie lecznicze produktu, b) usunięcia z kartonika jednostkowego zapisów "[...]", "...działają przeciwzapalnie i ściągająco, łagodzą podrażnienia śluzówki gardła", "... działają osłaniająco na podrażnione kaszlem śluzówki", które sugerują właściwości preparatu polegające na przeciwdziałaniu objawom chorobowym, c) zmiany nazwy formy chemicznej regulatora kwasowości; zamiast "kwas askorbowy" należy użyć nazwy "kwas askorbinowy" (pkt 3 decyzji organu pierwszej instancji); - zapewnienia prawidłowego oznakowania preparatu pn. "[...]" w zakresie: a) usunięcia z kartonika jednostkowego zapisów "na podrażnione gardło", "...działa przeciwzapalnie", "wspomaga regenerację śluzówki", "...jest niezbędna do regeneracji błon śluzowych tkanki łącznej", które sugerują właściwości preparatu polegające na przeciwdziałaniu objawom chorobowym, b) zmiany nazwy formy chemicznej witaminy C; zamiast "kwas askorbowy" należy użyć nazwy "kwas askorbinowy" (pkt 4 decyzji organu pierwszej instancji); - zamieszczenia na opakowaniach jednostkowych preparatów "[...]", "[...]", "[...]" określenia "suplement diety", w bezpośrednim sąsiedztwie nazw handlowych (pkt 8 decyzji organu pierwszej instancji). W dniu 4 kwietnia 2008 r. przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. przeprowadzili kontrolę sprawdzającą wykonanie przez spółkę nałożonych obowiązków, stwierdzając - w protokole kontroli - iż nie zostały wykonane powinności określone w pkt 2a i w pkt 3a decyzji tego organu z dnia [...] 2007 r. nr [...]. Pierwotne nazwy handlowe zakwestionowanych tam produktów zostały bowiem zmienione w następujący sposób: "[...]" oraz "[...]". Natomiast reszta obowiązków nałożonych w pozostałych punktach ostatecznej i prawomocnej decyzji PPIS we W. nr [...] została przez stronę wykonana. W związku z tym, pismem z dnia 18 kwietnia 2008 r., organ upomniał spółkę i wezwał ją do bezzwłocznego wykonania obowiązków wynikających z pkt 2a i 3a tej decyzji, a po stwierdzeniu strony, iż wykonała ona wszystkie nałożone powinności, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny poinformował Spółkę o niewykonaniu obowiązku zmiany nazwy handlowej wcześniej zakwestionowanych produktów, w zakresie członu "[...]" wszczynając jednocześnie postępowanie egzekucyjne w administracji, na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2008 r. W piśmie z dnia 19 maja 2008 r. spółka sformułowała zarzuty pod adresem wydanego tytułu wykonawczego, wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Organ pierwszej instancji uznał zarzuty za nieuzasadnione i odrzucił je postanowieniem z dnia [...] 2008 r. nr [...], które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2008 r. nr [...], wydanym po rozpatrzeniu zażalenia strony. Na to postanowienie Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, która zarejestrowana została pod sygnaturą akt IV SA/Wr 41/11. Wydanym w tej sprawie wyrokiem z dnia 23 marca 2011 r. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] 2008 r. Z kolei, dnia [...] 2008 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. wydał postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązków wymienionych w tytule wykonawczym z dnia [...] 2008 r. Na wydane postanowienie strona wniosła zażalenie do PWIS we W., formułując szereg zarzutów. [...] Sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. oraz w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wniosła także o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego argumentując wykonaniem obowiązków wynikających z decyzji z [...] 2007 r. oraz faktem, że wnosi zażalenie na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2008 r. Dodała, że rozstrzygnięcie Sądu może mieć wpływ na dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2008 r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2006 r. nr 122, poz. 851, nr 104, poz. 708, nr 143, poz. 1032, nr 170, poz. 1217, nr 171, poz. 1225 i nr 220, poz. 1600) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm.), utrzymał je w mocy. W uzasadnieniu wskazał, iż po przeanalizowaniu zgromadzonych materiałów w sprawie, stwierdził zasadność podjętych działań przez PPIS we W., po przeprowadzonej kontroli sprawdzającej w dniu 4 czerwca 2008 r., w czasie której stwierdzono częściowe wykonanie pkt 2 i 3 wynikających z decyzji nr [...] z dnia [...] 2007 r. W końcowej części uzasadnienia stwierdził, że brak jest podstaw do wstrzymania postępowania egzekucyjnego gdyż nie zachodzi zależność postępowania egzekucyjnego od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Nadto, szczegółowo ustosunkował się do zarzutów zażalenia. Nie zgadzając się z tym postanowieniem [...] Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze przedstawiła zajęte w sprawie stanowisko. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Pismem z dnia 16 lutego 2011 r. [...] "Z." spółka z o.o., która postanowieniem z dnia [...] 2011 r. dopuszczona została jako uczestnik postępowania "zawiadomiła" i złożyła dokumenty potwierdzające, że w dniu 31 grudnia 2010 r,. nastąpił podział spółki [...] spółka z o.o. przez wydzielenie części majątku – na nową spółkę [...] "Z." spółka z o.o., która przejęła wszystkie prawa i obowiązki związane z niniejszą sprawą, marketingiem i dystrybucją towarów, między innymi, tych dotyczących sprawy. Wyrokiem z dnia 23 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Sąd stwierdził, że legalność postanowienia z dnia [...] 2008 r. odrzucającego zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym była badana przez WSA oraz Naczelny Sąd Administracyjny, a następnie w wyniku ponownego rozpoznania sprawy WSA wyrokiem z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 41/11 uchylił oba postanowienia o odrzuceniu zarzutów. Zatem organy egzekucyjne są obowiązane ponownie rozpatrzeć zasadność zarzutów postawionych w toku postępowania egzekucyjnego. W tych okolicznościach według Sądu postanowienie przymuszające do wykonania obowiązków wynikających z decyzji z dnia [...] 2007 r. było przedwczesne a tym samym należało je uchylić. Sąd stwierdził też, że nie można dopuścić do sytuacji nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania nałożonego decyzją obowiązku, w przypadku braku definitywnego rozwiązania kwestii zasadność zgłoszonych wcześniej zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył D.Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., który zaskarżył wyrok w całości i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi I instancji, do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił: - naruszenie przepisów prawa materialnego przez jego błędną wykładnię; - art. 119 i art. 122 u.p.e.a. poprzez przyjęcie, że postanowienie organu I instancji było przedwczesne; - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy; - art. 141 § 1, § 2, § 4 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, poprzez brak podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia. W uzasadnieniu skargi organ zarzucił, że zaskarżony wyrok nie zawiera podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Taką podstawą nie może być inne orzeczenie Sądu, które zostało wydane, ale stronie skarżącej nie są znane motywy rozstrzygnięcia, ponieważ wyrok z uzasadnieniem nie został jej doręczony. Nie ma zatem możliwości polemizowania z wyrokiem. Pismem z dnia 15 czerwca 2011 r. skarżący uzupełnił skargę kasacyjną o zarzut naruszenia przepisów postępowania przez jego błędną wykładnię: - art. 1a pkt 12 b tiret pierwsza, art. 2 pkt 10, art. 7 § 1 i § 2 u.p.e.a. poprzez przyjęcie, iż postanowienie organu I instancji o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia było przedwczesne – mimo, że strona przeciwna – zobowiązana, nie spełniła obowiązku nałożonego decyzją ostateczną, a określonego w tytule wykonawczym. Sprostował też oczywistą omyłkę pisarską w pkt 2 skargi kasacyjnej i wyjaśnił, że chodziło o art. 141 § 2 i 4 p.p.s.a. nie jak błędnie napisano p.u.s.a. [...] spółka z o.o. nie wniosła odpowiedzi na skargę. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej – uchylił zaskarżony wyrok przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Zasądził też od [...] spółka z o.o. na rzecz skarżącego tytułem kosztów postępowania kasacyjnego kwotę 220 zł. W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł iż zgodnie z art. 176 p.p.s.a. zarzuty skargi kasacyjnej podniesione w piśmie z dnia 16 czerwca 2011 r. należy uznać za niedopuszczalne, bez merytorycznego badania ich zasadności, zostały bowiem złożone po terminie wskazanym w powołanym przepisie. Usprawiedliwione są natomiast zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej z 12 maja 2011 r. Sąd podał, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne kontrolują działania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z powyższym przepisem koresponduje art. 141 § 4 p.p.s.a., który mówi między innymi, że uzasadnienie wyroku powinno zwierać podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Zatem sąd jest zobowiązany nie tylko wskazać procesową podstawę prawną wyrokowania, ale także określić, które przepisy prawa legły u podstaw, podjętego rozstrzygnięcia. Tym samym Sąd I instancji uchylając rozstrzygnięcia organu powinien wyjaśnić, które przepisy prawa i jakim działaniem organ naruszył. Brak takiego wyjaśnienia w uzasadnieniu wyroku powoduje, że wyrok nie poddaje się kontroli. W ocenie Sądu II instancji – Sąd I instancji nie sprostał wymaganiom określonym w art. 141 § 4 p.p.s.a., nie wskazał bowiem żadnych przepisów prawa, które naruszył organ wydając postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Za nieusprawiedliwiony Sąd uznał zarzut naruszenia art. 141 § 2 p.p.s.a. i art. 119 i 122 u.p.s.a. Wobec uznania zasadności zarzutu sporządzenia uzasadnienia wyroku przez Sąd I instancji, które nie poddaje się kontroli sądowej – Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i zalecił by przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji oceniając działania organu wziął pod uwagę, że z protokołu kontroli z dnia 4 kwietnia 2008 r., który legł u podstaw ustalenia, że obowiązek nie został wykonany i wdrożenia postępowania egzekucyjnego wynika, że nazwa spornych preparatów została zmieniona na "[...]" i "[...]" i "[...]". Mając to na uwadze Sąd oceni postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia przy uwzględnieniu zasad ogólnych postępowania egzekucyjnego zawartych w art. 35 u.p.e.a. oraz w sytuacji procesowej, która powstała po wniesieniu zarzutów kwestionujących niewykonanie obowiązku. Sąd nakazał również ocenić prawidłowość działania organów obu instancji także w świetle treści art. 122 § 3 i art. 17 § 2 u.p.e.a. w sytuacji wniesienia przez stronę zarówno zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jak i zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. Oznacza to, że Sąd pierwszej instancji oceni, czy organ brał pod uwagę możliwość wstrzymania postępowania egzekucyjnego i czy wyjaśnił w sposób należyty nieskorzystanie z tej możliwości w okolicznościach faktycznych sprawy niniejszej. Sąd II instancji stwierdził też, że ocena prawna sprawy wyjaśniona zostanie w uzasadnieniu wyroku z powołaniem stosownych przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Ponowne rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z tezą art. 190 p.p.s.a. musi nastąpić według zasady wynikającej z powołanego przepisu. Sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przedmiotem rozpoznania – oceny w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2008 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia oraz utrzymujące je w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2008 r. Podstawę do jego wydania stanowiła decyzja PPIS z dnia [...] 2007 r. nakładająca obowiązki opisane wyżej a także upomnienie z dnia 11 kwietnia 2008 r. wzywające do wykonania obowiązków z decyzji z dnia [...] 2007 r. oraz tytuł wykonawczy Nr [...] z dnia [...] 2008 r. Powyższe czynności organu uruchomiły działania zobowiązanego sprowadzające się do złożenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne oraz po nałożeniu grzywny postanowieniem z dnia [...] 2008 r. – zażalenia na tę czynność, a następnie skargi do sądu. Podstawą do zwalczania wskazanych wyżej działań organu było twierdzenie zainteresowanego, że obowiązki nałożone decyzją z dnia [...] 2007 r. zostały wykonane. W ocenie organu, co wynika z protokołu kontroli sprawdzającej z dnia 4 kwietnia 2008 r. nie wykonano dwóch zaleceń: odnoście zmiany nazwy dwóch produktów "[...]" oraz "[...]" gdyż – zmiana nazwy produktów na "[...]" oraz "[...]" nadal nie jest prawidłowa. Aktualnie zatem poza sporem pozostaje, że nazwa zakwestionowanego produktu "[...]" zostały zmienione – przedmiotem sporu jest jednak, czy powyższa zmiana została dokonana zgodnie ze wskazaniem zawartym w decyzji z dnia [...] 2007 r. i obowiązującymi przepisami. Oba postępowania organów – związane z zarzutami do prowadzonego postępowania egzekucyjnego oraz dotyczące nałożenia grzywny – opierają się na przedstawionych stanowiskach stron. Art. 35 u.p.e.a. stanowi, że wniesienie przez zobowiązanego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje tego postępowania. Jednakże w uzasadnionych przypadkach organ egzekucyjny może wstrzymać postępowanie egzekucyjne lub niektóre czynności egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zarzutów. Do rozważenia zatem organu pozostaje kwestia możliwości wstrzymania określonych czynności – konkretnie, związanych z zaskarżonym postanowieniem, będącym przedmiotem niniejszej sprawy. Jak wskazano wyżej zobowiązany podjął czynności zmierzające do uwzględnienia decyzji z [...] 2007r. Ponadto jak wynika z dołączonych przez stronę zobowiązaną dokumentów z dniem 1 stycznia 2011 r. w wyniku podziału zobowiązanej spółki – [...] spółka z o.o. w W. przejęła część majątku zobowiązanej spółki. Z rejestru powyższej spółki – nr [...] wynika, że w dniu 31 grudnia 2010 r. nastąpił podział spółki [...] spółka z o.o. poprzez przeniesienie części jej majątku, na [...] spółka z o.o. Podział nastąpił przez wydzielenie części majątku, na podstawie art. 529 § 1 pkt 4 kodeksu spółek handlowych. Podział oparty na powołanym przepisie określony jest jako podział przez wydzielenie (art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h.). Zgodnie z art. 529 § 2 k.s.h. do podziału przez wydzielenie stosuje się przepisy o podziale spółek dotyczące odpowiednio spółki przejmującej lub spółki nowo zawiązanej. Na podstawie art. 531 § 1 k.s.h. spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem wstępują z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w prawa i obowiązki spółki dzielonej, określone w planie podziału. Dołączony do akt plan podziału [...] spółka z o.o. w pkt 7.2 – określającym składniki majątku przypadające w ramach podziału spółce przejmującej wymienia w pkt XV Prawa i obowiązki związane z prowadzeniem spraw sądowych wyszczególnione w załączniku 4 Ł. Załącznik 4 Ł do planu podziału określający sprawy sądowe w pkt 3 wymienia sprawę będącą przedmiotem osądu – sprawę skargi na postanowienie PPIS z dnia [...] 2008 r. i postanowienie PWIS z dnia [...] 2008 r. W planie podziału w pkt 7.1 Podstawowe zasady wyodrębnienia składników majątku – przyjęto, że w ramach Planu Podziału Spółce Przejmującej przypadną określone składniki majątku Spółki Dzielonej w postaci zorganizowanego przedsiębiorstwa obejmujące Oddział Spółki Dzielonej w W., zarejestrowany w rejestrze przedsiębiorstw KRS, prowadzący działalność w zakresie dystrybucji. Powyższe dokumenty jak również pisma spółki [...] spółka z o.o. do Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 27 stycznia 2011 r. w sprawie produktów podlegających obowiązkowi powiadomienia przed pierwszym wprowadzeniem do obrotu dla których podmiotem działającym na rynku spożywczym jest [...] spółka z o.o. we W., a także zaświadczenie, które uzyskała spółka [...] spółka z o.o. w dniu 22 grudnia 2010 r. o wpisie do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej – wskazywałby na przejęcie wszystkich praw i obowiązków związanych między innymi z produktami "[...]", "[...]" przez spółkę [...]. Ma to istotne znaczenie dla sprawy z uwagi na przedmiot sporu. Postanowienie o nałożeniu grzywny z dnia [...] 2008 r., tak jak i każde inne wydane na podstawie art. 121 u.p.e.a., ma na celu nie wyegzekwowanie określonej grzywny, ale tak jak wskazuje sama nazwa, wyegzekwowanie obowiązku – w tym przypadku nałożonego decyzją PPIS w dniu [...] 2007 r. Sprawa jego wyegzekwowania do 31 grudnia 2010 r. była jednoznaczna, natomiast w przypadku uznania przejścia praw i zobowiązań co do wskazanych produktów na [...] byłoby brak podstaw do podejmowania czynności zmierzających do wykonania obowiązku w stosunku do zobowiązanej przez organy spółki. Spółka ta bowiem nie posiadałaby jakichkolwiek uprawnień do podejmowania decyzji w sprawie zmian nazw omawianych produktów. Zatem podstawową sprawą, po podziale spółki jest ustalenie sytuacji prawnej skarżącej a także w powstałych okolicznościach złożonego przez nią wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Odnośnie tej ostatniej kwestii realizując wytyczne wyroku NSA z dnia 2 października 2012 r. – w przedmiocie prawidłowości działania organów obu instancji w świetle art. 122 § 3 i art. 17 § 2 u.p.e.a. w sytuacji wniesienia przez stronę zarówno zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jak i zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny – należałoby stwierdzić co następuje. Zgodnie z art. 17 § 1 i § 2 u.p.e.a. na postanowienie w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego służy zażalenie. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Jednakże organ odwoławczy lub organ egzekucyjny w uzasadnionych przypadkach może wstrzymać postępowanie egzekucyjne do czasu rozpoznania zażalenia. Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego opartego na tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...] 2008 r. zostały odrzucone postanowieniem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2008 r. Dalszy tok postępowania w tej sprawie został określony w części wstępnej uzasadniania. Wynika z niego, że postępowanie w tej sprawie znalazło finał w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, który w sprawie oznaczonej sygn. akt IV SA/Wr 41/11 uchylił zaskarżone postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2008 r. w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Rozpytany na okoliczność rozpoznania niniejszej sprawy pełnomocnik [...] spółka z o.o. i jednocześnie uczestnika postępowania wyjaśnił, że w styczniu bieżącego roku odbyła się kontrola sprawdzająca wykonanie obowiązków wynikających z decyzji z dnia [...] 2007 r. oraz, że w protokole pokontrolnym stwierdzono, że obecnie podmiotem odpowiedzialnym za wprowadzenie do obrotu oznakowania, reklamy, jest podmiot powstały w wyniku podziału spółki [...] spółka z o.o. – [...] spółka z o.o. w W. Zobowiązany do nadesłania protokołu kontroli – pełnomocnik nadesłała Protokół Kontroli Sanitarnej (tematycznej) z dnia 15 stycznia 2013 r. sporządzony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. Wynika z niego, że przeprowadzono ją w związku z pismem D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2012 r., z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie produktów "[...]", "[...]" po zgłoszeniu do GIS w W. zmian nazw w/w produktów. Podano w nim, że zobowiązany poinformował, że uczestnik postępowania z dniem 1 stycznia 2011 r. przejął wszystkie prawa i obowiązki zainteresowanej firmy w odniesieniu do suplementu diety oraz środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, które zostały wprowadzone do obrotu, podlegające obowiązkowi powiadomienia przed wprowadzeniem do obrotu. Ustalono również, że firma [...] w magazynie we W. posiada na stanie suplementy diety pn. "[...]" i "[...]". Z powyższego wynika, że do chwili obecnej nie została w postępowaniu administracyjnym zakończona sprawa wykonania decyzji z dnia [...] 2007 r. W okolicznościach powyższych istotna jest treść art. 122 § 3 i art. 17 § 2 u.p.e.a. Pierwszy mówi, że zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i art. 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. Drugi zaś stanowi, że wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ odwoławczy może jednak w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał Sąd I instancji do oceny, czy organ brał pod uwagę wstrzymanie postępowania egzekucyjnego i czy wyjaśnił w sposób należyty nieskorzystanie z tej możliwości w okolicznościach faktycznych sprawy. Rozważając powyższą kwestię należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego został zawarty w zażaleniu zainteresowanej Spółki na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2008 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, z dnia 1 sierpnia 2008 r. Wniosek ten uzasadniono wniesieniem zażalenia na odrzucenie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Podano, że rozstrzygnięcie zażalenia może mieć wpływ na dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego. Przede wszystkim zaś argumentowano, że zaskarżone postanowienie o nałożeniu grzywny narusza art. 1 ust. 2 w związku z pkt 5 Preambuły do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 1924/2006 w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności przez ich niezastosowanie a także, że naruszono art. 26 § 1 oraz § 4 pkt 1 w związku z art. 1 pkt 1 u.p.e.a. przez ich zastosowanie i w konsekwencji błędne przyjęcie, że obowiązki nałożone na stronę decyzją administracyjną PPIS z dnia [...] 2007 r. nie zostały wykonane w całości. Należy przyjąć, że rozpoznanie tego wniosku nastąpiło w ramach rozpoznania przez organ II instancji zażalenia – postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2008 r. nr [....]. Nie zawiera ono odrębnej sentencji w przedmiocie rozpoznania tego wniosku. W końcowej części uzasadnienia postanowienia utrzymującego w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] 2008 r. o uiszczeniu grzywny stwierdzono, że organ nie znalazł podstaw do wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zażalenia. Uznano, że nie zachodzi zależność postępowania egzekucyjnego od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a więc wstrzymanie postępowania egzekucyjnego nie jest uzasadnione w znaczeniu art. 17 § 2 u.p.e.a. Stwierdzono też, że sprawa oznakowania spornych produktów została rozstrzygnięcia wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 396/07. Dokonując oceny powyższego stanowiska w zakresie wskazanym przez Naczelny Sąd Administracyjny należy uznać, że organ II instancji nie wyjaśnił w sposób należyty dlaczego nie skorzystano z instytucji wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Przede wszystkim stwierdzenia organu mają charakter ogólny bez odniesienia się do okoliczności sprawy. Dodano, że nie zachodzi zależność postępowania egzekucyjnego od merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Nie wskazano jednak na jakiej podstawie wyprowadzono taki wniosek. W tym momencie bowiem przypomnieć należy, że zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego opierały się między innymi, na twierdzeniu, że dokonano zmiany nazwy zakwestionowanych produktów oraz, że zmiany te odpowiadają obowiązującym przepisom. W ocenie Sądu niewątpliwie uznanie za zasadne zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego i stwierdzenie wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] 2007 r. nie dawały by podstaw do nałożenia grzywny, co jest przedmiotem tego postępowania. Do rozważenia pozostaje też, czy w dwóch odrębnych postępowaniach powinny być rozpoznawane te same zarzuty. O ile organ jednak nie widzi związku obu spraw winien to szczegółowo wyjaśnić. Zauważyć też należy, że nie ma znaczenia dla obu toczących się postępowań wymieniona sprawa III SA/Wr 396/09. W sprawie tej potwierdzono zasadność i prawidłowość decyzji PPIS z dnia [...] 2007 r. Ta sprawa dała podstawę do podjęcia dalszych czynności w sprawie – między innymi również tych, które są przedmiotem tego postępowania. W związku z dalszymi zarzutami zobowiązanego, które pojawiły się dopiero na etapie rozpoznania sprawy po uchyleniu wyroku Sądu I instancji przez Naczelny Sąd Administracyjny zauważyć należy, że kwota nałożonej grzywny to 5000 zł. Nie jest to zatem kwota maksymalnej grzywny, gdyż strona skarżąca jest osobą prawną – spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Przepis zaś, na podstawie którego ją ustanowiono – art. 121 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji mówi, że każdorazowo nałożona grzywna nie może przekraczać w stosunku do osób prawnych 25.000 zł. Tym samym grzywna ustanowiona w zaskarżonym postanowieniu nie jest górną kwotą, ale trafny jest zarzut spółki, że organ nie uzasadnił dlaczego zastosował grzywnę w wysokości określonej w postanowieniu. Artykuł 122 omawianej ustawy stanowi, co powinno zawierać postanowienie o nałożeniu grzywny. Przepis ten nie nakłada na organ obowiązku uzasadnienia ustalonej wysokości grzywny. Jednakże uznać należy, iż przepis powyższy reguluje obowiązki wynikające z ustawy. Organ obowiązuje również art. 107 § 1, § 2 i § 3 k.p.a., który nakazuje wyjaśnić podstawy rozstrzygnięcia. Zgodnie z § 2 art. 107 k.p.a. przepisy szczególne mogą określać także inne składniki, które powinna zawierać decyzja. Takim przepisem szczególnym, o którym mowa wyżej, jest art. 122 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Reasumując stwierdzić należy, że w ocenie Sądu organy wydając zaskarżone postanowienie naruszyły art. 121 § 3 w zw. z art. 35 § 1 u.p.s.a. Przedmiotem rozpatrzenia organów będą zatem okoliczności wskazane w treści uzasadnienia. Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak wyżej. H.B.12.03.2013r.