IV SA/Wr 751/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia należności z tytułu wydatków za pobyt w Domu Pomocy Społecznej postanawia: oddalić wniosek. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy decyzję wydaną przez działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta L., Kierownika Działu Usług Społecznych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt ojca- E. D. w Domu Opieki "[...]" w L. w następujący sposób: w okresie od 20 lipca 2015 r. do dnia 31 lipca 2015 r. odpłatność wynosi 1.161,97 zł oraz w okresie od 1 sierpnia 2015 r. odpłatność wynosi 3.001, 76 zł miesięcznie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu A. S. (dalej skarżąca) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, obok zarzutów kwestionujących ww. decyzje organów obu instancji, zawarła wniosek o wstrzymanie ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 61 §3 p.p.s.a., warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń, co nie oznacza jednak – w przypadku spełnienia przesłanek – wydania automatycznie decyzji pozytywnej dla wnioskującego, gdyż pozostawiono to uznaniu sądu. Sąd orzeka więc opierając się na analizie argumentacji przedstawionej przez wnioskującego. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie przedstawiła natomiast żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku. W skardze powołała się jedynie na niekorzystne skutki, które wywoła wykonanie decyzji i konsekwencje osobiste , które dotykają ją w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji. Okoliczność ta nie stanowi zaś przesłanki wstrzymania wykonania decyzji – jest nią bowiem możliwość wystąpienia jednego z dwóch rodzajów konsekwencji: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie podała natomiast konkretnych okoliczności, które mogłyby świadczyć o tym, że w sprawie wystąpią nie tylko niekorzystne dla niej konsekwencje spowodowane wykonaniem decyzji, ale również, że będą one miały charakter taki, o jakim mowa w ww. przepisie. Argumentacja skarżącej mająca uzasadniać wniosek zawarta jest w treści skargi i odnosi się do kwestionowania wydanych w sprawie decyzji, nie zaś bezpośrednio do przesłanek przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej. Rolą sądu nie jest natomiast zastępowanie strony w zakresie formułowania pism procesowych – nie może on bowiem oprzeć orzeczenia na swoich domysłach czy interpretacjach. W orzecznictwie podnosi się nawet, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien posiadać osobne uzasadnienie, jako odrębne od skargi żądanie skierowane do sądu. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 30 kwietnia 2004 r. sygn. akt OZ 30/04, z dnia 1 czerwca 2004 r., sygn. akt OZ 105/04). Sąd nie miał nie tylko obowiązku, ale również podstawy prawnej do tego, aby o przesłankach wstrzymania wykonania decyzji rozstrzygać na podstawie całokształtu sprawy czy treści innych pism procesowych w tym przypadku skargi. Jakkolwiek sąd rozumie trudną sytuację rodzinną skarżącej, to nie może jednak tracić z pola widzenia tego, że podstawą wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej z ww. przesłanek. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia