IV SA/Wr 755/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spraw.) Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Protokolant Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007r. sprawy ze skargi Z. S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nie zaliczenia do grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową postanawia odrzucić skargę. UZASANIENIE Przedmiotem skargi w rozważanej sprawie jest, mające charakter decyzji administracyjnej, orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...], utrzymujące w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ł. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie kontrolnego badania inwalidy. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ł. w wyżej wskazanym orzeczeniu wypowiedziała się zarówno w zakresie zdolności Z. S. do służby wojskowej, o związku oraz braku związku poszczególnych, rozpoznanych u niego schorzeń ze służbą wojskową, jak i określenia inwalidztwa. Orzeczenie to Z. S. zakwestionował, formułując zarzuty w odwołaniu. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., po rozpoznaniu odwołania, we wskazanym na wstępie orzeczeniu z dnia .r. podała, iż Z. Sz. odwołuje się od ustaleń Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ł. odnośnie nie uznania schorzeń pozostających w związku ze służbą wojskową w następstwie wypadków z dnia [...]r., [...]r. i [...]r. tj. przebytego skręcenia stawu skokowo-goleniowego, przebytego uszkodzenia łękotki bocznej i więzadła krzyżowego przedniego prawego stawu kolanowego - leczone operacyjnie oraz pourazowej dyskopatii C4-C5 z korzeniobólem, za powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej, co w myśl art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2002r. Nr 11, poz. 11 ze zm.) pozwalałoby zwiększyć podstawę wymiaru inwalidztwa o 10%. Nadto Komisja wskazała, że ze zgromadzonej dokumentacji oraz oceny badających dla potrzeb orzeczniczych lekarzy specjalistów (neurologa, ortopedy oraz neurochirurga) nie wynika by obecny stopień nasilenia następstw w/w urazów, w myśl rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 133, poz. 1422 ze zm.), upośledzał sprawność ustroju w stopniu powodującym niezdolność do zawodowej służby wojskowej, co w rozumieniu art. 20 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy dawałoby podstawy do określenia z ich powodu inwalidztwa. W tej sytuacji Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ł. prawidłowo określiła w pkt 12 ppkt c (określenie inwalidztwa) orzeczenia, że "nie zalicza się badanego do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową wskutek wypadku/chorób, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze". Z. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższe orzeczenie wskazując, że wnosi o "uchylenie i zmianę zaskarżonego orzeczenia w całości jako naruszającego obowiązujące prawo, przez przyznanie świadczeń odszkodowawczych z tytułu wypadków i schorzeń pozostających w związku ze służbą wojskową". W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007r. skarżący złożył oświadczenie następującej treści: "jeśli idzie o zaskarżone orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., to kwestionuję jego pkt 12 ppkt c", a zatem kwestię dotyczącą nie zaliczenia badanego do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, powstałego wskutek wypadku/chorób, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga złożona w niniejszej sprawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez Z. S. podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozpoznają sprawy sądowoadministracyjne. Powołana ustawa w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 tej ustawy oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w jej art. 3 § 2 pkt 1-4. W dniu 27 października 1999r. w sprawie sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAP i US Nr 5, poz. 167 z 2000r.) Sąd Najwyższy podjął uchwałę w Składzie Siedmiu Sędziów, zgodnie z którą: "Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w tej części, w której dotyczy zagadnienia związku choroby ze służbą wojskową w istocie regulowane jest przez przepisy prawa zabezpieczenia społecznego, czy też szeroko pojmowanych ubezpieczeń społecznych, co pozwala na przyjęcie, że orzeczenie tej komisji - jeżeli w swej treści zawiera ustalenie dotyczące związku choroby ze służbą wojskową - ma swoisty charakter prawny i wobec tego w tej właśnie części powinno być poddane tym regułom proceduralnym (w zakresie możliwości skierowania sprawy na drogę sądową), które właściwe są dla ubezpieczeń społecznych. W ogólności nie jest tu też bez znaczenia, że w ramach przeprowadzanej reformy ubezpieczeń społecznych, z jednej strony, doszło do większego wyodrębnienia i autonomii prawa ubezpieczeń społecznych, a z drugiej strony, poddania w szerszym zakresie regułom tego prawa także tych stosunków, które są następstwem powołania do odbycia niezawodowej i zawodowej służby wojskowej. To zaś przemawia za tym, by sprawy z zakresu zabezpieczenia społecznego były w całości poddane specjalnemu orzecznictwu do spraw pracy i ubezpieczeń społecznych, a nie sądownictwu administracyjnemu". Uchwała ta zachowała aktualność na gruncie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konkludując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. dotycząca nie zaliczenia do grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową niewątpliwie nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Nadto wskazać należy, że w zaskarżonym orzeczeniu zawarto prawidłowe pouczenie o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcie w części dotyczącej określenia stopnia zdolności do służby wojskowej oraz wskazano, że w zakresie ustalenia grupy inwalidztwa i jego związku lub braku związku ze służbą wojskową oraz związku lub braku związku chorób i schorzeń ze służbą wojskową skarga nie przysługuje. W tej sytuacji skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.