IV SA/Wr 755/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu M. P. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku okresowego i odmowy przyznania zasiłku postanawia: odrzucić sprzeciw. Decyzją z dnia 14 września 2017 r., nr [...] , wydaną z powołaniem się na przepis art. 138 § 2 k.p.a. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D.- działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta D.- z dnia 21 lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku okresowego i odmowy przyznania zasiłku. Powyższa decyzja została w dniu 25 września 2017 r. skutecznie doręczona adresatowi decyzji M. P. ( zwanemu dalej: stroną, skarżącym), co wynika z akt administracyjnych. W dniu 25 października 2017 r. strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem poczty, skargę na wyżej wymienioną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 września 2017 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, przyznając , że skarga została wniesiona w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne badanie zasadności skargi musi być zawsze poprzedzone sprawdzeniem jej wymogów formalnych. W tym zakresie wskazać należy ,że ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.) dodano § 2a , ustalający właściwość sądów administracyjnych do orzekania w sprawach sprzeciwu od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Instytucja sprzeciwu zastąpiła więc skargę , która do dnia 1 czerwca 2017r. ( data wejścia w życie noweli z kwietnia 2017r.) przysługiwała stronie na taką decyzję. Na mocy wskazanej wyżej nowelizacji do działu III p.p.s.a. zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" dodano rozdział 3a "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a – 64e. Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Jak stanowi dalej przepis art. 64c § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu. Przy czym termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W art. 17 powołanej wyżej ustawy nowelizującej z dnia 7 kwietnia 2017 r. ustawodawca przewidział , że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. 1 czerwca 2017 r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Tym samym do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017 r., mają zastosowanie przepisy p.p.s.a. w brzmieniu znowelizowanym. W analizowanej sprawie zaskarżona przez skarżącego decyzja kasacyjna organu odwoławczego z dnia 14 września 2017 r. wydana została w nowym stanie prawnym, zaś środek zaskarżenia kwestionujący tę decyzję został wniesiony w dniu 25 października 2017 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo to zatytułowane jako "skarga" należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji. W związku z powyższym sprzeciw skarżącego powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu decyzji organu odwoławczego (tj. 25 września 2017 r.), czyli najpóźniej do dnia 9 października 2017 r. Jak wynika z materiału aktowego sprzeciw został nadany, za pośrednictwem poczty, dopiero w dniu 25 października 2017 r. a zatem już po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. W tym miejscu wskazać należy , że stosownie do treści art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Zdaniem Sądu cytowany przepis ma odpowiednie zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w ustawie regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionym z uchybieniem czternastodniowego terminu ( por. postanowienia : WSA w Białymstoku z dnia 4 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 551/17, przez WSA w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 764/17 , dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wobec powyższego sprzeciw od decyzji , wniesiony z uchybieniem ustawowego 14 – dniowego terminu do jego wniesienia podlega odrzuceniu. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Jedynie na marginesie sprawy należy zauważyć, że organ odwoławczy błędnie pouczył skarżącego o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, zamiast o możliwości wniesienia sprzeciwu w terminie 14 dni od doręczenia tej decyzji. Natomiast zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Tym samym zdaniem Sądu skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Przy czym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.) , zaś we wniosku o przywrócenie terminu skarżący powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).