IV SA/Wr 760/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. R. od postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wr 760/13 odrzucającego skargę Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji utrzymującej w mocy decyzję w sprawie odmowy przyznania zasiłku okresowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 26 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji utrzymującej w mocy decyzję w sprawie odmowy przyznania zasiłku okresowego. Doręczając w dniu 2 kwietnia 2014 r. powyższe postanowienie skarżącemu pouczono, że przysługuje od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, która powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. W dniu 2 kwietnia 2014 r. skarżący złożył sporządzone osobiście pismo, z którego treści wynika, że zaskarża postanowienie Sądu z dnia 26 marca 2014 r. (Sygn. akt IV SA/Wr 760/13). Skarżący stwierdził, od powyższego postanowienia przysługuje mu prawo złożenia zażalenia w oparciu o akt 86 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 235 § 1 p.p.s.a., a nie kasacja jak twierdzi sąd w pouczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl z kolei § 3 art. 175 skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W rozpoznawanej sprawie złożone przez skarżącego w dniu 2 kwietnia 2014 r. pismo należy potraktować jako skargę kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia 26 marca 2014 r., gdyż z jego treści wynika, że skarżący kwestionuje postanowienie o odrzuceniu skargi. Wbrew jednak pouczeniu wniesiona skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącego, która nie jest żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 p.p.s.a. Tym samym sporządzona osobiście przez skarżącego skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Mając zatem powyższe na względzie i kierując się dyspozycją z art. 178 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji postanowienia.