IV SA/Wr 764/10

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-01-27

Skład orzekający: Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, uznając, że przedstawione okoliczności materialne i zdrowotne skarżącego uzasadniają takie zwolnienie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 u.p.s.a. Odmówił natomiast ustanowienia adwokata, wskazując, że sąd zapewnia stronom bez pełnomocnika niezbędne wskazówki i pouczenia, a postępowanie sądowe ma charakter badawczy i nie wymaga obligatoryjnego pełnomocnictwa.
Stan faktyczny
Skarżący, prowadzący gospodarstwo domowe z żoną, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowym, wskazując na niski dochód oraz wysokie wydatki, w tym na leki związane z licznymi schorzeniami własnymi i żony. Wniosek dotyczył zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych; odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie, w tym ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia ... w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł, skarżący wystąpił o zwolnienie go z tej opłaty wskazując w uzasadnieniu, że po potrąceniu (500 zł) zostaje mu emerytura w wysokości 710 zł, a na same leki (gdyby chciał wykupić wszystkie zalecone mu przez lekarza) musiałby wydać ok. 300-400 zł. We wniosku złożonym w dniu 10 stycznia 2011 r. na urzędowym formularzu skarżący zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia go z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata oświadczając, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, łączny ich dochód wynosi 1.614, 92 zł, a ich wydatki kształtują się następująco: opłata wodę i ścieki- 154, 40 zł; za gaz- 125, 97 zł; za energię elektryczną- 225, 60 zł; za telefon- 51, 80 zł; podatek od nieruchomości – 245 zł; koszt lekarstw: skarżącego- 200-400 zł, jego żony- 200-300 zł; koszt opału (sezon)- 4.000 zł. Skarżący poinformował, że posiada liczne schorzenia m.in. jest po trzech zawałach, po udarze mózgu, po czterech zabiegach serca oraz po czterech operacjach przepukliny; żona z kolei cierpi na cukrzycę, która "zaatakowała jej nogi i oczy". Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Ustosunkowując się z kolei do wniosku o ustanowienie adwokata podkreślić należy, że na podstawie art. 6 u.p.s.a. Sąd czuwa nad tym by stronom występującym w sprawie bez zawodowego pełnomocnika udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Pamiętać należy, że skarga dla Sądu ma wyłącznie walor niewiążącej informacji o wadliwości aktu organu, bowiem Sąd z urzędu zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa jakie stwierdzi badając daną sprawę. Sąd także ocenia czy organy administracyjne zastosowały wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze (art. 134 u.p.s.a.). Wskazane uregulowania gwarantują, że niezależnie od błędnie lub nieudolnie formułowanych przez wnioskodawcę zarzutów czy braku jego zaangażowania w postępowanie sądowoadministracyjne (wnioskodawca nie ma obowiązku uczestniczenia w posiedzeniach Sądu) akt będący przedmiotem zaskarżenia zostanie wszechstronnie przez Sąd zbadane pod względem jego zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 2 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło