IV SA/Wr 768/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie: Asesor WSA Ewa Kamieniecka – sprawozdawca Asesor WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant: Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego oddala skargę. W dniu [...]r. E. S. zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Z. o przyznanie zasiłku okresowego. W trakcie wywiadu środowiskowego wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, zarejestrowany jest w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba poszukująca pracy bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych i nie posiada źródła dochodu. Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Z. odmówił przyznania E. S. zasiłku okresowego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że głównym najemcą lokalu, w którym zamieszkuje wnioskodawca, jest jego matka, ponosząca wszystkie koszty związane z utrzymaniem lokalu. Matka wnioskodawcy otrzymuje emeryturę w wysokości [...]zł, natomiast żona wnioskodawcy ma stałą pracę w Zespole Uzdrowisk K.. W związku z tym wnioskodawca winien przede wszystkim wystąpić o alimenty do matki, żony i pełnoletnich dzieci. Ponadto współpraca wnioskodawcy z OPS-em jest jednostronna, ponieważ to OPS pomógł mu trzykrotnie w uzyskaniu zatrudnienia. Natomiast działania wnioskodawcy ograniczają się do wysuwania kolejnych żądań wobec Ośrodka oraz pisania wniosków, odwołań, skarg i pozwów do Urzędu Miejskiego, Urzędu Pracy, Miejskiego Zakładu Komunalnego, sądów i SKO. Aktywność wnioskodawcy na rynku pracy ogranicza się tylko do podpisywania list w Urzędzie Pracy, ponieważ wnioskodawca nie poszukuje zatrudnienia. Wnioskodawca marnotrawi własne środki, ponieważ pali papierosy i nadużywa alkoholu. W odwołaniu od decyzji wnioskodawca zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji RP, Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Europejskiej Karty Społecznej. Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.decyzją z dnia [...]r. nr [...]utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, nie stwierdzając uchybień mających wpływ na treść decyzji organu I instancji. Z informacji Komisariatu Policji w P.Z. z dnia [...]r. wynika, że wnioskodawca nadużywa alkoholu i utrzymuje kontakty z osobami nadużywającymi alkoholu. Fakt nadużywania alkoholu wynika także z wniosku Gminnej Komisji Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych do Sądu Rejonowego w K. o przebadanie wnioskodawcy przez biegłego na sali sądowej. Wnioskodawca odmówił bowiem wcześniej poddaniu się badaniu przez biegłego na zarządzenie Sądu w celu wydania opinii w przedmiocie uzależnienia od alkoholu. Stwierdzone przez pracownika socjalnego nadużywanie alkoholu przez E. S., potwierdzone informacjami Komisariatu Policji oraz Straży Miejskiej wskazuje na celowe marnotrawienie własnych zasobów pieniężnych. Nie zgłaszanie się przez stronę na wezwania Gminnej Komisji Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i nie poddanie się badaniom przez biegłego na zarządzenie Sądu oznacza brak współdziałania w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej. Powyższe okoliczności stanowią przesłankę do odmowy przyznania wnioskowanej pomocy społecznej. Jednocześnie wskazano na możliwość wytoczenia przez kierownika ośrodka pomocy społecznej na rzecz obywateli powództwa o roszczenia alimentacyjne. W skardze na decyzję skarżący zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji RP, Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Europejskiej Karty Społecznej. Do skargi załączył akty oskarżenia przeciwko Komendantowi Straży Miejskiej w P. Z. oraz Komendantowi Komisariatu Policji w P. Z., skierowane do Sądu Rejonowego w K.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Z. odmawiającą przyznania skarżącemu zasiłku okresowego. Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz. U. Nr 64, poz. 593 ) mające zastosowanie w czasie wydawania kwestionowanych decyzji. Skarga na decyzję nie jest zasadna. Stosownie do art. 11 ustawy o pomocy społecznej w przypadku stwierdzenia przez pracownika socjalnego ( ... ) marnotrawienia własnych zasobów finansowych może nastąpić ograniczenie świadczeń, odmowa ich przyznania albo przyznanie pomocy w formie świadczenia niepieniężnego. Podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej może również stanowić brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej ( ... ). Osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są bowiem obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej ( art. 4 ustawy ). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, przede wszystkim z informacji Komendanta Komisariatu Policji w P. Z. z dnia [...]r. skierowanej do Ośrodka Pomocy Społecznej skarżący nadużywa alkoholu i utrzymuje kontakty z osobami nadużywającymi alkoholu. Fakt nadużywania przez skarżącego alkoholu i utrzymywanie kontaktów z osobami nadużywającymi alkoholu został potwierdzony także w informacji Komendanta Straży Miejskiej z dnia [...]r. Powyższe okoliczności zostały również stwierdzone przez pracowników socjalnych Ośrodka Pomocy Społecznej w trakcie wizyt w miejscu zamieszkania skarżącego w dniach [...]r. oraz [...]r. Nadużywanie alkoholu świadczy o celowym marnotrawieniu przez skarżącego własnych zasobów finansowych, co stanowi jedną z przesłanek do odmowy przyznania zasiłku z pomocy społecznej. Z akt administracyjnych sprawy wynika także, że skarżący dwukrotnie nie stawił się na posiedzenia Gminnej Komisji Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, jak również nie poddał się na zarządzenie Sądu badaniu przez biegłego w celu wydania opinii w przedmiocie uzależnienia od alkoholu, co potwierdza brak współdziałania przez skarżącego w rozwiązywaniu jego trudnej sytuacji życiowej. Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobom, których dochody nie przekraczają kwoty podanej w ustawie o pomocy społecznej. W trakcie wywiadu środowiskowego w dniu [...]r. skarżący nie wskazał źródła utrzymania ani wysokości osiąganych dochodów, uniemożliwiając w ten sposób pracownikom socjalnym właściwą ocenę jego sytuacji życiowej majątkowej i przyznanie stosownej pomocy. Przytoczona okoliczności również świadczy o braku współdziałania skarżącego w rozwiązywaniu jego trudnej sytuacji życiowej. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje nie naruszyły przepisów prawa. Z powyższych względów uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.