IV SA/Wr 775/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. S. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: oddalić wniosek. W dniu 17 października 2012 r. E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2012 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 3 egzemplarzy odpisu skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 5 grudnia 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. W dniu 10 grudnia 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 775/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na postawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę skarżącej z powodu nieusunięcia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Nie kwestionując okoliczności mających wpływ na spełnienie przesłanek pozwalających na przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi z art. 247 p.p.s.a., w myśl, którego prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona. Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia na postawie art. 58 § 1 p.p.s.a (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 1110/11, lex nr 1120723). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 775/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na postawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę skarżącej, z powodu nieusunięcia braków formalnych skargi. Wobec powyższego należy przyjąć, że zaistniała przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, która wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, na podstawie art. 247 ustawy p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.