IV SA/Wr 776/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marcin Miemiec Sędziowie Sędzia WSA - Lidia Serwiniowska Sędzia WSA - Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Protokolant Katarzyna Leśniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 grudnia 2006r. sprawy ze skargi R.F. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Starosta Powiatu W., na podstawie art. 146 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004 r. Nr 99, poz.1001 ze zm.) w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz.U. z 2003 r., Nr 58, poz. 514 ze zm.), uznał R. F. z dniem [...]r. za osobę bezrobotną i jednocześnie odmówił mu przyznania prawa do zasiłku. W uzasadnieniu swej decyzji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 10 stycznia 2006r., sygn. akt IV SA/Wr 82/04 po rozpoznaniu skargi R. F. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...]r. Podał, iż z uzasadnienia wyroku wynika, że powodem takiego rozstrzygnięcia było to, iż skarżący ubiegał się o prawo do zasiłku w oparciu o art. 25 ust. 11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, natomiast organ I instancji, niezgodnie z jego żądaniem rozstrzygnął sprawę w oparciu o art. 25 ust. 12 tej ustawy. Powyższe, według Sądu, stanowiło naruszenie przepisów art. 61 kpa. W związku z czym Sąd zobowiązał organ I instancji do dokładnego ustalenia treści żądania strony, która wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania oraz normę prawa materialnego lub prawa procesowego, która ma znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania. Stosując się do powyższych zaleceń organ I instancji wezwał R. F. celem ustalenia treści żądania. Ze złożonego przez niego w dniu [...]r. oświadczenia wynika, że na dzień rejestracji, tj. [...]r. żąda ustalenia prawa do zasiłku w oparciu o przepis art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie z tym przepisem bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskania dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania dochodu przekraczającego połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 8. Organ I instancji, na podstawie akt rejestracyjnych ustalił, że R. F. w dniu [...]r. zarejestrował się w Urzędzie Pracy w W.. Następnie decyzją Starosty Powiatu W. z dnia [...]r. został uznany za osobę bezrobotną i przyznano mu prawo do zasiłku od dnia [...]r. na okres 12 miesięcy. Zasiłek pobierał do dnia [...]r. Z dniem [...]r. pozbawiono go statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z powodu podjęcia pracy zarobkowej na podstawie umowy-zlecenia, którą zawarł z Hutą Szkła "A" w W.. Jak dalej podał, w dniu [...]r. R. F. ponowił rejestrację. Z przedstawionych dokumentów, a mianowicie z umowy-zlecenia z dnia [...]r. oraz rachunku do tej umowy z dnia [...]r. wynika, że pracę na rzecz Huty Szkła "A" świadczył od dnia [...]r. do dnia [...]r. Po tym okresie, co wynika ze świadectwa pracy z dnia [...]r. wydanego przez B Sp. z o.o. był zatrudniony w B Sp.z.o.o. od dnia [...]r. do dnia [...]r. Z kolei od dnia [...]r. do dnia [...]r. był czasowo niezdolny do wykonywania pracy, co wynika z zaświadczenia lekarskiego wydanego przez Zakład Usług Medycznych "C" S.C. W tym stanie faktycznym w dacie rejestracji, tj. w dniu [...]r. strona spełniała określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu warunki do przyznania statusu osoby bezrobotnej, natomiast w tym dniu nie spełniała wymogów określonych w art. 25 ust. 11 tej ustawy, pozwalających na przyznanie prawa do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu osoby bezrobotnej oraz o okresy, o których mowa w ust. 8 tego artykułu. Prawo do zasiłku na podstawie tego przepisu nabyłby, gdyby po zaprzestaniu wykonywania pracy na podstawie wyżej wskazanej umowy-zlecenia z dnia [...]r. zarejestrował się w ciągu 7 dni. W takiej sytuacji prawo to zasiłku na podstawie powyższego przepisu przysługiwałoby do dnia podjęcia zatrudnienia w "B", tj. od dnia [...]r. Ponownie prawo do zasiłku na podstawie art. 25 ust. 11 w/w ustawy mógł nabyć, gdyby zarejestrował się w ciągu 7 dni od ustania zatrudnienia w B. Z uwagi na to, że w stosunku pracy z B Sp. z o.o. pozostawał do dnia [...]r., a zarejestrował się dopiero w dniu [...]r., to również nie zachował 7 dniowego terminu do zarejestrowania się. Z tych powodów prawo do zasiłku w dniu rejestracji, na podstawie art. 25 ust. 11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, mu nie przysługuje. Nadto organ I instancji wskazał, że okres niezdolności do pracy od dnia [...]r. do dnia [...]r. nie ma wpływu na sytuację strony w świetle art. 25 ust. 11 powyższej ustawy, albowiem bezwzględnym jest zachowanie warunku rejestracji w ciągu 7 dni od zaprzestania wykonywania pracy zarobkowej lub ustania zatrudnienia. W odwołaniu R. F. wniósł o "ponowne rozpatrzenie decyzji". Wskazał, iż jest ona niesprawiedliwa, a Urząd Pracy doszukuje się różnych powodów, aby nie przyznać mu "zasiłku wyrównawczego", który mu się należy. Podniósł, iż usprawiedliwił swą nieobecność, jednak usprawiedliwienie nie zostało uwzględnione i "trzeba się zgłosić w ciągu 7 dni (nawet na noszach) do Urzędu Pracy". Stwierdził, że we wszystkich urzędach na świecie uwzględniane są różne usprawiedliwienia, tylko w PUP nie. Dodał, że nie stawił się w Urzędzie Pracy w "przerwie między umową-zleceniem z dnia [...]r., która mu się skończyła [...]r., a [...]r. gdzie został zatrudniony w "B", gdyż w jego przekonaniu nie miało to sensu skoro pod koniec [...]r. wiedział, że został przyjęty do pracy. W tym czasie musiał więc robić badania i zajęło mu to cały tydzień. Poza tym w żadnym piśmie z Urzędu Pracy "nie było mowy o tym terminie, dopiero teraz". Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...]r. Nr [...], na podstawie art. 146 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r., Nr 99, poz. 1001 ze zm.) w związku z art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz.U. z 2003r., Nr 58, poz. 514 ze zm.) i art.138 § 1 pkt 1 kpa, Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swe stanowisko podał, że na podstawie akt ustalono, iż R. F. zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w W. w dniu [...]r., przedkładając stosowne dokumenty. Na tej podstawie decyzją z dnia [...]r. został uznany z dniem [...]r. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia [...]r., w wysokości [...]zł miesięcznie. W dniu [...]r. do Powiatowego Urzędu Pracy w W. wpłynęło pismo z Huty Szkła "A" P., W. S.C. J. G., A. G.-B. Zakład w W., z dnia [...]r., w którym m.in. podano, że R. F. podjął pracę na podstawie umowy-zlecenia od dnia [...]r., zaś w dniu [...]r. wpłynęła umowa-zlecenie zawarta na okres od dnia [...]r. do dnia [...]r., w związku z czym decyzją z dnia [...]r. orzeczono o utracie przez niego statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...]r. Dnia [...]r. R. F. zgłosił się ponownie, celem rejestracji do Powiatowego Urzędu Pracy w W.. Przedstawił świadectwo pracy wydane przez B/Polska/ Sp. z o.o. K., w którym podano, że był on zatrudniony w okresie od dnia [...] r. do dnia [...]r. w wymiarze [...]etatu oraz oświadczył, iż jego miesięczny zarobek brutto był niższy od najniższej krajowej, wobec czego decyzją z dnia [...]r. został uznany z dniem [...]r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. R. F. od decyzji z dnia [...]r. złożył odwołanie. Do odwołania dołączył zaświadczenie lekarskie, wydane przez Zakład Usług Medycznych "C" S.C. Z.P. & B. G. B.-G. Poradnia Ogólna, z dnia [...]r., w którym podano, że w okresie od dnia [...]r. do dnia [...]r., był chory w związku z czym Powiatowy Urząd Pracy w W., pismem z dnia [...]r. wezwał go do złożenia dodatkowych wyjaśnień. W dniu [...]r. R. F. oświadczył, "że w okresie od [...]r. do [...]r. nie przebywał na zasiłku chorobowym, nie otrzymał zwolnienia na obowiązującym druku, nie ubiegał się o zasiłek chorobowy w zakładzie pracy i w Zusie". Organ II instancji, po rozpatrzeniu odwołania strony, decyzją z dnia [...]r., nr [...], uchylił decyzję organu l instancji z przyczyn formalnych i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ I instancji, decyzją z dnia [...]r. uznał R. F. z dniem [...]r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Od w/w decyzji strona złożyła odwołanie. Organ II instancji, po rozpatrzeniu tego odwołania, decyzją z dnia [...]r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. R. F. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Dodatkowo Wojewoda D. wskazał, iż w aktach sprawy znajduje się umowa zlecenie zawarta w dniu [...]r. pomiędzy Hutą Szkła "A" P., W. S.C., a R. F., na okres od dnia [...]r. do dnia [...]r. oraz rachunek, wystawiony przez niego, z dnia [...]r., dla Huty Szkła "A" P., W. S.C., do umowy zlecenia z dnia [...]r., na kwotę [...]zł brutto. Nadto organ odwoławczy ustalił, że organ I instancji decyzją z dnia [...]r. odmówił R. F. przyznania prawa do zasiłku od dnia [...]r. R. F. od decyzji z dnia [...]r. złożył odwołanie, w związku z którym Wojewoda D., wydał postanowienie z dnia [...]r. nr [...], o zawieszeniu postępowania do czasu rozstrzygnięcia skargi na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r., nr [...], przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Po rozpatrzeniu sprawy ze skargi Pana R. F. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r., nr [...], w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku, wyrokiem z dnia 10 stycznia 2006r., sygn. akt IV SA/Wr 82/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Postanowieniem z dnia [...]r., nr [...], organ II instancji podjął zawieszone postępowanie w sprawie odwołania R. F. od decyzji Starosty W. z dnia [...]r., znak: [...]. Organ II instancji, po rozpatrzeniu tego odwołania, decyzją z dnia [...]r., nr [...], uchylił decyzję organu I instancji z przyczyn formalnych i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Nadto ustalono, że organ I instancji pismem z dnia [...]r. wezwał R. F. na dzień [...]r., w sprawie ustalenia uprawnień /statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku/ w dacie rejestracji, tj. w dniu [...]r. W dniu [...]r. strona zgłosiła się do Powiatowego Urzędu Pracy w W. i złożyła pismo, w którym podała, że wobec wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2006r., sygn. akt IV SA/Wr 82/04, wnioskuje o ustalenie prawa do zasiłku, w związku z rejestracją dokonaną w dniu [...]r., na podstawie art. 25 ust. 11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. R. F. oświadczył, że chciałby aby Urząd Pracy ustalił jego prawa do zasiłku na podstawie art. 25 ust. 11, ponieważ uważa, że spełniał warunki określone w tym przepisie. Do rejestracji zgłosił się dnia [...]r. mimo, że w B był zatrudniony do dnia [...]r., gdyż dnia [...]r. zachorował i był chory do dnia [...]r. Dopiero w dniu [...]r. mógł zgłosić się do rejestracji. Gdyby nie zachorował to zgłosiłby się w terminie siedmiu dni od ustania zatrudnienia. W dniu [...]r. organ I instancji podjął decyzję, od której R. F. złożył odwołanie wnosząc o ponowne rozpatrzenie jego sprawy i motywując tym, że jest ona dla niego już od kilku lat niesprawiedliwa i ma odczucie, że Urząd Pracy doszukuje się różnych powodów aby jemu i tak nie przyznać zasiłku wyrównawczego, który według niego się należy. R. F. wskazał, że jak pisał w kilku odwołaniach, Urząd Pracy otrzymał usprawiedliwienie jego nieobecności, jednak teraz stwierdził z całą stanowczością, że nie ma usprawiedliwienia żadnego i trzeba się zgłosić w ciągu 7 dni (nawet na noszach) do Urzędu Pracy, a jak jemu wiadomo we wszystkich urzędach na całym świecie istnieją różne usprawiedliwienia, tylko w PUP nie ma, a do tego zarzuca się jemu nie stawienie do Urzędu Pracy w przerwie między umową zlecenia z dnia [...]r, która jemu się skończyła [...]r., a [...]r. został zatrudniony w B. Dalej R. F. wyjaśnił, że nie było sensu, jeżeli już wiedział pod koniec [...]r., że został przyjęty do pracy, tylko musiał robić wyniki, akurat cały tydzień zeszło jemu na te badania, po drugie w żadnym piśmie od Urzędu Pracy nie było mowy o tym terminie, dopiero teraz. Rozpatrując odwołanie Wojewoda D. stwierdził, iż strona spełniała w dacie rejestracji, tj. w dniu [...]r. warunki przewidziane do przyznania statusu osoby bezrobotnej i zasadnie w zaskarżonej decyzji status ten przyznano od tego dnia. Zgodnie z przepisem art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. z 2003r. Dz. U. Nr 58, poz. 514 ze zm.) bezrobotny, który w okresie posiadania prawa do zasiłku utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w ciągu 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania dochodu przekraczającego połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 8. Bezsprzecznie z akt sprawy wynika, że strona utraciła status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia pracy zarobkowej w dniu [...]r., którą wykonywała do dnia [...]r. Jednak po zaprzestaniu wykonywania tej pracy nie zgłosiła się do Powiatowego Urzędu Pracy w ciągu 7 dni i nie dokonała rejestracji. Następnie strona podjęła zatrudnienie od dnia [...]r. do dnia [...]r., ale nie zgłosiła się do Powiatowego Urzędu Pracy w ciągu 7 dni od dnia ustania zatrudnienia. Zgłosiła się dnia [...]r., dlatego prawo do zasiłku na podstawie wyż. cyt. przepisu nie przysługuje. W przepisie tym wyraźnie zaznaczono, że siedmiodniowy termin rejestracji liczony jest od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania pracy i bezsprzecznie termin ten ma charakter materialnoprawny, a zatem nie można go przywrócić, ani usprawiedliwić skutków upływu. Wskazany przez skarżącego dowód w postaci zaświadczenia lekarskiego z Zakładu Usług Medycznych "C" S.C. Z. P. & B. G. B.-G. Poradnia Ogólna, z dnia [...]r., oraz jego wyjaśnienie, złożone w dniu [...]r., nie mogą prowadzić do uznania, że termin określony w wyż. cyt. przepisie został dochowany. Zasadnie zatem organ I instancji uznał, że prawo do zasiłku skarżącemu nie może być przyznane na podstawie art. 25 ust. 11. Nie można się zgodzić z zarzutami skarżącego, że "w żadnym piśmie od Urzędu Pracy nie było mowy o tym terminie, dopiero teraz", bowiem z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że skarżący (wbrew jego twierdzeniu) w dacie rejestracji, tj. w dniu [...]r. został m.in. pouczony, że bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w ciągu 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania dochodu przekraczającego połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego (art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu), co potwierdził własnoręcznym podpisem i do przestrzegania czego się zobowiązał. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu R.F. wniósł o uchylenie powyższej decyzji w części odmawiającej mu prawa do zasiłku uzupełniającego, jak również poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Urzędu Pracy. Podał, że decyzją PUP w W. z dnia [...]r. został uznany za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia [...]r. w wysokości [...] gr miesięcznie, podlegającej waloryzacji na zasadach ustawowych. Pobierał ten zasiłek do dnia [...]r., gdyż [...]r. podjął pracę. Pracował do dnia [...]r. z przerwą od dnia [...]r. do dnia [...]r. W te dni nie rejestrował się w Urzędzie Pracy, gdyż robił "przez te dni wyniki do B, gdzie został przyjęty od [...]r. Nie otrzymał od razu świadectwa pracy dlatego nie mógł zgłosić się do Urzędu w celu rejestracji". Nadto wskazał, iż chorował od dnia [...]r. do dnia [...]r. nie otrzymując w tym czasie zasiłku chorobowego, gdyż nie wiedział, że ten mu się należy. Gdy poczuł się lepiej natychmiast, tj. dnia [...]r. poszedł do Urzędu Pracy aby się zarejestrować myśląc, iż dochował terminu 7 dni, ponieważ powyższe okoliczności będą stanowiły usprawiedliwienie, jednakże Urząd nie wziął ich pod uwagę, choć składał wyjaśnienia, "których od niego żądano i ciągle mu odmawiał przyznania zasiłku uzupełniającego". W odpowiedzi na skargę Wojewoda D[...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne powołane zostały do badania legalności decyzji, niektórych postanowień i innych aktów organów administracyjnych. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęta jest zgodność zaskarżonych aktów administracyjnych z prawem materialnym, a także badanie zgodności tych aktów z przepisami procedury administracyjnej. W razie stwierdzenia, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, bądź z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, sąd uchyla zaskarżony akt w całości lub w części. W myśl art. 146 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r., Nr 99, poz. 1001 ze zm.) sprawy, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wszczęto postępowanie odwoławcze lub postępowanie przed sądem administracyjnym, podlegają rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych. Niniejsza sprawa w momencie wejścia w życie wyżej powołanej ustawy znajdowała się na etapie odwoławczym, tak więc podstawę materialnoprawną jej rozpoznania stanowią przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz.U. z 2003r., Nr 58, poz. 514 ze zm.). Zgodnie z art. 25 ust. 11 tej ustawy bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania dochodu przekraczającego połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 8. Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, iż R. F. w dniu [...]r. został po raz pierwszy zarejestrowany jako osoba bezrobotna, a prawo do zasiłku uzyskał od dnia [...]r. W wyniku podjęcia przez skarżącego zatrudnienia, decyzją z dnia [...]r. nr [...], Starosta W. orzekł o utracie przez niego statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...]r. W zatrudnieniu skarżący pozostawał do dnia [...]r. Po jego ustaniu, w terminie 7 dni, nie zgłosił się on do Powiatowego Urzędu Pracy w W. i nie zarejestrował jako osoba bezrobotna. W dniu [...]r., po kolejnym okresie pozostawania w zatrudnieniu, tj. od dnia [...]r. do dnia [...]r., dokonał ponownej rejestracji, w następstwie czego, z tym dniem, decyzją z dnia [...]r. Starosta W. uznał go za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem skarżący złożył odwołanie, po którego rozpatrzeniu Wojewoda D. decyzją z dnia [...]r. nr [...], podtrzymał stanowisko organu I instancji. Niniejsza decyzja stała się przedmiotem skargi R. F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który rozpoznając sprawę uchylił decyzje organów obydwu instancji, gdyż rozważyły one uprawnienia strony skarżącej jako osoby bezrobotnej w aspekcie istnienia przesłanek z art. 25 ust. 12 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, co zdaniem Sądu nie było zgodne z jej żądaniem. W świetle wyżej wskazanego wyroku Sądu organ I instancji ustalił, iż R. F. domagał się rozpoznania sprawy na podstawie art. 25 ust. 11 owej ustawy. Wobec czego, orzeczenia badane w obecnym postępowaniu sądowoadministracyjnym, organy decyzyjne wydały w oparciu o ten przepis. Po dokonaniu analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd stwierdził, iż organy orzekające w sprawie właściwie oceniły sytuację prawną skarżącego, podejmując w tej mierze słuszne rozstrzygnięcie. Wskazać należy, iż w wyroku z dnia 18 marca 1998r., sygn. akr II SA 118/98 (LEX nr 41934) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, który podzielił Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż termin przewidziany w cytowanym na wstępie art. 25 ust. 11 (7-dniowy od dnia ustania zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej) jest terminem prawa materialnego, a nie procesowego. Dotrzymywanie wskazanego terminu jest jednym z warunków ustawowych koniecznych do uzyskania tak zwanego zasiłku uzupełniającego z art. 25 ust. 11. W tej sytuacji nie mogą się do tego terminu odnosić zasady dotyczące przywracania terminu na warunkach i w trybie określonym w art. 58 i art. 59 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd w wyroku tym zajął stanowisko, iż bezrobotny powinien dbać o jak najszybsze (najpóźniej w terminie 7 dni) wyjaśnienie swojej nowej sytuacji, gdyż zainteresowany ponownym nabyciem prawa do zasiłku (zasiłku uzupełniającego) nie może zachowywać się bezczynnie i musi działać w ustawowo zakreślonym terminie. Co prawda, jak wskazał dalej Naczelny Sąd Administracyjny, ten specjalny charakter terminu z art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu pozwala organowi administracyjnemu w szczególnie uzasadnionych stanach faktycznych badać, czy opóźnienie terminu jest nieznaczne (w stosunku do całego terminu) i czy jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami, których nieuwzględnienie byłoby nie do pogodzenia z interesem społecznym i słusznym interesem obywatela, jednakże w niniejszej sprawie niewątpliwie takie wyjątkowe okoliczności nie zachodzą. W dniu [...]r. lek. med. Z. P. z Zakładu Usług Medycznych "C" S.C. w B. G. potwierdził, iż skarżący był chory w dniach od [...]r. do [...]r., lecz bez wskazania, czy w tym czasie musiał on leżeć, czy mógł chodzić. Zresztą podkreślenia wymaga, że R. F. zgłosił się celem rejestracji w dniu [...]r., a zatem nie bezpośrednio, tylko trzy dni po ustaniu choroby. Z ustaleń dokonanych w sprawie bezspornie wynika, iż skarżący przekroczył siedmiodniowy termin na dokonanie czynności rejestracji w Urzędzie Pracy, przewidziany w art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a fakt uchybienia temu terminowi sam potwierdził w odwołaniu oraz w skardze do Sądu. Natomiast powoływane się przez niego na okoliczności, które to uchybienie spowodowały i które miałyby je usprawiedliwiać pozostają w sprawie bez znaczenia. Zatem, wbrew temu co twierdzi skarżący, wydane w sprawie decyzje w niczym nie naruszają obowiązującego prawa i mogą pozostać w obrocie prawnym. W związku z tym, stosownie do art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu, co orzeczono w sentencji wyroku.