IV SA/Wr 78/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku adwokata A. Ł. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma dotyczącego przyznania lokalu socjalnego postanawia przyznać adwokatowi A. Ł. wynagrodzenie w kwocie 146,40zł (słownie: sto czterdzieści sześć 40/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 19 marca 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał A. G. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A. Ł. Wyznaczona z urzędu adwokat pismem z dnia 28 czerwca 2010 r. poinformowała Sąd o przesłaniu skarżącemu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 11 maja 2010 r. wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w kwocie 146,40 zł. Oświadczyła, iż koszty pomocy prawnej w całości nie zostały zapłacone. W odpowiedzi na wezwanie adwokat A. Ł. dostarczyła odpis ww. opinii oraz odpis dowód jej doręczenia stronie skarżącej. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: Rozporządzenie. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (podkreślenie referendarza) - 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w sprawie wynosi 240,00 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" Rozporządzenia). W niniejszej sprawie, wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi zatem 50 % stawki minimalnej, tj. 120,00 zł (240 zł x 50 %). Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 22% (art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Podatek ten wynosi w sprawie 26,40 zł (120 x 22 %). Reasumując, przyznaje się ustanowionemu z urzędu adwokatowi wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć 40/100), na którą to kwotę składają się: wynagrodzenie - 120 zł + podatek od towarów i usług – 26,40 zł. Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.