IV SA/Wr 782/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (sprawozdawca), Asesor WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Protokolant Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego oddala skargę Działający z upoważnienia Burmistrza Z. Ś. Kierownik Pomocy Społecznej w Z. Ś. decyzją [...] z dnia [...] r. na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4. art. 8 ust. 1, art. 38 ust. 1, 2, 4, 5, art. 106, art. 109, art. 147 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 64 z dnia 15.04.2004 r. poz. 593) przyznał K. B. świadczenie z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego w wysokości [...] zł na okres [...] do [...] r. oraz zmienił wysokość zasiłku okresowego w czerwcu z kwoty [...] zł na kwotę [...] zł. Poinformowano skarżącą, że wysokość przyznanego świadczenia od [...] r. wynosi 50% różnicy pomiędzy kryterium dochodowym które wynosi [...] zł a jej dochodem czyli kwotą [...] zł. Wskazano też, że K. B. spełnia wymogi art. 8 ustawy o pomocy społecznej a wysokość świadczenia jest uzależnione od możliwości finansowych OPS, od ilości osób zgłaszających się po pomoc oraz od tego czy zgłoszone potrzeby skarżącej są zaspokojone w formie zasiłków celowych. Odwołanie od powyższej decyzji z wnioskiem o przyznanie zasiłku okresowego w kwocie [...] zł miesięcznie wniosła K. B. Powołując art. 8 ustawy o pomocy społecznej stwierdziła, że spełnia warunki do otrzymania wskazanej w tym przepisie kwoty [...] zł. Podniosła, że jest osobą chorą, wymagającą leczenia, specjalnego odżywiania, a wysokość zasiłku jest uzależniona od stosunku OPS do osoby zgłaszającej się po pomoc, a nie od możliwości finansowych OPS. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia 10 sierpnia 2006 r. na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. jednolity Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżona decyzja zawiera dwa rozstrzygnięcia. Pierwsze rozstrzygnięcie dotyczy przyznania stronie zasiłku okresowego na okres [...] do [...] r., natomiast drugie – zmiany wysokości zasiłku okresowego za miesiąc [...] r. Druga część sentencji zaskarżonej decyzji dotyczy zasiłku okresowego przyznanego K. B. ostateczną decyzją z dnia [...] r., w późniejszym okresie jego wysokość uległa zmianie. Zatem przyznając świadczenie w formie zasiłku okresowego organ I instancji orzekł w sprawie rozstrzygniętej poprzednio inną decyzją ostateczną. Oznacza to, że zaskarżona decyzja w tej części obarczona jest wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Zauważono również, że w piśmie z dnia [...] r. strona wnosząc o przyznanie zasiłku, zarzuciła organowi I instancji zaniżenie wysokości dotychczas wypłaconego zasiłku. Twierdziła, że powinna otrzymać to świadczenie w kwocie [...] zł. Treść pisma w tym zakresie jest niejasne albowiem niewiadomym pozostaje co było intencją strony, wyłącznie uzasadnienie wniosku o przyznanie zasiłku, czy wniesienie odwołania od decyzji z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie zmiany wysokości zasiłku okresowego, która nie jest jeszcze ostateczna i otwarty jest termin do złożenia odwołania. Tych wątpliwości organ I instancji nie wyjaśnił – zatem organ odwoławczy nie miał możliwości merytorycznie rozpoznać sprawy, dlatego na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał do ponownego rozpoznania. Skargę na powyższą decyzję wniosła K. B. Podniosła w niej, że organ II instancji zajął stanowisko raczej bezstronne uzasadniając decyzję "niejasną lub niewiadomą intencję strony". Wskazała, iż z treści pisma wynikało, że każda decyzja Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. Ś. zaniża zasiłek okresowy. Zgodnie zaś w art. 8 ustawy o pomocy społecznej powinna go otrzymać w kwocie [...] zł miesięcznie lub granicach kwoty [...] zł, gdyż nie ma żadnych dochodów. Zgodnie z powołaną ustawą do dochodów nie wlicza się – a tak uczynił Ośrodek Pomocy Społecznej, dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądem administracyjnym objęta jest zgodność zaskarżonych aktów administracyjnych z prawem materialnym, a także zgodności tych aktów z postanowieniami procedury administracyjnej. Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), który stanowi, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania – zatem brak jest podstaw do usunięcia zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja z dnia [...] r. uchylająca w całości decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. Ś. z dnia [...] r. w sprawie przyznania zasiłku okresowego w wysokości [...] zł na okres od [...] do [...] r. Jak wynika z motywów uzasadnienia zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję z dnia [...] r. z uwagi na uchybienia procesowe. Jako podstawę prawną swojej decyzji wskazało art. 138 § 2 kpa, nie wyjaśnienie przez organ I instancji z jakim faktycznie żądaniem wystąpiła skarżąca w piśmie z dnia [...] r. oraz art. 156 § 1 pkt 3 kpa w zakresie rozstrzygnięcia podwyższającego zasiłek okresowy przyznany ostateczną decyzja z dnia [...] r. Zatem przedmiotem badania Sądu jest prawidłowość tej decyzji, opartej na przedstawionych przesłankach, a nie merytoryczne rozstrzygnięcie organu I instancji. Skarga nie zawiera żadnych merytorycznych zarzutów odnośnie zaskarżonej decyzji, polemizujących z decyzją organu I instancji w przedmiocie wysokości przyznanego zasiłku okresowego. W jednym zdaniu odnoszącym się do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. stwierdza, że uważa iż z treści pisma wynikała jej wola. Jednakże zgodnie z dyspozycją powołanego art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po przeprowadzeniu kontroli zgodności opisanej decyzji z prawem, w zakresie wskazanym tym przepisem Sąd stwierdza że odpowiada ona prawu. Istotnie w okolicznościach niniejszej sprawy i spraw, które toczyły się przed Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Z. Ś. wymagało wyjaśnienia z jakimi wnioskami i żądaniami występuje skarżąca w piśmie z dnia [...]. Pismo to bowiem zawiera zarzuty dotyczące zaniżenia zasiłków okresowych a jednocześnie żądanie przyznania zasiłku okresowego; w tym czasie jak wskazuje organ biegł termin do złożenia odwołania od decyzji, która zapadła [...] r. Trafne są równie twierdzenia zawarte w decyzji odnośnie podwyższenia zasiłku okresowego za miesiąc [...] r. Decyzja w tej kwestii została podjęta [...] r. i w dniu [...] r. była już ostateczna. Na marginesie należy zaznaczyć, że jak wynika z akt administracyjnych organ I instancji wydały już w rozpatrywanych kwestiach merytoryczne decyzje. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.