IV SA/Wr 787/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. I. na decyzję D. Kuratora Oświaty z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy weryfikacji decyzji odmawiającej zmian we wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 11 grudnia 2017 r. skarżąca M. I. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 30 października 2017 r. na decyzję D. Kuratora Oświaty z dnia 13 października 2017 r., nr [...] w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to zostało skutecznie doręczone upoważnionemu pracownikowi U. Z. w dniu 14 grudnia 2017 r. Wpis sądowy od niniejszej skargi uiszczono w dniu 29 grudnia 2017 r. (k.12). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, bowiem nie uiszczono należnego od niej wpisu sądowego w przepisanym terminie. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej: u.p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli skarga dotknięta jest powyższym brakiem, strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 u.p.p.s.a). Z akt sprawy wynika, że pomimo skutecznego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie uzupełniono powyższego braku we wskazanym terminie. Korespondencja zawierająca ww. wezwanie została skarżącej doręczona w dniu 14 grudnia 2017 r. Zatem termin do opłacenia skargi upłynął z dniem 21 grudnia 2017 r., który wypadał w czwartek. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła jednak należnego wpisu od skargi. Mając na względzie powyższe, skarga na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.