IV SA/Wr 794/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 794/14 oddalającego w całości skargę B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu wydatków z tytułu opłat za pobyt w Domu Opieki postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 794/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę B.D. (zwanej dalej stroną lub skarżącą) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu wydatków z tytułu opłaty za pobyt z Domu Opieki. Wskazany wyrok został doręczony stronie skarżącej w dniu 19 sierpnia 2016 r. z pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 23 sierpnia 2016 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżąca oświadczyła, że zwraca odpis wydanego w sprawie wyroku, kwestionując przyjęte ustalenia w zakresie doręczenia wspominanych w nim decyzji oraz zobowiązania jej do ponoszenia kosztów utrzymania ojca w domu opieki społecznej. Podkreśliła, że w aktach sprawy nie było żadnej decyzji zobowiązującej ją do uiszczania określonej kwoty i zwróciła się o wyjaśnienie na jakiej podstawie prawnej została oddalona jej skarga w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że przedmiotem niniejszego postanowienia jest pismo skarżącej z dnia 19 sierpnia 2016 r. (data wpływu: 23 sierpnia 2016 r.) odnoszące się do zasadności ustaleń i ocen dokonanych przez Sąd w wyroku z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 794/14. Trzeba przy tym podkreślić, że przywołane pismo wywiedzione zostało w trakcie biegnącego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, po doręczeniu skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniu go o przysługujących środkach odwoławczych. Powyższe okoliczności wskazują zatem, że wniesione przez skarżącą pismo należało potraktować jako skargę kasacyjną zmierzającą do podważenia zapadłego orzeczenia. W myśl art. 175 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązki a także w sprawach własności przemysłowej skarga kasacyjna może być sporządzona również odpowiednio przez doradcę podatkowego bądź rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 175 § 2 p.p.s.a wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, gdy sporządzającym tę skargę będzie sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ani z akt sprawy, ani tym bardziej z treści pisma nie wynika, aby skarżąca należała do katalogu osób uprawnionych do osobistego wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem skargę kasacyjną dotkniętą wskazanym brakiem formalnym, którego skarżąca nie jest w stanie usunąć, należało uznać za niedopuszczalną i z tej przyczyny odrzucić mając za podstawę art. 178 p.p.s.a.