IV SA/Wr 799/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 27 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. Z. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 722/15 postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia 5 grudnia 2017 r. Z. Z. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 722/15. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 13 grudnia 2017 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, tj. podpisanie skargi w tut. Sądzie bądź nadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej na adres wskazany w skardze w dniu 4 stycznia 2018 r. Skarżący pokwitował osobiście odbiór przesyłki. Wobec nie uzupełnienia braku formalnego skargi o wznowienie postępowania, postanowieniem z dnia 6 lutego 2018 r. Sąd skargę odrzucił. Pismem z dnia 12 marca 2018 r. strona wystąpiła "o przywrócenie terminu do złożenia podpisu pod wnioskiem o wznowienie postepowania". W uzasadnieniu skarżący wskazał, że do uchybienia doszło przez pomyłkę, a przyczyną uchybienia mogło być roztargnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższych przepisów wynika, że aby można było orzec o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej strona powinna: – uchybić terminowi dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym; – złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie czynność tę dokonując; – uprawdopodobnić okoliczność wskazującą, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że warunki formalne związane ze złożeniem wniosku zostały przez stronę zachowane. Niewątpliwie skarżący uchybił terminowi do usunięcia braku formalnego skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w postaci uzupełnienia podpisu bowiem do dnia 11 stycznia 2018 r., będącego ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku skargi, braku tego nie uzupełnił. Strona skarżąca wystąpiła również ze stosownym podaniem o przywrócenie uchybionego terminu. Należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 5 marca 2018 r., w którym skarżącemu doręczono postanowienie Sądu z dnia 6 lutego 2018 r., z którego dowiedział się o odrzuceniu skargi. Skoro skarżący stosowny wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 12 marca 2018 r., to uznać trzeba, że termin siedmiodniowy do dokonania czynności został zachowany., Analiza treści pisma skarżącego zawierającego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi wskazuje, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że nie ponosił winy w uchybieniu terminu. W judykaturze i w literaturze prawniczej przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (postanowienie NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 196/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zatem wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226). Zatem przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie SN z dnia z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, Lex nr 50679). Ponadto w świetle orzecznictwa sądowego błędne przekonanie strony nie jest nadzwyczajną okolicznością przemawiającą za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 597/08, Lex nr 493589). Również nieznajomość prawa nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu (wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r., sygn. akt I SA/Łd 153/97, Lex nr 37127, postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04, Lex nr 302279). Ponadto przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z dnia 2 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 135/12, Lex nr 1121266). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, uznać należy, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Okoliczność roztargnienia samo w sobie nie stanowi okoliczności świadczącej o braku winy w uchybieniu terminu, a wręcz przeciwnie wskazuje na brak nienależytej staranności we właściwym prowadzeniu swych spraw. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 orzekł jak w sentencji postanowienia.