IV SA/Wr 8/04

PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-05-13

Skład orzekający: Sędzia NSA Henryk Ożóg

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy żądanie nakazu zapłaty zaległości renty socjalnej jest sprawą podlegającą właściwości sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w zakresie określonym przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmującym m.in. skargi na decyzje administracyjne, postanowienia czy akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Żądanie nakazu zapłaty zaległości renty socjalnej nie mieści się w katalogu spraw podlegających właściwości sądu administracyjnego, co czyni skargę niedopuszczalną.
Stan faktyczny
Skarżący K. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, domagając się nakazu zapłaty zaległości renty socjalnej i dołączając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie przyznania renty. Po zwróceniu się przez sąd o wyjaśnienie, skarżący podał, że nastąpiła pomyłka i zarzucił oszustwo. Sąd uznał, że czynność ta nie jest objęta skargą do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. w przedmiocie nakazu zapłaty zaległości renty socjalnej postanowił odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. K. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której domagał się nakazu zapłaty zaległości renty socjalnej. Dołączył m. in. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] o odmowie przyznania renty socjalnej od dnia [...] r. do [...] r. Pismem z dnia [...] r. Sąd zwrócił się do skarżącego o udzielenie informacji czy przedmiotem jego skargi jest wymieniona decyzja Kolegium. Pismem z dnia [...] r. K. Z. podał, że w poprzednim piśmie nastąpiła pomyłka. W roku [...] zmarł jego ojciec a prawo otrzymywania dodatku do renty socjalnej zmieniło się w [...] r. albo [...] r. i cały czas odmawiano mu nawet niedużej pomocy. Zarzucił, że był oszukiwany przez wiele lat. Na czynność tę skarga nie przysługuje. Stosownie bowiem do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Z wyliczenia spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, wynikającej z art. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy wnosić, iż żądanie skarżącego nie jest sprawą podlegającą właściwości sądu administracyjnego. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 cytowanego Prawa. W świetle tego wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata stał się bezprzedmiotowy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło