IV SA/Wr 80/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. NR [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym R. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r., Nr [...]w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W toku postępowania sądowo-administracyjnego skarżący pismem z dnia [...]r. wniósł o umorzenie sprawy i pozostawienie jej bez nadawania dalszego biegu, uzasadniając swe żądanie brakiem środków na poniesienie kosztów dojazdu do Sądu. W związku z tym na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] r. Sąd postanowił wezwać skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania żądania zawartego w treści pisma z dnia [...]r., a w szczególności o poinformowanie Sądu, czy zawarty jest w nim wniosek o cofnięcie skargi. Pismem z dnia [...]r., skarżący cofnął skargę na oznaczoną wyżej decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art.60 wskazanej wyżej ustawy procesowej. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle materiału aktowego badanej sprawy nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Dla tych motywów orzeczono jak w sentencji postanowienia.