IV SA/Wr 808/13

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o zwolnienie od kosztów procesu w całości. Wniosek te został zakwalifikowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W związku z powyższym pismem referendarza sądowego z dnia 5 grudnia 2013 r. wezwano skarżącego – w terminie siedmiu dni - do złożenia powyższego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu oraz do nadesłania dokumentów źródłowych potwierdzających jego sytuację materialną, tj. a) dowodów potwierdzających wysokość dochodów wnioskodawcy i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym (ostatni odcinek emerytury lub renty, zaświadczenie o wynagrodzeniu netto za ostatnie trzy miesiące z uwzględnieniem poszczególnych miesięcy, aktualna decyzja: ZUS, urzędu pracy lub opieki społecznej przyznająca świadczenia, umowa o pracę, zlecenie lub o dzieło, dokumenty przyznające stypendia, honoraria lub inne), b) wyciągów ze wszystkich kont bankowych i lokat bankowych za ostatnie trzy miesiące wnioskodawcy i małżonka; c) zaświadczenia z Urzędu Pracy potwierdzającego, że wnioskodawca i osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym są zarejestrowane jako osoby bezrobotne z prawem do zasiłku lub bez tego prawa (poszukująca pracy); d) dowodów potwierdzających wysokość wydatków związanych z utrzymaniem rodziny (opłaty za gaz, energię elektryczną, wodę, telefon, leki, telewizja, podatek od nieruchomości, czynsz, raty kredytów i pożyczek i inne), d) zeznania podatkowego za 2012 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W jego uzasadnieniu podniósł, że jest osobą samotnie gospodarującą, prowadzi działalność gospodarczą z tytułu które uzyskuje dochód miesięczny brutto w wysokości około [...] zł. Ponadto podał, że ze względu na duże zadłużenie wobec urzędów skarbowych znaczną część dochodu przekazuje komornikowi. Wskazał, że nie posiada nieruchomości ani oszczędności. Następnie zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 11 grudnia 2013 r. wezwano skarżącego do nadesłania – w terminie siedmiu dni - dokumentów dotyczących jego sytuacji materialnej, tj. a) bilansu oraz rachunku zysków i strat za 2012 r. z tytułu działalności gospodarczej, b) zeznania podatkowego za 2012 r., c) wydruku z księgi podatkowej z wykazanym przychodem i dochodem (stratą) za sześć miesięcy 2013 r. i wpłaty zaliczki na podatek dochodowy za ten okres, d) wyciągów z posiadanego osobistego rachunku bankowego i lokat bankowych za ostatnie trzy miesiące, e) jednostronnego rachunku zysków i strat za ostanie sześć miesięcy i bilansu za ten okres jeżeli był sporządzony, f) inne dokumenty potwierdzające zasadność wniosku, g ) dowodów potwierdzających wysokość wydatków związanych z utrzymaniem rodziny (opłaty za gaz, energię elektryczną, wodę, telefon, leki, telewizja, podatek od nieruchomości, czynsz, raty kredytów i pożyczek i inne), h) wyjaśnienia od kiedy prowadzi działalność gospodarczą i jaki jest przedmiot tej działalności, i) dokumentów potwierdzających wysokość zobowiązania ustalonego przez urzędy skarbowe i dokumentów potwierdzających zajęcie komornicze, czyli prowadzoną egzekucję, np. kopię tytułu wykonawczego, decyzji urzędu skarbowego, przelewu bankowego lub inne. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie to zostało odebrane przez dorosłego domownika w dniu [...]. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Przepis art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu, które na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy może zostać przyznane osobie fizycznej – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie wykazał on w sposób nie budzący wątpliwości, że nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Skarżący bowiem posiada stałe źródło dochodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, którego miesięczną wysokość określił na kwotę około [...] zł. Jednakże skarżący w żaden sposób nie udokumentował wysokości osiąganego dochodu ani też nie nadesłał dokumentów potwierdzających zobowiązania wobec urzędu skarbowego. Podkreślenia wymaga, że skarżący był dwukrotnie wzywany do udokumentowania wysokości osiąganego dochodu, jak również wysokości wydatków związanych z utrzymaniem. Skarżący nie nadesłał bowiem żadnego z dokumentów wymienionych w wezwaniach referendarza sądowego z dnia 5 i 11 grudnia 2013 r., co oznacza że uchyla się od nadesłania tych dokumentów ani też nie wskazał przyczyn uniemożliwiających ich nadesłanie. Na skarżącym zaś spoczywa obowiązek wykazania, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tej sytuacji wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługiwał na uwzględnienie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.