IV SA/Wr 814/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. uchyliło w całości, wydaną z upoważnienia Prezydenta W., decyzję Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] odmawiającą przyznania Z. R., dalej skarżący, zasiłku celowego, i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 29 stycznia 2013 r., wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 31 października 2013 r. skarżący osobiście złożył skargę na wskazaną wyżej decyzję w siedzibie organu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu podał również, że skarga z dnia 31 października 2013 r. jest kolejną skargą skarżącego na zaskarżoną decyzję. Podał, że uprzednio skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na tę samą decyzję w dniu 11 kwietnia 2013 r. i sprawa z tej skargi została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 252/13. Podał, że postanowieniem z dnia 31 maja 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 252/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącego, bowiem została wniesiona po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 §1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi, decyduje bądź data nadania skargi w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe na adres właściwego organu administracji publicznej, bądź data jej osobistego złożenia w tym organie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg od dnia doręczenia decyzji, tj. od dnia 29 stycznia 2013 r. i upłynął w dniu 28 lutego 2013 r. (czwartek). W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga nie została wniesiona we wskazanym wyżej terminie. Została bowiem, mimo prawidłowego pouczenia, złożona osobiście w siedzibie właściwego organu, ale w dniu 31 października 2013 r., to jest po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W tej sytuacji skargę wniesioną w niniejszej sprawie uznać należało za spóźnioną. Podlegała ona zatem odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.