IV SA/Wr 814/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej Z. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 814/13 odrzucającego skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 814/13 odrzucił skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 8 kwietnia 2014 r. z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia od niego skargi kasacyjnej, co skarżący poświadczył własnoręcznym podpisem (k-37). W dniu 9 kwietnia 2014 r. skarżący złożył w tut. Sądzie podpisane przez siebie pismo procesowe nazwane zażaleniem, w którym zakwestionował wydane w sprawie postanowienie z dnia 3 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając pismo procesowe skarżącego z dnia 9 kwietnia 2014 r. podpisane przez niego i zatytułowane "Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2014 r. sygn. IV SA/Wr 814/13" Sąd uznał, że pismo to jest w istocie skargą kasacyjną od ww. postanowienia tut. Sądu z dnia 3 kwietnia 2014 r. wydanego w niniejszej sprawie. Powyższa skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Zważyć należy, że ustawodawca, regulując instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia od spełnienia szeregu przesłanek, których niespełnienie powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej został określony w art. 177 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednym z warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej w znaczeniu podmiotowym jest sporządzenie jej przez podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a. Zgodnie z owym przepisem (art. 175 § 1 p.p.s.a.), skarga kasacyjna co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego. Jednakże przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2.p.p.s.a.). Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd prawidłowo pouczył skarżącego terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie w dniu 3 kwietnia 2014 r. postanowienia o odrzuceniu skargi. Mimo powyższego pouczenia skarżący sam sporządził i wniósł do Sądu w ustawowym terminie pismo procesowe nazwane zażaleniem, będące w istocie skargą kasacyjną. Skarżący nie należy do podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a., w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.