IV SA/Wr 817/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania za pośrednictwem dokumentu elektronicznego z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 listopada 2012 r. W. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania za pośrednictwem dokumentu elektronicznego z miejsca pobytu stałego. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 grudnia 2012 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego z tego samego dnia skarżący został również wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 16 stycznia 2013 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie udzielił odpowiedzi i nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z kolei, po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi oraz nie uiścił stosownego wpisu sądowego, co musiało skutkować jej odrzuceniem. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.