IV SA/Wr 818/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (sprawozdawca), Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Protokolant apl. prok. Kamila Wolańska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 lutego 2007 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby wojskowej 1. stwierdza nieważność decyzji II instancji; 2. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ł. w orzeczeniu Nr [...] z dnia [...] r. stwierdziła, że rozpoznała u R. W.: 1) obniżenie ostrości wzroku - § 13 p. 1. Vod =0,7, Vos=0,6 2) skrzywienie przegrody nosa - § 26 pkt 3 Zakwalifikowała go do Grupy I kategoria A zdolny do czynnej służby wojskowej. Uznano, że wymienione schorzenia nie powodują niezdolności do służby wojskowej. W uzasadnieniu orzeczenia podniesiono, że rodzaj i stopień nasilenia schorzeń ustalono w oparciu o badania specjalistyczne oraz badanie komisji. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia wskazano ustawę i powszechnym obowiązku obrony RP z dnia 21.11.1967 r. (Dz. U. Nr 2004, Nr 241 poz. 2416 ze zm.) oraz rozp. MON w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej z dnia 25.06.2004 r. (Dz. U. Nr 151 poz. 1595). W odwołaniu od powyższego orzeczenia R. W. zarzucił, że Komisja nie uwzględniła badania USG serca przeprowadzonego w dniu [...] r., w którym stwierdza się niedomykanie zastawki mitralnej, jak również kilku innych badań przez niego dostarczonych. Po rozpoznaniu odwołania Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] r. na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 71 poz. 205 ze zm.) oraz § 3 ust. 7, § 4 ust. 8, § 9 pkt 3 rozporządzenia MON z dnia 25.06.2004 r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, okręgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151 poz. 1594) oraz § 22 ust. 1 i 2, § 23 ust. 1, 2,3 rozporządzenia MON z 25.06.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151 poz. 1591) - utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu podniesiono, że po analizie dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej nie stwierdzono nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. W świetle badań specjalistycznych - kardiologicznych nie wynika aby rodzaj i stopień zaburzeń ze strony układu krążenia upośledzał sprawność ustroju w stopniu powodującym niezdolność do czynnej służby wojskowej. Wskazano, że RWKL stoi na stanowisku, że śladowa fala zwrotna do lewego przedsionka bez znaczenia hemodynamicznego mieści się w zakresie pojęciowym § 38 p. 8 z zał. Nr 2 do rozp. MON z 25.06.2004 (Dz. U. Nr 151 poz. 1595) a stwierdzone badania obniżenie ostrości wzroku obu oczu, skrzywienie przegrody nosa nie upośledzającej drożności nosa mieszczące się w zakresie podstawy § 13 p. 1 i § 26 pkt 3 z zał. Nr 2 do w/w rozp. MON kwalifikują R. W. w Grupie I osób badanych do kat. A - zdolny do czynnej służby wojskowej. W skardze na powyższą decyzje R. W. wniósł o uznanie jej za niezgodną z prawem. Przywołał orzeczenia Wojskowych Komisji Lekarskich, które zapadły wcześniej. Stwierdził, że nie wynikało z nich, że ma dolegliwości związane z sercem. Wielkim zaskoczeniem dla niego była dodana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji kwalifikacja "śladowa fala zwrotna do lewego przedsionka bez znaczenia hemodynamicznego" - co mieści się w zakresie pojęciowym § 38 pkt 8 z zał. Nr 2 do rozp. MON z 25.06.2004 r.; § 38 pkt 8 daje możliwość zakwalifikowania do kategorii zdrowia A lub D. Z uzasadnienia powinna wynikać zasadność przesłanek, które dają podstawę do zaliczenia do wskazanej kategorii. Uzasadnienie nie posiada zatem uzasadnienia faktycznego, o którym mówi art. 107 § 3 kpa. Poza tym w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy dotychczasowe - wynika to z § 29 rozporządzenia Mon z 25.06.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151 poz. 1595). Sprawa bowiem toczy się od [...] r. Wreszcie zaskarżone orzeczenie narusza § 18 ust. 6 w/w rozporządzenia MON i art. 107 § 1 kpa nakazujący podpisanie orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przez wszystkich członków składu orzekającego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie przytaczając dotychczasowe argumenty. Odnośnie ostatniego zarzutu organ przyznał, że zaskarżone orzeczenie nie zostało podpisane przez wszystkich członków składu orzekającego, lecz w jego opinii uchybienie to nie miało wpływu na wartość merytoryczną orzeczenia albowiem lekarz I. K. choć nie podpisał orzeczenia brał udział w procesie orzeczniczym i był autorem orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. Nr 30 poz. 168 t. jednolity z dnia 9.10.2000r. (Dz. U. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) - kodeks postępowania administracyjnego - zwaną dalej Kpa decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia, nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji (...). § 2 powołanego art. 107 kpa stanowi, że przepisy szczególne mogą określać także inne składniki, które powinna zawierać decyzja. § 18 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151 poz. 1395 ze zm. mówi, "że wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech oficerów - lekarzy (§ 1), większością głosów składu orzekającego (§ 2); orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego oraz opatruje się je pieczęcią urzędową wojskowej komisji lekarskiej. § 18 powołanego rozporządzenia jest w ocenie Sądu przepisem szczególnym w stosunku do art. 107 § 1 kpa. Stanowi o tym, że orzeczenie, decyzję wydaną przez organy wojskowe podpisują wszystkie osoby wydające orzeczenie. W niniejszej sprawie niesporne jest, że zaskarżone orzeczenie nie podpisała jedna osoba uczestnicząca w procesie decyzyjnym. Wynika to z samej decyzji, na której brakuje jednego podpisu jak również z odpowiedzi na skargę i oświadczenia lekarza ppłka I. K. Zatem zaskarżona decyzja nie spełnia wymogu określonego w Kpa jak również w cytowanym rozporządzeniu. Tym samym nie odpowiada prawu, lub inaczej - narusza prawo. Oświadczenie z [...] r. ppłka J. K. nie konwaliduje istniejącego uchybienia. Uchybienie ma charakter formalny, procesowy i może rażąco naruszać prawo, tak co do głosowania odpowiedniej ilości osób jak podejmowania decyzji. We wskazanych okolicznościach uznać należy, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) to zaś powoduje, iż na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należy stwierdzić jej nieważność. Wobec podstawowego uchybienia, które decyduje o treści orzeczenia stwierdzić jeszcze raz należy, iż zarzut dotyczący stosowanie niewłaściwego prawa nie jest zasadny. Przywołany w skardze § 29 rozporządzenia MON z 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151 poz. 1595) stanowi "do spraw, o których mowa w rozporządzeniu, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe". Sprawa wszczęta w [...] r. została zakończona, sam skarżący wymienia treść orzeczenia, które zapadło w tej sprawie, jak również w następnych. Zatem niniejsza sprawa, choć ma źródło we wcześniejszych orzeczeniach jest sprawą nową, do której mają zastosowanie przepisy powołanego przez komisję rozporządzenia. Mając zatem powyższe na uwadze orzeczono jak wyżej.