IV SA/Wr 819/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 819/13 odrzucono skargę Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]maja 2013 r., nr [...]w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to skarżący otrzymał w dniu 24 grudnia 2013 r. Skarżący na urzędowym formularzu z dnia 27 grudnia 2013 r. podał, cztery sygnatury spraw tj: IV SA/Wr 506/13, IV SA Wr 817/13, IV SA/ Wr 818/13 i IV SA/ Wr 819/13. W formularzu tym skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, w tym postanowienia Sądu wydanego w niniejszej sprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. odrzucającego skargę. Formularz ten został zarejestrowany w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 506/13, czyli w sprawie objętej pierwszą sygnaturą. Natomiast w niniejszej sprawie tj. IV SA/Wr 819/13 zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 2 stycznia 2014 r. poinformowano skarżącego, że do każdej sprawy sądowej powinien złożyć odrębny i własnoręcznie podpisany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy i w związku z tym wysłano stronie skarżącej urzędowy formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w celu jego wypełnienia, podpisania i przesłania do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie to dnia 7 stycznia 2014 r. zostało odebrane osobiście przez skarżącego. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. W związku z powyższym, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 819/13 pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie złożył na wymaganym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu, pomimo że wezwaniem referendarza sądowego z dnia 2 stycznia 2014 r. przesłano mu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF w celu jego wypełnienia, podpisania i przesłania do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W sprzeciwie od tego postanowienia skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy i przyznanie mu prawa pomocy. Złożył wniosek o połączenie niniejszej sprawy z innymi, zarejestrowanymi pod innymi sygnaturami. Wskazał, że "uruchomione postępowania są ze sobą w związku, gdyż dotyczą pomocy społecznej i ustanowienia adwokata z urzędu. Nie ma więc powodu, aby w sprawie toczyły się odrębne postępowania sądowe i brali w nich udział różni adwokaci". Zdaniem skarżącego postępowanie Sądu jest naganne, gdyż skarżący jest zmuszony głodować, nie ma pieniędzy na żywność, nie posiada pracy i dochodów. Wskazał, że nie jest w stanie fizycznie spełnić wezwania Sądu gdyż jest ono dla niego zbyt uciążliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd. Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast w myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zgodnie z zacytowanymi przepisami, warunkiem koniecznym do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest jego złożenie na urzędowym formularzu. Wezwaniem referendarza sądowego z dnia 2 stycznia 2014 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF w celu jego wypełnienia, podpisania i przesłania do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało odebrane przez stronę skarżącą w dniu 7 stycznia 2014 r. (k-21). Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął więc bezskutecznie, we wtorek, 14 stycznia 2014 r. Skoro skarżący nie spełnił tego warunku, mimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku i pouczeniu o skutkach prawnych zaniechania tego obowiązku, brak było prawnej możliwości rozpoznania wniosku. Natomiast odnośnie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wskazać należy, że skarżący jest zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a., z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W tej sytuacji wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 257 p.p.s.a., Sąd pozostawił bez rozpoznania