IV SA/Wr 82/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. R. na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. R. postanawia : odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 stycznia 2011 r. V. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. R. w związku, z opieszałością tego organu w rozpatrzeniu wniosku o umorzenie nienależnie pobranych świadczeń alimentacyjnych. Do skargi dołączona była decyzja Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. R. z dnia 3 listopada 2010 r. nr [...], odwołanie od tej decyzji, pismo skarżącej z dnia 24 stycznia 2011 r. skierowane do Kierownika GOPS w N. R. oraz decyzja SKO w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego wydziału z dnia 3 lutego 2011 r. wezwano skarżącą do podania czy pismo z dnia 24 stycznia 2011 r. stanowi jednocześnie skargę na decyzję SKO w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Pismem z dnia 8 lutego 2011 r. skarżąca poinformowała, że jej skarga dotyczy się Kierownika GOPS w N. R.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na działalność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. R. w związku, z opieszałością tego organu w rozpatrzeniu wniosku o umorzenie nienależnie pobranych świadczeń alimentacyjnych. Skarga ta jest skargą powszechną, do której rozpatrzenia mają zastosowanie wyłącznie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga taka służy każdemu. Osobie, która jest stroną postępowania administracyjnego, jak również osobie, która stroną postępowania nie jest. Zatem postępowanie w sprawie skargi toczy się w ramach wszczętego postępowania lub samodzielnie (art. 233, art. 234 kpa). Skargę z art. 227 kpa charakteryzują dwie przesłanki – nie ma cech środka prawnego uregulowanego w kpa lub innych procedurach i zawiera zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Procedura związana z wniesieniem skargi ma charakter uproszczony, nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięcia adresowanego do skarżącego, a tylko zawiadamia się o działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przedmiotem skargi. Doktryna i orzecznictwo reprezentuje jednolity pogląd, że w tym postępowaniu nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia, a na działanie administracji publicznej w sprawach petycji, skarg, wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny. Ustawodawca w Dziale VIII kpa, a dokładnie w art. 229 kpa określił organ administracji publicznej właściwy do rozpatrzenia tego rodzaju skargi. W tej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co orzeczono w sentencji postanowienia.