IV SA/Wr 833/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Małgorzata - Masternak-Kubiak Sędziowie : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Asesor WSA Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/ Protokolant: apl. prok. Marta Midera po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. M. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną przez nią w mocy decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu III. zasądza od Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu na rzecz R. M. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. orzeczeniem z dnia [...]r. Nr [...]uznała R. M. za zdolnego do służby wojskowej - Grupa I kat. "A" Komisja rozpoznała u poborowego: 1. cechy osobowości nieprawidłowej nieznacznie upośledzające sprawność adaptacji § 68 pkt 1; 2. reakcja adaptacyjna krótkotrwała § 67 pkt 1. W odwołaniu od powyższego orzeczenia R. M. wystąpił o skierowanie go na specjalistyczne badania lekarskie, które stwierdzą stan jego zdrowia i przydatność do służby wojskowej z uwagi na refluksowe zapalenie przełyku. Dalej skarżący podał, że od trzech lat leczy się i regularnie przyjmuje leki. W załączeniu przesłał ksero kartoteki lekarskiej opisującej stan jego zdrowia od [...] r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji uzasadniając, że po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej nie stwierdziła uchybień orzeczniczych. Uznano, że schorzenia oraz ich nasilenia ustalone w wyniku specjalistycznego badania lekarskiego psychiatrycznego tj.: 1. cechy osobowości nieprawidłowej nieznaczne upośledzające sprawność adaptacji § 68 pkt 1; 2. reakcja adaptacyjna krótkotrwała § 67 pkt 1, jak też przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna w postaci gastroskopii z dnia [...]r. ( ostatnie badania gastroskopowe), która wykazała nieżyt żołądka z negatywnym wynikiem testu na Helicobacter Pylori nie czyni orzekanego niezdolnym do służby wojskowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pełnomocnik skarżącego powtórzył argumenty przytoczone w odwołaniu wyjaśniając ponadto, że stan zdrowia skarżącego pogorszył się, a lekarze kwalifikujący go nie mieli specjalizacji w dziedzinie chirurgii, ani psychiatrii. Ich opinia jest odmienna od opinii lekarzy prowadzących skarżącego, będących specjalistami w dziedzinach chorobowych skarżącego. Ponadto skarżący cierpi na zaburzenia psychiczne w postaci depresji leczonej farmakologicznie już ponad rok z nawrotami choroby i zaburzenia adaptacyjne. Wobec tego nie można uznać tego schorzenia, jako reakcji adaptacyjnej krótkotrwałej, a przedłużonej zgodnie z § 67 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151 poz. 1595). W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie jako niezasadnej, ponieważ przedstawiona przez R. M. dokumentacja medyczna nie zawiera mogąca wzbudzać dająca wątpliwości co do oceny badającego dla potrzeb orzeczniczych lekarza psychiatry, a wynikający z niej nieżyt żołądka bez obecności czynnika wyzwalającego chorobę wrzodową (wynik testu Helicobacter Pylori negatywny) nie powoduje niezdolności do czynnej służby wojskowej. W tej sytuacji Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska uznała, że stwierdzone zaburzenia ze strony stanu psychicznego tj.: cechy osobowości nieprawidłowej nieznacznie upośledzają sprawność adaptacji wg § 68 pkt 1; reakcja adaptacyjna krótkotrwała wg § 67 pkt 1 oraz mieszczą się w zakresie pojęciowym § 43 pkt 1 nieżyt żołądka z załącznika nr 2 rozporządzenia kwalifikują w grupie I osób badanych do kat. "A" zdolności do służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Ustalając stan faktyczny w sprawie organ związany jest zasadami ogólnymi przyjętymi w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego), z której wynika obowiązek szczególnie starannego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W tym celu obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nakłada na organ administracyjny obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Realizacja zasady ogólnej prawdy obiektywnej musi znaleźć odbicie w uzasadnieniu faktycznym decyzji. Zgodnie z art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Skargę należy uznać za zasadną. W sprawie będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji naruszono przepisy prawa procesowego. Nie zostały w niej bowiem prawidłowo ustalone przesłanki warunkujące stopień zdolności do służby wojskowej (art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego), co w uzasadnieniu decyzji winno znaleźć odzwierciedlenie przez przedstawienie zebranego pełnego materiału dowodowego i jego oceny dla ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego. Zgodnie z § 14 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej. Orzeczenie o zdolności do czynnej służby wojskowej, o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej poza granicami państwa, o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach wojsk i służb oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych i funkcjach wojskowych, a także o związku choroby lub ułomności z czynną służbą wojskową wojskowe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby - także obserwacji szpitalnej, dokumentacji medycznej oraz informacji i dokumentów, o których mowa w § 6, wykorzystując w szczególności: 1) opinię służbowo-lekarską uwzględniającą historię choroby, przebieg leczenia i jego wyniki oraz czynniki ryzyka na stanowisku służbowym zajmowanym przez żołnierza niezawodowego lub pełnionej przez niego funkcji wojskowej; 2) historie leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego; 3) wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby; 4) książeczkę zdrowia żołnierza niezawodowego; 5) informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu żołnierza niezawodowego. Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie § 23 ust 2. rozporządzenia. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie zarówno zaskarżone orzeczenie jak i je poprzedzające orzeczenie organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem powyższych zasad procedury administracyjnej co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska jak i Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska ustaliły schorzenia : 1. cechy osobowości nieprawidłowej nieznaczne upośledzające sprawność adaptacji § 68 pkt 1; 2. reakcja adaptacyjna krótkotrwała § 67 pkt 1. Podkreślić trzeba, że cytowane rozporządzenie w § 68 pkt 1 wymienia nieznaczne zaburzenia adaptacyjne kwalifikujące poborowego do Kategorii "A" - zdolny do służby wojskowej. Natomiast § 68 pkt 2 wskazuje, iż znaczne zaburzenia adaptacyjne, poddające się korekcji zalicza poborowego do kategorii " D" - niezdolny do czynnej służby wojskowej, o której mowa w pkt 1, w czasie pokoju, Jak wynika z treści przytoczonego § 68 pkt 1 i 2 zawiera on zwroty niedookreślone, takie jak "znacznie" i "nieznacznie". Chodzi tu o stopień zaburzeń adaptacyjnych, od którego zależy, czy poborowy będzie, czy też nie będzie odbywał służbę wojskową. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 sierpnia 2000 r. /III SA 879/00/ podkreślił, że tam, gdzie obowiązujące przepisy określają stopień schorzenia pojęciami ogólnymi, obowiązkiem komisji jest dokładnie uzasadnić przyjęcie konkretnego punktu lub paragrafu. Podobnie nie uzasadniono ustalonego schorzenia reakcja adaptacyjna krótkotrwała § 67 pkt 1 kwalifikujące poborowego do kategorii "A". Zaś § 67 pkt 2 wskazuje reakcja adaptacyjna przedłużona zalicza poborowego do kategorii "B" - czasowo niezdolny do czynnej służby wojskowej, co oznacza przemijające upośledzenie ogólnego stanu zdrowia albo ostre lub przewlekłe stany chorobowe, które w okresie do dwudziestu czterech miesięcy od dnia badania rokują odzyskanie zdolności do służby wojskowej, o której mowa w pkt 1, w czasie pokoju. Inaczej rzecz biorąc w tej konkretnej sprawie należało skarżącemu wyjaśnić, jaka jest różnica między stanem "nieznacznie" a "znacznie", "krótkotrwała" a "przedłużona". W przeciwnym razie orzeczenie nie poddaje się kontroli i co warte podkreślenia nie co do istoty rozpoznania ale jego przesłanek. Przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna w tym gastroskopia z dnia [...]r. nie była podana ocenie lekarza posiadającego w tym zakresie specjalizację. Według przepisu art. 75 § 1 kpa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Reguła w nim wyrażona nie została wyłączona przepisami ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz. U. Nr 4, poz. 16 ze zm./, w której cytowane rozporządzenie znalazło swoją podstawę. Tak więc gdy skarżący przedstawił dokumenty, o których mowa wyżej powinny być one traktowane jako dowód w sprawie i poddane należytej ocenie /art. 80 kpa/. Tymczasem w zaskarżonych orzeczeniach zabrakło jakiegokolwiek odniesienia do przedłożonych przez skarżącego dokumentów a przede wszystkim nie uzasadniono przyczyny odmowy wiarygodności przedstawionym dowodom /art. 107 § 3 kpa/. W tym stanie rzeczy, skoro zostały naruszone przepisy kodeksu postępowania administracyjnego tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3, a naruszenia te mogły mieć wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c powołanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji. W związku z tym, iż uchylona decyzja z uwagi na jej charakter nadaje się do wykonania sąd uznał w oparciu o art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w okresie po wydaniu wyroku a przed jego uprawomocnieniem zaskarżony akt administracyjny nie może być wykonany. Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądza od Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. na rzecz R. M. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.