IV SA/Wr 833/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca) Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 lutego 2012 r. sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Polanicy Zdroju z dnia 26 czerwca 2007 r. nr IX/44/2007 w przedmiocie zmiany uchwały nr XXXIX/280/2005 Rady Miejskiej w Polanicy Zdroju z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Rady Miejskiej w Polanicy Zdroju na rzecz Wojewody Dolnośląskiego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W rozpoznawanej sprawie Wojewoda Dolnośląski, pismem z dnia 1 lutego 2012 r. cofnął skargę wniesioną w dniu 4 listopada 2011 r. (data wpływu), na uchwałę Rady Miejskiej w Polanicy Zdroju z dnia 26 czerwca 2007 r., nr IX/44/2007 w przedmiocie zmiany uchwały nr XXXIX/280/2005 Rady Miejskiej w Polanicy Zdroju z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 28 grudnia 2011 r. Rada Miejska w Polanicy Zdroju podjęła uchwałę nr XVI/85/2011 zmieniającą zaskarżoną uchwałę i uchyliła we własnym zakresie skarżony przez Wojewodę Dolnośląskiego fragment uchwały. Jednocześnie należy wskazać na dołączone do akt sprawy pismo Urzędu Miejskiego w Polanicy Zdroju, kierowane do Rady Miejskiej w Polanicy Zdroju informujące, że na podstawie § 1 pkt 10 i 11 zaskarżonej uchwały nie były przeprowadzane przetargi na najem lokali mieszkalnych o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 m². Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 , poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynność procesową skarżącego - w świetle materiału sprawy - należy uznać za dopuszczalną i skuteczną. Postępowanie sądowe stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu. Punkt II orzeczenia znajduje oparcie w art. 201 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).