IV SA/Wr 836/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2005 r. przy udziale --- na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Ł. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. C. Ł. złożył w niniejszej sprawie skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...]r. Nr [...]o odmowie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej. Po doręczeniu odpisu skargi Kierownik Urzędu decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylił będącą przedmiotem skargi decyzję własną z dnia [...]r. i przyznał skarżącemu uprawnienie do w/w świadczenia. Pismem z dnia [...]r. skarżący cofnął skargę wobec jej uwzględnienia przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Postępowanie w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Zgodnie bowiem z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.): "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." W niniejszej sprawie Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych powołując się na przepis art. 54 § 3, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] uchylił będącą przedmiotem skargi decyzję własną z dnia [...]r. i przyznał skarżącemu uprawnienie do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej. Decyzja wydana na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako wydana przez organ odwoławczy, zastępuje zaskarżoną do sądu decyzję i jest ostateczna. Przepis ten zawiera samodzielne upoważnienie organu administracji publicznej do weryfikacji m.in. rozstrzygnięć (decyzji, postanowień) zapadłych w postępowaniu administracyjnym. Decyzja wydana w trybie w/w przepisu prawa eliminuje z obrotu prawnego decyzję będącą przedmiotem skargi i podlega samodzielnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając na względzie z jednej strony przewidziane w/w przepisem art. 60 u.p.s.a. uprawnienie skarżącego do cofnięcia skargi, które to cofnięcie uznać należy za dopuszczalne, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1) wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd umorzył postępowanie w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowe.