IV SA/Wr 839/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Sędziowie : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Asesor WSA Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/ Protokolant: - Aleksandra Siwińska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 26 lipca 2006 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku oddala skargę. Wojewoda D. decyzją z dnia [...]Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Z. [...]r. Nr [...]w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku. S. K. dokonała pierwszej rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. w dniu [...]r., nabywając z dniem [...]r. zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 100% podstawowej wysokości zasiłku na okres nieprzekraczający 6 miesięcy W dniu [...]r. S. K., poinformowała PUP o podjęciu z dniem [...]r. pracy w firmie "A" w R. D. oraz przedłożyła druk umowy-zlecenia zawartej na czas nieokreślony od dnia [...]r. z wynagrodzeniem zleceniobiorcy w kwocie [...] zł. Wobec tego, w tej dacie, PUP w Z. pouczył ją o obowiązku zgłoszenia się w urzędzie pracy w okresie 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, celem wznowienia wypłaty zasiłku dla bezrobotnych. Starosta Z. w dniu [...] r. wydał decyzję o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku przez S. K. od dnia [...]r. z powodu podjęcia zatrudnienia. Równocześnie, w uzasadnieniu decyzji, powołał przepis ustawy regulujący kwestię nabycia zasiłku w przypadku rejestracji dokonanej w okresie 7 dni od ustania zatrudnienia. S. K. kolejnej rejestracji dokonała [...]r. przedstawiając: - umowę-zlecenia za okres od [...]r. do [...]r. z wynagrodzeniem ustalonym w kwocie [...]zł, - zaświadczenie lekarskie o porodzie, - odpis skrócony aktu urodzenia, , - pismo ZUS z dnia [...]r. o przesunięciu terminu rozpatrzenia sprawy o zasiłek macierzyński. Jednocześnie strona zobowiązała się do dostarczenia zaświadczenia o przebywaniu na urlopie macierzyńskim oraz zaświadczenia o wysokości dochodu z umowy-zlecenia w rozbiciu na miesiące. : W dniu [...]r. S. K. złożyła oświadczenie o braku dokumentów mogących potwierdzić przyznanie zasiłku macierzyńskiego oraz przedłożyła: - dwa rachunki za wykonane zlecenie: w okresie od [...] r. do [...] r. z wynagrodzeniem w kwocie [...] zł brutto oraz w okresie od [...]r. do [...]r. w kwocie [...] zł brutto, - zaświadczenie ZUS z dnia [...]r. o przesunięciu terminu rozpatrzenia sprawy w zakresie zasiłku macierzyńskiego do dnia [...]r. Następnie w dniu [...]r., S. K. złożyła zaświadczenie z ZUS Inspektorat w K. G. z dnia [...]r. o korzystaniu w okresie do [...]r. do [...]r. z zasiłku macierzyńskiego. W zaświadczeniu tym ZUS wskazał, że podstawa wymiaru zasiłku macierzyńskiego po odliczeniu kwoty składek na ubezpieczenie społeczne wyniosła [...]zł. Starosta Z. decyzją z dnia [...]r. uznał S. K. za osobę bezrobotną od [...]r. bez prawa do zasiłku. Od tej decyzji strona wniosła odwołanie w uzasadnieniu podając że przed pierwszą rejestracja, do okresu 18 miesięcy uprawniających do zasiłku wliczono jej zatrudnienie oraz okres zasiłku chorobowego. Nie uwzględniono jej w okresie uprawniającym do zasiłku czasu przez jaki wykonywała pracę na umowę - zlecenie, ponieważ wypłacone wynagrodzenie było niższe niż minimalne - Jak wywiodła skarżąca, po dokonaniu prawidłowych wyliczeń co do czasu wykonywania zlecenia i wysokości należnego wynagrodzenia, miesięcznie osiągnęła kwotę [...], zł. Dalej strona wyjaśniła, że PUP nie wziął w ogóle pod uwagę przepisu pozwalającego na nabycie zasiłku po dokonaniu rejestracji w terminie 7 dni od ustania zatrudnienia i zasiłku macierzyńskiego. Jak podniosła bezrobotna, uchybienie terminu 7 dni nastąpiło bez jej winy. W szczególności przewlekłość działania ZUS spowodowała, że w [...] nie posiadając stosownego zaświadczenia nie mogła dokonać rejestracji faktycznie w dniu [...]r. kiedy dokonała tej czynności nadal nie była w posiadaniu zaświadczenia o przebywaniu na zasiłku chorobowym. S. K. wyjaśniła, iż sprawa ta znalazła swój epilog w Sądzie Pracy. W efekcie jednak, po otrzymaniu stosownego zaświadczenia i doręczeniu go do urzędu pracy nie powiadomiono jej o możliwości złożenia prośby o przywrócenie terminu. W konkluzji bezrobotna wniosła o dokonanie analizy jej sprawy pod katem przyznania prawa do zasiłku. Wojewoda D. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w uzasadnieniu podając, że stan prawny sprawy, ustalony przez organ I instancji w oparciu o zebrany w materiał dowodowy, jest rzetelny i nie budzi wątpliwości. Wbrew argumentom zawartym w odwołaniu S. K. nie spełniła warunku wynikającego tak z art. 73 ust. 5 jak też z art. 71 ust 1 i 2 ustawy, niezbędnego do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Nie spełniła również przesłanek do nabycia zasiłku na podstawie art. 73 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Istotne dla rozstrzygnięcia jest, że strona utraciła status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni, a motywem utraty statusu było podjęcie krótkotrwałego zatrudnienia. Według art 73 ust. 5 ustawy: "bezrobotny, który utracił status na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia pracy zarobkowej /tu umowa-zlecenie/, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 7 dni od dnia ustania zatrudnienia ...[...] , posiada prawo do zasiłku na czas skłócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku oraz o okresy, o których mowa w ust.4 Wskazany wyżej termin 7 dniowy do powtórnego zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy w charakterze bezrobotnego po okresowej utracie statusu z powodu podjęcia zatrudnienia czy też innej pracy zarobkowej ma charakter materialnoprawny. Oznacza to, że jest to termin nieprzywracalny a wiec niemożliwe jest usprawiedliwienie naruszenia tego terminu nawet gdyby uchybienie nastąpiło wskutek okoliczności przez stronę niezawionionych, w szczególności dotyczy to przypadku niezdolności do pracy potwierdzonej stosownym dokumentem. Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca świadczyła w okresie od [...] r. pracę w ramach umowy-zlecenia, a następnie po urodzeniu w dniu [...]r. dziecka od dnia [...] do [...] r. ([...] dni) przebywała na zasiłku macierzyńskim. Zatem po ustaniu pracy zarobkowej w ramach umowy-zlecenia, strona zgłosiła się do PUP by dokonać stosownej rejestracji dopiero w dniu [...] r., a więc niewątpliwie już po upływie 7 dni od dnia ustania tej pracy. Wobec treści powołanego wyżej przepisu art. 73 ust 5 ustawy, nie można zgodzić się z argumentem skarżącej, zawartym w odwołaniu o możliwości dokonania rejestracji po ustaniu zatrudnienia i ustaniu zasiłku macierzyńskiego. Tak sformułowana forma przepisu nie znalazła odzwierciedlenia w pisemnych pouczeniach strony. S. K. nie spełniła również warunków do przyznania jej prawa do zasiłku uzupełniającego na podstawie art. 73 ust 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, gdyż wobec treści tejże normy prawnej osoba, która utraciła na okres nie dłuższy niż 365 dni status bezrobotnego, a w dniu kolejnej rejestracji spełnia warunki określone w art. 71, uzyskuje prawo do zasiłku na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku oraz o okresy, o których mowa w ust 4, ponieważ w dniu rejestracji, czyli [...]r. nie spełniła warunków z art. 71 ust 1 i 2 ustawy, by uzyskać prawo do zasiłku uzupełniającego, gdyż nie legitymowała się 365 dniowym zatrudnieniem - okresem uprawniającym do zasiłku w ostatnich 18 miesiącach poprzedzających dzień ponownej rejestracji. Należy wyjaśnić, iż w sytuacji bezrobotnej, wliczeniu do okresu uprawniającego do zasiłku nie podlega okres wykonywania pracy na umowę-zlecenie oraz okres pobierania zasiłku macierzyńskiego, ponieważ ustawodawca wskazuje na podstawę wymiaru składek w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia, a podstawą wymiaru składek chociażby przy zasiłku macierzyńskim była kwota [...] zł., a zatem znacznie niższa od minimalnego wynagrodzenia wynoszącego 849 zł. Wypada również wspomnieć, że brak jest podstaw do przeliczenia na okres miesiąca przychodów niższych od minimalnego wynagrodzenia stanowiących podstawę wymiaru składek, osiąganych z tytułu umów-zlecenia zawieranych na okresy krótsze niż miesiąc. A zatem nie podlegają one zaliczeniu do okresu od którego zależy nabycie zasiłku dla bezrobotnych. Stanowisko w tej kwestii wyraziło zarówno Ministerstwo Gospodarki i Pracy Departament Rynku Pracy w piśmie z dnia [...]r, nr [...] oraz z dnia [...]r., nr [...] jak też Zakład Ubezpieczeń Społecznych w W. w piśmie z dnia [...] r. nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca podniosła, że umowa zlecenia zawarta była na okres [...] dni w tym [...] dni pracujących tj. od [...]r. do [...]r. z wynagrodzeniem [...]zł brutto. Faktycznie umowę wykonywała od [...]r. do [...]r. otrzymując wynagrodzenie w wysokości [...]zł, co jej zdaniem skutkuje niezasadnością stosowania do jej sytuacji wytycznych ZUS i Ministerstwa Gospodarki i Pracy przywołanych w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji, gdyż dotyczą one umów zawartych na okres krótszy niż miesiąc, podczas gdy przedmiotowa umowa obejmowała okres dłuższy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Skargę nie można uznać za zasadną. W myśl art. 73 ust. 5 ustawy z dnia z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99 poz.1001 ze zm.) bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania przychodu przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku oraz o okresy, o których mowa w ust. 4. Termin 7 dniowy dający uprawnienie do powtórnego zarejestrowania się jako osoby bezrobotnej w związku z okresową utrata tego statusu wobec podjęcia zatrudnienia czy innej pracy zarobkowej jako składnik przepisu stanowiący przesłankę nabycia prawa jest niewątpliwie przepisem materialnoprawnym i nie może być w żadnym wypadku traktowany jako proceduralny. A tylko takie rozumienie pozwalałoby organowi na jego ewentualne przywrócenie, stąd nawet brak winy strony nie ma znaczenia dla stwierdzenia jego uchybienia. Stąd zasadnie organy administracji przyjęły, iż wobec jasnej treści powołanego przepisu wymagającego rejestracji w okresie 7 dni od ustania zatrudnienia, gdzie ustawodawca nie wymienia sytuacji zakończenia pobierania zasiłku macierzyńskiego strona go nie dotrzymała. Zgłosiła się bowiem do PUP dopiero w dniu [...]r., a więc bezspornie po upływie 7 dni od dnia ustania pracy wykonywanej w ramach umowy zlecenia mimo pouczenia pisemnego o treści przytoczonego przepisu. Również uregulowania zawarte w art. 73 ust. 7 cyt. ustawy stanowiącym, iż osoba, która utraciła na okres nie dłuższy niż 365 dni status bezrobotnego, a w dniu kolejnej rejestracji spełnia warunki określone w art. 71, uzyskuje prawo do zasiłku na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku oraz o okresy, o których mowa w ust. 4 nie daje podstawy do przyznania skarżącej prawa do zasiłku uzupełniającego dla bezrobotnych. W momencie stawienia się w dniu [...]r. skarżąca nie spełniała bowiem warunków z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy (do którego odwołuje się art. 73 ust. 7) określającego, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni jeżeli: - pkt 2a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z wyjątkiem obowiązku opłacania składek za niepełnosprawnych, o których mowa w art. 104; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni, - pkt 2 c) świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, - ust. 2 pkt 3) pobierał renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestania prowadzenia pozarolniczej działalności do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków i świadczenia stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, po odliczeniu kwoty składek na ubezpieczenia społeczne należne od pracownika; jak też z innej podstawy tam wymienionej. Skarżąca nie spełniała przesłanek powyżej przytoczonych, gdyż nie była zatrudniona przez 365 dni w ciągu 18 miesięcy poprzedzających rejestrację. Wliczeniu bowiem do okresu uprawniającego do otrzymania zasiłku nie mógł podlegać czasookres wykonywania pracy w ramach umowy zlecenia, jak też pobierania zasiłku macierzyńskiego. Słusznie organ odwoławczy wskazał, że otrzymane wynagrodzenie i zasiłek macierzyński nie osiągnęły kwoty 849 zł najniższego wynagrodzenia określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 14.09.2004 r. w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2005 r. (Dz. U. Nr 201 poz. 2062). Skarżąca w odwołaniu i skardze kwestionuje uwzględnienie jej wynagrodzenie w poszczególnych miesiącach sugerując przyjęcie okresu umowy ogólnie bez rozbicia na miesiące i przyjęcia za ten okres ogólnej otrzymanej kwoty wynagrodzenia. W ocenie Sądu unormowania zawarte w art. 71 ust. 1 i art. 73 ust. 5 ustawy należy rozważyć w powiązaniu z do art.104 ust. 1 w związku z 107 tej ustawy wobec wyraźnego odesłania, który określa, iż składki na fundusz pracy opłaca się na zasadach przewidzianych dla składek na ubezpieczenia społeczne, co do których art. 17 ustawy z dnia 17.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137 poz. 887 ze zm.) stanowi, że składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe oraz chorobowe za ubezpieczonych, o których mowa w art. 16 ust. 1-3, 5, 6 i 9-13, obliczają, rozliczają i przekazują co miesiąc do Zakładu w całości płatnicy składek. W tym stanie rzeczy oczywiste jest, że obowiązek odprowadzania składek na Fundusz Pracy dotyczy poszczególnego miesiąca i jest uzależniony od tego czy w danym miesiącu otrzymano wynagrodzenie w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia. Uwzględniając powiązanie treści art. 71 z art. 104 cyt. ustawy należy przyjąć, że wynagrodzenie o którym mowa w art. 71 to konkretne miesięczne wynagrodzenie, które osiągnął wnioskujący o zasiłek w danym miesiącu za poszczególne miesiące. Skutkiem tego, że za poszczególne miesiące od najniższego wynagrodzenia nie pobiera się składki jest niewliczanie ich do okresu, od którego zależy przyznanie zasiłku. Gdyby przyjąć rozumowanie skarżącej polegające na zsumowaniu wynagrodzenia otrzymanego za całość wykonywania umowy zalecenia mimo jej zawarcia na okres "przełomu miesięcy" to samo wynagrodzenie musiałoby być inaczej oceniane w świetle zasad powyżej opisanych co do uiszczania składek na Fundusz Pracy bieżąco tj. comiesięcznie jako nieprzekraczające najniższego wynagrodzenia, a odmiennie dla oceny spełnienia uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych. Jest to nie do przyjęcia na gruncie stosowania tej samej ustawy i w świetle jej założeń zwłaszcza powiązania art. 71 z art. 104 cyt. ustawy. Zważyć należy nadto, że stosownie do art. 18 ust. 1 i 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, do którego co do zasad ustalania składek na Fundusz Pracy odwołuje się art. 104 cyt. ustawy podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i pkt 18a jest przychód, o którym mowa w art. 4 pkt 9 i 10, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, ust. 4 pkt 5 i ust. 12. Niewątpliwie w okresie miesiąca stycznia skarżąca otrzymała przychód w wysokości [...] zł, a za miesiąc luty [...] zł. Przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych odnośnie umowy zlecenia nie przewidują wnioskowanego przez stronę sposobu przeliczenia miesięcznego wynagrodzenia co do umowy zlecenia zawartej na przełomie miesięcy, jak czynią to np. co do niepełnego etatu w ramach świadczonej umowy o pracę. W tym stanie rzeczy organy administracji orzekające w sprawie prawidłowo ustaliły, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania się skarżąca nie legitymowała się 365 dniowym zatrudnieniem z osiąganym wynagrodzeniem, co najmniej w minimalnej wysokości. Wobec powyższego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.