IV SA/Wr 84/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. W. A., dalej skarżąca, wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone osobiście skarżącej w dniu 4 grudnia 2012 r. wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. W dniu 4 stycznia 2013 r. skarga na powyższe postanowienie została nadana w urzędzie pocztowym na adres organu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, bowiem złożona zastała po terminie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Powyższy przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje zatem, że termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w sytuacji wniesienia skargi w terminie ustawowym do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas bądź data nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej, bądź data jej osobistego złożenia w tym organie. W rozpatrywanej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg od dnia doręczenia postanowienia, tj. od dnia 5 grudnia 2012 r. i upłynął w dniu 3 stycznia 2013 r., a był to czwartek. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga nie została wniesiona we wskazanym wyżej terminie. Została bowiem, mimo prawidłowego pouczenia, nadana w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu, ale w dniu 4 stycznia 2013 r., to jest po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W tej sytuacji skargę wniesioną w niniejszej sprawie uznać należało za spóźnioną. Tym bardziej, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skutkiem upływu terminu procesowego, następującym z mocy prawa, jest bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.