IV SA/Wr 84/17

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. K. o ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji uznającej za osobę bezrobotną i przyznającej prawo do zasiłku, odmowy uznania za osobę bezrobotną i umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W jego uzasadnieniu podała, że jest osobą prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe, bezrobotną i obecnie utrzymuje się z zasiłku dla osób bezrobotnych, którego pełna kwota wynosi [...] zł, natomiast w [..] tego roku otrzyma jedynie niepełną kwotę tego zasiłku, tj. [...] zł, co wynika z zaświadczenia o rejestracji z dniem [...] jako osoba bezrobotna. Przed uzyskaniem statusu osoby bezrobotnej pobierała zasiłek chorobowy po ustaniu zatrudnienia. Z przedłożonego rachunku bankowego wynika, że na rachunek ten wpłynęły świadczenia z ZSU obejmujące zasiłek chorobowy w kwotach: [...] zł i [...] zł (maj), [...] zł (czerwiec), oraz że we wcześniejszym okresie na rachunek wpłynęło wynagrodzenie z zakładu pracy w kwotach [...] zł (styczeń), [...] zł (luty), [...] zł (marzec). Strona skarżąca wyjaśniła, że zamieszkuje w mieszkaniu nabytym w drodze spadku po zmarłym ojcu do którego posiada [...] udziału. Dodała, że opłaty za mieszkanie wynoszą około 360 zł, a wyżywienie 357,30 zł. Nie prowadzi działalności gospodarczej, ponieważ działalność ta zastała zakończona, co potwierdziła wydrukiem z CEiIDG, z którego wynika, iż wpis do ewidencji został wykreślony z dniem [...] r. Strona skarżąca oświadczyła, że po ustaniu z dniem [...] r. zatrudnienia przysługiwało jej prawo do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu dalszej choroby. Nie otrzymuje dodatku mieszkaniowego i nie posiada lokat bankowych. Z przedłożonych dokumentów wynika, że rachunek za leki wyniósł 130,11 zł, aktualna opłata za mieszkanie wynosi 419,57 zł, fundusz remontowy 155,68 zł, a za odpady 38 zł, opłata za prąd wynosi 105,21 zł. Z formularza wynika ponadto, że skarżąca nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych oraz wierzytelności. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm; dalej p.p.s.a.) wynika, że ustanowienie radcy prawnego lub adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, że sytuacja materialna skarżącej uległa pogorszeniu, ponieważ skarżąca utraciła źródło dochodu z tytułu zatrudnienia, po ustaniu którego pobierała zasiłek chorobowy, a obecnie jest osobą bezrobotną utrzymującą się z niskiego zasiłku dla osób bezrobotnych i nie posiadającą majątku, a także mając na uwadze wysokość wydatków związanych z utrzymaniem przyjąć trzeba, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z tych względów należało przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W myśl art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy; Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.