IV SA/Wr 850/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant specjalista Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi K. H. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. z dnia[...], nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 104 k.p.a., art. 1 ust. 1, art. 2 w zw. z art. 10 oraz art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu odwołania K. H., dalej także skarżąca, od decyzji Prezesa Sądu Okręgowego we W. nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy udostępnienia K. H. informacji o ilości uchylonych wyroków w III Wydziale Karnym Sądu Okręgowego w sprawach, w których SSO A.O. była członkiem składu orzekającego, a także postanowień, wydanych zarówno w sprawach, w których była sprawozdawcą oraz sprawach, w których była członkiem składu orzekającego, a także wyroków i postanowień wydanych w czasie orzekania SSO A.O. w Sądzie Rejonowym dla [...] we W. w sprawach, w których była członkiem składu orzekającego, Prezes Sądu Apelacyjnego we W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezesa Sądu Okręgowego we W. W uzasdadnieniu wskazał, że w dniu 5 sierpnia 2013 r. do Sądu Okręgowego we W. wpłynął wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej poprzez podanie, czy: 1. były uchylane wyroki lub postanowienia przez sąd wyższej instancji sędzi Sądu Okręgowego A. O., również wówczas jeżeli była w składzie orzekającym przez kilku sędziów, 2. oraz w zakresie jak wyżej kiedy była sędzią Sądu Rejonowego W. — Śródmieście II Wydział Karny, 3. czy była sytuacja, że sędzia A. O. była sędzią Sądu Rejonowego, a równocześnie orzekała w Sądzie Okręgowym. Jeśli tak, to w jakim okresie i na podstawie jakich czynności czy dokumentu. W tym samym piśmie skarżaca wystąpiła o podanie, jakie warunki i w jakim czasie musiała spełnić sędzia A. O. celem otrzymania nominacji na sędziego Sądu Okręgowego. W dniu 8 sierpnia 2013 r. Wiceprezes Sądu Okręgowego we W. skierował pismo do Prezesa Sądu Rejonowego dla [...] celem załatwienia pkt 3 wniosku w zakresie dotyczącym tej jednostki, o czym organ I instancji powiadomił skarżącą. Pismo skierowane zostało także do Przewodniczącej III Wydziału Karnego celem realizacji pkt 1 wniosku oraz Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego celem realizacji pkt 2 wniosku. Na podstawie otrzymanych od Przewodniczących Wydziałów pism, w dniu 16 sierpnia 2013 r. organ I instancji poinformował skarżącą, że w czasie orzekania przez SSO A. O. w Sądzie Okręgowym we W. nie było przypadku uchylenia wyroku, w którym była ona sędzią sprawozdawcą. Natomiast w okresie orzekania przez sędzię O. w Sądzie Rejonowym dla [...] były przypadki uchylenia orzeczeń, w których była ona sędzią sprawozdawcą. Nadto Prezes Sądu Okręgowego we W. poinformował skarżącą, że informacja dotycząca podania ilości uchylonych wyroków zapadłych w III Wydziale Karnym Sądu Okręgowego we W. w sprawach, w których sędzia O. była członkiem składu orzekającego, a także postanowień wydanych w sprawach, w których była ona sprawozdawcą lub członkiem składu orzekającego, a także wyroków i postanowień wydanych w czasie orzekania przez sędzię O. w Sądzie Rejonowym dla [...] w sprawach, w których była członkiem składu orzekającego ma charakter informacji publicznej przetworzonej, o czym stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zaznaczył również, że uzyskanie informacji o takim charakterze wymaga wykazania przez skarżącą interesu publicznego. W piśmie tym wskazano termin czternastu dni na wywiązanie się z nałożonego zobowiązania, pod rygorem odmowy udostępnienia informacji. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 16 sierpnia 2013 r. skierowanym do Prezesa Sądu Okręgowego, skarżąca nie zgodziła się z zakwalifikowaniem żądanej przez nią informacji jako informacji przetworzonej. Podniosła również, że nie otrzymała informacji o tym, jakie warunki i w jakim czasie musiała spełnić sędzia A. O., aby otrzymać nominację na sędziego sądu okręgowego. Zwróciła się także o wskazanie ilości wydanych wyroków i postanowień i ewentualnie zarządzeń, jeżeli sporządzone są dla nich wykazy, od 2002 roku do ostatniego wydanego w Sądzie Rejonowym. Wystąpiła nadto o podanie okresu orzekania sędzi O. w IV Wydziale Karnym Odwoławczym oraz III Wydziale Karnym. W piśmie z dnia 2 września 2013 r. organ I instancji poinformował skarżącą, że kandydat, który ubiega się o stanowisko sędziego sądu okręgowego musi spełniać kryteria wskazane w art. 63 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych. Podał także, w jakim okresie sędzia O. orzekała w III Wydziale Karnym oraz IV Wydziale Karnym Odwoławczym. Ponadto Prezes Sądu Okręgowego we W. decyzją z dnia [...] odmówił udostępnienia skarżącej informacji publicznej w zakresie ilości uchylonych wyroków w III Wydziale Karnym Sądu Okręgowego w sprawach, w których SSO A. O. była członkiem składu orzekającego, a także postanowień, wydanych zarówno w sprawach, w których była sprawozdawcą oraz sprawach, w których była członkiem składu orzekającego, a także wyroków i postanowień wydanych w czasie orzekania SSO A. O. w Sądzie Rejonowym dla [...] we W. w sprawach, w których była członkiem składu orzekającego. Organ I instancji umotywował swoje rozstrzygnięcie tym, że informacja, o którą zwróciła się skarżąca, stanowi informację przetworzoną przy czym skarżąca nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku i nie wykazała szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej otrzymania. Skarżąca nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i wniosła od niego odwołanie, w którym podniosła, że organ błędnie zakwalifikował żądaną przez nią informację jako informację przetworzoną. Rozpatrując odwołanie, Prezes Sądu Apelacyjnego we W. stwierdził, że jest ono niezasadne. Wskazał, że z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie w niej określonych. W art. 2 tejże ustawy przyznane zostało każdemu prawo do dostępu do informacji publicznej, przy czym od uprawnionego nie wolno w takim wypadku żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Wskazał, że w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej na prawo do informacji publicznej składa się: uprawnienie do uzyskania tej informacji, także przetworzonej, w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie ulega przy tym w ocenie organu II instancji wątpliwości, że na Prezesie Sądu Okręgowego we W., jako na organie władzy publicznej, spoczywa w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, obowiązek udzielania informacji publicznej. W niniejszej sprawie spornym było ustalenie, czy wnioskowana przez skarżącą informacja publiczna jest informacją publiczną prostą, czy informacją publiczną przetworzoną. Organ wskazał, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Składa się na nią pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. W jej efekcie powstaje nowy, przetworzony dokument czy zespół danych, nieistniejący do momentu jego wytworzenia na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Ponadto jeżeli utworzenie nowego zestawienia w oparciu o informacje proste wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca, to czynności podejmowane w tym zakresie wskazywać będą na proces tworzenia jakościowo nowej informacji, a więc informacji przetworzonej. Nowe zestawienie informacji nie stanowi informacji przetworzonej tylko wtedy, gdy jego wytworzenie nie wymusza analizowania posiadanego zasobu dokumentów i wyboru tylko niektórych dokumentów z tego zasobu według określonych kryteriów, (por. wyrok NSA z dnia 09.10. 2012 r., sygn. akt I OSK 1737/12). Powłujac się na powyższe organ odwołwczy podał, że z tych względów nie można zgodzić się z podnoszonymi w odwołaniu argumentami, że wnioskowana przez skarżącą informacja stanowi informację prostą. Wniosek skarżącej obejmował informację przetworzoną, która nie znajdowała się w obiegu publicznym. W rozpoznawanej sprawie uzyskanie wnioskowanych informacji wymaga sięgnięcia do dokumentacji źródłowej, w oparciu o którą powstanie jakościowo nowa informacja. Wytworzenie jej nastąpi według wskazanego kryterium, co świadczy o procesie przetworzenia informacji. Organ I instancji nie dysponował na dzień złożenia wniosku gotową informacją. Wytworzenia żadanej informacji musiałby poprzedzić złożonymi działaniami. Organ I instancji wskazał, że na zakwalifikowanie żądanej przez skarżącą informacji jako informacji przetworzonej wpłynął fakt, że w Sądzie nie prowadzi się wykazów uchylonych wyroków w sprawach, w których sędzia była członkiem składu orzekającego, ani wykazów postanowień wydanych w sprawach, w których była zarówno sprawozdawcą, jak i członkiem składu orzekającego. Wskazano, że SSO A. O. orzeka w Sądzie Okręgowym od 2003 r. W tej sytuacji realizacja wniosku w tym zakresie wymagałaby przejrzenia spraw, które toczyły się w III Wydziale Karnym i IV Wydziale Karnym Odwoławczym Sądu od tej właśnie daty. Skarżąca nie zgodziła się z ww. stanowiskiem Prezesa Sądu Okręgowego we W. Na wezwanie o wykazanie przez nią szczególnie istotnego interesu publicznego odpowiedziała twierdzeniem, że informacja, o którą się zwróciła, nie stanowi informacji przetworzonej. Podała też, że uzyskanie informacji, o które się zwróciła, jest istotne dla wymiaru sprawiedliwości, dla wykazania, że w zawodzie awansują sędziowie, pomimo braku wiedzy i lekceważenia prawa. Takie działania wpływają na wiarygodność wymiaru sprawiedliwości oraz finanse publiczne. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. \ Pwołujac się na wyrok NSA z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1015/12, organ odwoławczy wskazał, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz instytucji publicznych, jako pewnej całości. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko to, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa. Organ ten podał, że w pełni zgadza się ze stanowiskiem Prezesa Sądu Okręgowego we W., że informacja, której udostępnienia żądała wnioskodawczyni, stanowi informację przetworzoną ponieważ przygotowanie stosownego zestawienia wymagałoby znacznego zaangażowania pracowników organu I instancji związanego z koniecznością przejrzenia dużej ilości akt spraw sądowych, w których sędzia O. - orzekała od roku 2003. Podobne działania negatywnie odbiłyby się na sprawności działania organu i zakłóciłyby jego prawidłowe funkcjonowanie. Ponadto Prezes Sądu Apelacyjnego we W. nie widzi podstaw, aby uznać, że informacje, które pozyskałaby skarżąca, miałyby znaczenie z punktu widzenia efektywności funkcjonowania państwa, w tym wymiaru sprawiedliwości. Organ wskazał też, że skarżąca nie wyjaśniła, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej. Mając powyższe na uwadze, orzekł jak w zaskarżonej decyzji. W skardze na powyższą decyzję skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja została wydana bez merytorycznego zapoznania się z aktami sprawy, przez co organ uchybił przepisom k.p.a. przez błędne uzasadnienie decyzji. Podała, że Sądzie Okręgowym III Wydział Karny sędzia A. O. orzeka od kwietnia 2011 r., w związku z czym nie są to wieloletnie pozyskiwania informacji. W okresie pozostawania przez SSO A. O. sędzią Sądu Rejonowego [...] informacja o zakresie i terminie delegacji powinna znajdować w aktach. Wskazała przy tym na pismo w w/w sprawie z dnia 26 września 2013 r., w załączniku którego wskazano, w jakich dniach sędzia A. O. była delegowana do Sądu Okręgowego IV Wydział Karny Odwoławczy - otrzymała wg załącznika 21 delegacji. W związku z powyższym utrzymanie decyzji Prezesa Sądu Okręgowego jest w ocenie skarżącej chybione. Skarżąca zarzuciła też, że Prezes Sądu Apelacyjnego nie zauważa, że wnosi ona o podanie ilości uchylonych wyroków, a nie o akta, w których były uchylone wyroki, w związku z czym powołanie się na wyrok I OSK 1737/12 jest w jej ocenie bezprzedmiotowe. Podniosła ponadto, że nie wnosi o informację przetworzoną, a jedynie zebraną z poszczególnych informacji prostych, w związku z czym zebranie tych informacji w Sądzie Rejonowym nie jest związane z wielkimi nakładami pracy i środków, tym bardziej, że informację taką można wyczytać np. z części B wykazu w sprawie oceny pracy i opracowania indywidualnego planu rozwoju zawodowego sędziego. Powołujac się na powyższe podniosła, że w jej ocenie Prezes Sądu Apelacyjnego uchybił przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej przyjmując, że informacja, o którą wniosła jest informacją przetworzoną, a ponadto nie zauważa, że podała ona uzasadnienie potrzeby uzyskania informacji przetworzonej, gdyby nawet uznać, że informacja, o którą wniosła, jest informacją przetworzoną. Powołując się na powyższe wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie wydanych w sprawie decyzji i, jeżeli jest to możliwe w tym postępowaniu, zobowiązanie organu I instancji do niezwłocznego udzielenia informacji, o którą wnosi. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, że w sprawie od początku nie budził wątpliwości fakt, że żądana przez skarżącą informacja stanowi informację publiczną, o której mowa w art. 1 ustawy. Spór sprowadza się do tego, czy organ I oraz II instancji prawidłowo przyjął, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną przetworzoną, której udostępnienie wymaga wykazania przez skarżącą szczególnie istotnego interesu publicznego. Organ II instancji nie zgodził się z zarzutem skarżącej, że nie zapoznał się z aktami sprawy i przez to błędnie uzasadnił decyzję. Podał, że rozpatrując sprawę jako organ odwoławczy, w oparciu o dokumenty zawarte w aktach ustalił, że nie jest możliwe podanie ilości uchylonych postanowień wydanych zarówno w sprawach, w których sędzia O. była członkiem składu orzekającego oraz sprawozdawcą, a także ilości wyroków wydanych w sprawach, w których sędzia ta była członkiem składu orzekającego, ponieważ Wydział nie prowadzi takiego wykazu. Wskazał, że jak zaznaczył w decyzji z dnia 2 września 2013 r. organ I instancji, zbadanie tego zagadnienia wymagałoby przejrzenia wszystkich spraw zarejestrowanych w III Wydziale Karnym Odwoławczym Sądu Okręgowego we W. w okresie orzekania przez sędzię w tym Wydziale. Organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem skarżącej, że ponieważ sędzia orzeka w Sądzie Okręgowym od kwietnia 2011 r., poszukiwania żądanych informacji nie zajmą wiele czasu. Podniósł, ze w systemie komputerowym nie jest możliwe wyszukanie spraw, w których sędzia była członkiem składu orzekającego. Ustalenie tych danych wymaga szczegółowego przejrzenia protokołów spraw rozpatrywanych w okresie od kwietnia 2011 roku. Podał, że trudno też jest mu odnieść się do zawartej w skardze informacji, że o zakresie i terminie delegacji powinno informować pismo z dnia 26 września 2013 r., ponieważ organ nie odnalazł w aktach sprawy takiego dokumentu, ani też wzmianki o nim choćby w decyzji Prezesa Sądu Okręgowego. Podał, że niewątpliwie skarżąca nie wnosi o akta, w których były uchylone wyroki. Nie zmienia to jednak faktu, że aby uzyskać żądane informacje organ I instancji musi dokonać kwerendy akt z okresu orzekania przez sędziego O. w III Wydziale Karnym, jak i w Sądzie Rejonowym, dlatego trudno jest się zgodzić, zdaniem organu II instancji, ze stwierdzeniem skarżącej, że zwróciła się ona o informację prostą. Wykonanie tego zadania będzie wiązało się z zaangażowaniem pracowników sekretariatów, którzy zostaną oderwani od codziennych obowiązków, co utrudni pracę wydziałów i realizację spoczywających na nich zadań. Organ podał, że skarżąca wezwana do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego wskazała, że informacja istotna jest dla sprawdzenia, czy sędzia O. przestrzega przepisów kpk, co jest istotne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, interesu prywatnego, jak również interesu publicznego, ponieważ wpływa to na wiarygodność wymiaru sprawiedliwości oraz finanse publiczne. Zdaniem organu II instancji, skarżąca mimo wezwania nie wykazała, w jaki sposób zamierza wykorzystać pozyskaną wiedzę, aby usprawnić funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. Zdaniem Prezesa Sądu Apelacyjnego we W., podstawą do podjęcia działań celem zgromadzenia danych byłoby wykazanie przez skarżącą, że żądana przez nią informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego - ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, a jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania danych dla poprawy funkcjonowania organów państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona na podstawie art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) wykazała, że wydane w sprawie decyzje będące predmiotem zasakrżenia w niniejszej sparawie w niczym nie naruszają prawa. Wskazać należy, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto, jak stanowi art. 134 § 1p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. z dnia [...], nr [...], którą to decyzją wydaną z powołaniem się na art. 1 ust. 1, art. 2 w zw. z art. 10 oraz art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji Prezesa Sądu Okręgowego we W. nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy udostępnienia skarżącej informacji o ilości uchylonych wyroków w III Wydziale Karnym Sądu Okręgowego w sprawach, w których SSO A. O. była członkiem składu orzekającego, a także postanowień, wydanych zarówno w sprawach, w których była sprawozdawcą oraz sprawach, w których była członkiem składu orzekającego, a także wyroków i postanowień wydanych w czasie orzekania SSO A.O. w Sądzie Rejonowym dla [...] we W. w sprawach, w których była członkiem składu orzekającego, Prezes Sądu Apelacyjnego we W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezesa Sądu Okręgowego we W. Prawidłowo, jako podstawę materialnoprawną rozstrzygniecia sprawy organ powołał w ww. decyzji przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p. Na wstępie wskazać należy, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zgodnie zaś z ust. 2 owego przepisu prawa, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3). Konkretyzację określonego w ww. art. 61 Konstytucji RP prawa stanowi m.in. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z jej art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, co jednocześnie nie oznacza, że każdy podmiot jest zobligowany do jej udostępniania. Realizacja bowiem tego prawa spoczywa na określonych w ustawie podmiotach wskazanych przykładowo w jej art. 4. Prawidłowo zauważa organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że nie ulega wątpliwości, że na Prezesie Sądu Okręgowego we W., jako na organie władzy publicznej, spoczywa w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązek udzielenia informacji publicznej. Zgodzić się także należy ze stanowiskiem tego organu, że żądana przez skarżącą wnioskiem wszczynającym postępowanie w niniejszej sprawie informacja jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d w zw. z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Ustawa o dostępie do informacji publicznej, stanowiąc generalną zasadę udostępnienia informacji publicznej, przewiduje jednocześnie różne sposoby jej udostępniania, wymienione w art. 7 ust. 1 u.d.i.p. Jednym z nich jest udostępnianie informacji na wniosek (art. 10 u.d.i.p.). W myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p., od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. W wyroku z dnia 13.12.2012 r., sygn. akt II SA/Ol 1316/12 (lex nr 1235179), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wskazał, że: "Analiza art. 2 ust. 1 u.d.i.p. zawierającego pojęcie "każdemu" oznacza, że ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji uprawnienia obywatelskie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na zasadach określonych w tej ustawie. Przy czym słowo "każdy" należy rozumieć jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego." Co do zasady, jeżeli podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponuje w dacie wniesienia żądania gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga dodatkowych czynności po sięgnieciu do dokumentacji źródłowej (np. zestawień, obliczeń, analiz), wówczas wytworzenie dokumentu żądanej treści wymagać będzie jej przetworzenia, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Udostępnienie takiej informacji uwarunkowane jest przesłanką szczególnej istotności dla interesu publicznego. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowi bowiem, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma w istocie przeciwdziałać zalewowi wniosków, zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych i ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Dlatego też wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej dla wykazania, w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, powinien wyjaśnić, nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (por. wyrok NSA z dnia 09.12.2010 r., sygn. akt I OSK 1768/10 (dostępny w bazie internetowej: https://cbois.nsa.gov.pl). Trafnie w tej sytuacji zauważa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Składa się na nią pewna suma informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. W jej efekcie powstaje nowy, przetworzony dokument czy zespół danych, nieistniejący do momentu jego wytworzenia na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Trafnie także organ ten podnosi ponadto, powołując się na wyrok NSA z dnia 09.10. 2012 r., sygn. akt I OSK 1737/12, że jeżeli utworzenie nowego zestawienia w oparciu o informacje proste wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca, to czynności podejmowane w tym zakresie wskazywać będą na proces tworzenia jakościowo nowej informacji, a więc informacji przetworzonej. Nowe zestawienie informacji nie stanowi informacji przetworzonej tylko wtedy, gdy jego wytworzenie nie wymusza analizowania posiadanego zasobu dokumentów i wyboru tylko niektórych dokumentów z tego zasobu według określonych kryteriów. Informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Organ rozpatrujący sprawę dokonał także prawidłowej wykładni użytego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. pojęcia "interesu publicznego" trafnie zauważając, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz instytucji publicznych, jako pewnej całości. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko to, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa. Dokonana powyżej wykładnia użytego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. pojęcia interesu publicznego znajduje oparcie nie tylko w powołanym przez organ wyroku NSA z dnia 11.09.2012 r., sygn. akt I OSK 1015/12, lecz także w innych orzeczniach tego Sądu, np. w wyroku z dnia 17.10.2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, z dnia 27.01.2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10, dostępnych w Centralnej bazie orzeczeń NSA (por. też J. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa do informacji, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego", 2010, nr 5-6, s. 104). Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej nie musi wiedzieć na etapie składania wniosku, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a zatem w momencie formułowania i kierowania wniosku nie jest zobligoweany do wskazania powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym i mogą odmówić jej udostępnienia tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie wykaże występownia tej przesłanki. Jeżeli więć podmiot zainteresowany uzyskaniem informacji przetworzonej nie wykaże po wezwaniu szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej udzielenia, podmiot zobowiązany powinien wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję odmawiającą udzielenia informacji. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. W rozpatrywanej sprawie skarżąca wnioskiem z dnia 5 sierpnia 2013 r. domagała się od Prezesa Sądu Okręgowego we W. udzielenia informacji publicznej o ilości uchylonych wyroków w III Wydziale Karnym Sądu Okręgowego w sprawach, w których SSO A.O. była członkiem składu orzekającego, a także postanowień, wydanych zarówno w sprawach, w których była sprawozdawcą oraz sprawach, w których była członkiem składu orzekającego, a także wyroków i postanowień wydanych w czasie orzekania SSO A. O. w Sądzie Rejonowym dla [...] we W. w sprawach, w których była członkiem składu orzekającego. Z prawidłowych i niekwestionowanych okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że w odpowiedzi na powyższy wniosek Prezes Sądu Okręgowego we W. poinformował skarżącą, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, o jakiej mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w związku z czym wezwał skarżącą w zakreślonym terminie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej udzielenia. Z ustaleń tych wynika również, że w odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia 16 sierpnia 2013 r. skierowanym do Prezesa Sądu Okręgowego nie zgodziła się z zakwalifikowaniem żądanej przez nią informacji jako informacji przetworzonej. Prawidłowo w tej sytuacji organ I instancji wydał na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie udostępnienia ww. żądanej informacji publicznej, skoro skarżąca nie wykazała szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej udzielenia. Zgodzić się należy przy tym z orgnanem rozpoznającym sprawę, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej skoro, jak podał organ, w Sądzie nie prowadzi się wykazów uchylonych wyroków w sprawach, w których sędzia była członkiem składu orzekającego, ani wykazów postanowień wydanych w sprawach, w których była zarówno sprawozdawcą, jak i członkiem składu orzekającego. Wskazano, że SSO A. O. orzeka w Sądzie Okręgowym od 2003 r. W tej sytuacji realizacja wniosku w tym zakresie wymagałaby przejrzenia spraw, które toczyły się w III Wydziale Karnym i IV Wydziale Karnym Odwoławczym Sądu od tej właśnie daty. W tej sytuacji podmiot zobowiązany musiałby przygotować "specjalnie" dla skarżącej według wskazanych przez nią kryteriów informację, którą nie dysponuje na dzień złożenia wniosku, której udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu do dokumentacji źródłowej i wymaga dodatkowo, jak to podał w uzasanieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, znacznego zaangażowania pracowników organu I instancji związanego z koniecznością przejrzenia dużej ilości akt spraw sądowych, w których sędzia O. orzekała od roku 2003. Działania te negatywnie odbiłyby się na sprawności działania organu i zakłóciłyby jego prawidłowe funkcjonowanie. Wbrew stanowisku skarżącej, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy zauważył i wskazał, że na wezwanie organu I instancji o wykazanie przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego skarżąca odpowiedziała twierdzeniem, że informacja, o którą się zwróciła, nie stanowi informacji przetworzonej. Wskazała też, że uzyskanie żądanej informacji jest istotne dla wymiaru sprawiedliwości, dla wykazania, że w zawodzie awansują sędziowie, pomimo braku wiedzy i lekceważenia prawa. Takie działania wpływają na wiarygodność wymiaru sprawiedliwości oraz finanse publiczne Organ ocenił powyższe twierdzenia i prawidłowo uznał, że skarżąca nie wykazała przesłanki szczególnej istotności interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji oraz trafnie wskazał, że nie widzi podstaw, aby uznać, że informacje, które pozyskałaby skarżąca, miałyby znaczenie z punktu widzenia efektywności funkcjonowania państwa, w tym wymiaru sprawiedliwości. Tarfnie także organ ten wskazał i ze stanowiskiem tym należy się zgodzić, że skarżąca nie wyjaśniła, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej. W świetle powyższego deczyje zaskarżonej treśi uznać należy za prawidłowe. W niczym bowiem nie naruszają one zarówno przpisów prawa materialnego stnowiacych podstawę prawną wydanych w sprawie decyzji, jak i przepisów postępowania. Skarga zatem, jako pozawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.