IV SA/Wr 850/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.) Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia wyłączyć od rozpoznania niniejszej sprawy Sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez K. H. jest decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Sędzią sprawozdawcą w niniejszej sprawie został wyznaczony Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński. W oświadczeniu z dnia 22 stycznia 2014 r. sędzia NSA Tadeusz Kuczyński oświadczył, że w postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie Prezes Sądu Apelacyjnego był reprezentowany przez Wiceprezesa J.G., który jest zatrudniony na stanowisku profesora w Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W., gdzie on również zajmuje stanowisko profesorskie. Powyższa okoliczność mogłaby wywoływać wątpliwości co do jego bezstronności. W związku z tym, zwrócił się o wyłączenie jego, od rozpoznania przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie zaś do art. 21 p.p.s.a. sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie. Z oświadczenia złożonego przez Sędziego Tadeusza Kuczyńskiego wynika, że bezspornie zaistniała okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Zatem, w tej sytuacji, wobec ziszczenia się przesłanek z przepisu art. 19 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.