IV SA/Wr 858/04

Dnia 9 listopada 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2004 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku stałego; I. uchyla zaskarżoną decyzję organu II instancji II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący – E. T. wnioskiem z dnia [...]r. zwrócił się do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Z. z prośbą o przyznanie zasiłku stałego. Organ I instancji po rozpatrzeniu w/w wniosku decyzją z dnia [...] roku Nr [...]przyznał skarżącemu pomoc pieniężną w formie zasiłku stałego w wysokości [...]zł miesięcznie na okres od dnia [...]roku do dnia [...] roku. Od decyzji tej odwołał się E. T., kwestionując ustalenia organu I instancji dotyczące prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego z synem oraz domagał się przyznania świadczenia od miesiąca kwietnia [...] roku, to jest od chwili powstania u niego niepełnosprawności w stopniu znacznym, a nie jak uczynił to organ I instancji od czerwca [...] roku. Ponadto strona podniosła, że w styczniu w wyniku pożaru jego rodzina straciła cały dorobek życia i znalazła się w bardzo trudnej sytuacji materialnej i psychicznej. Skarżący dodał, że syn jego jest pełnoletni, sam opłaca studia i prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu wyżej wspomnianego odwołania decyzją z dnia [...]r. Nr [...]uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwalał w sposób jednoznaczny ustalić, czy syn skarżącego prowadził z nim wspólne gospodarstwo domowe, tym bardziej, że organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazał dlaczego nie dał wiary oświadczeniu skarżącego z dnia [...] roku. Z poszczególnych aktualizacji wywiadu środowiskowego przeprowadzonych przez pracownika socjalnego w dniach [...],[...]roku wynikało, że trzy osobowa rodzina zamieszkuje w altance na działkach. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że obowiązkiem organu I instancji zgodnie z treścią art. 107 ust. 4 ustawy organ jest zobowiązany do przeprowadzenia aktualizacji wywiadu środowiskowego w przypadku ubiegania się danej osoby o przyznanie świadczenia po raz kolejny, co oznacza, że aktualizacja taka powinna być dokonana na nowym formularzu, a nie na zasadzie ponownego podpisania przez wnioskodawcę ustaleń poczynionych podczas aktualizacji wywiadu środowiskowego z dnia [...]roku. Organ I instancji po uzupełnieniu postępowania administracyjnego, zgodnie z zleceniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego na podstawie art. 104 kpa oraz art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 36 pkt 2c, art. 37 ust. 1 pkt 1, art. 37 ust. 2 pkt 1 oraz art. 106 ust. 1 i 3 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 64, poz. 593) wydał w dniu [...]roku decyzję Nr [...], którą przyznał stronie zasiłek stały w kwocie [...]zł miesięcznie od dnia [...] roku do [...]roku – na podstawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego do dnia [...]roku okres przyznanego świadczenia zostanie wydłużony do dnia [...] roku oraz świadczenie zdrowotne od dnia [...]roku do dnia [...]roku oraz składkę zdrowotną w wysokości 8,25 % od kwoty zasiłku na czas trwania świadczenia. Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie domagając się przyznania świadczenia pieniężnego od miesiąca stycznia [...] roku, to jest od czasu powstania niepełnosprawności. Ponadto E. T. wskazał na trudną sytuację materialną, zdrowotną i mieszkaniową w jakiej się znalazł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...]roku wydało decyzję Nr [...], którą na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 37 ust. 1 pkt 2 i 37 ust. 2 pkt 2, art. 106 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) uchyliło zaskarżoną decyzję i orzekło o przyznaniu od dnia [...]roku do [...]roku zasiłku stałego w wysokości [...] zł i od lipca [...] roku do [...]roku w wysokości [...] zł miesięcznie. Pismem z dnia [...]roku E. T. wniósł skargę na powyższą decyzję, w której podniósł, że wniosek o przyznanie pomocy w formie zasiłku stałego złożył w organie I instancji w dniu [...]roku, a jedynym brakującym wówczas dokumentem było orzeczenie o niepełnosprawności, które zostało wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. dopiero w dniu [...]roku. Ponadto skarżący zakwestionował zaliczenie dodatku pielęgnacyjnego do dochodu, a tym samym zmniejszenia wysokości przyznanej pomocy w formie zasiłku stałego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu odwoławcze zarzut skarżącego dotyczący zaliczenia zasiłku pielęgnacyjnego do jego dochodu był bezpodstawny, bowiem w myśl art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola obejmuje zatem materialną i formalną prawidłowość zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) "Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną". Przepis art. 107 § 1 kpa wymienia składniki decyzji, które służą pełnemu określeniu elementów stosunku prawnego zarówno materialnego, jak też procesowego. Jednym z istotnych składników decyzji jest rozstrzygnięcie. Rozstrzygnięcie, to treść decyzji o istocie sprawy będącej przedmiotem postępowania. Rozstrzygnięcie należy tak sformułować ażeby wyraźnie z niego wynikało, jakie uprawnienia zostały przyznane lub jaki obowiązki zostały na stronę w decyzji nałożone. W rozważanej sprawie skarżący wniósł odwołanie od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Z. z dnia [...]r. Nr [...], którą na podstawie art. 104 kpa oraz art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 36 pkt 2c, art. 37 ust. 1 pkt 1, art. 37 ust. 2 pkt 1 oraz art. 106 ust. 1 i 3 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 64, poz. 593) przyznał stronie: - zasiłek stały w kwocie [...]zł miesięcznie od dnia [...]roku do [...]roku – (orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydane do dnia [...]roku okres przyznanego świadczenia zostanie wydłużony do dnia [...]roku) - świadczenie zdrowotne od dnia [...]roku do dnia [...] roku - składkę zdrowotną w wysokości 8,25 % od kwoty zasiłku na czas trwania świadczenia. Organ odwoławczy działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o przyznaniu zasiłku stałego od dnia [...] r. do [...] r. w wysokości [...] zł i od [...]r. do [...]r. w wysokości [...] zł miesięcznie. Podjęte rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie jest niekompletne. Organ odwoławczy bowiem nie wypowiedział się w pełni odnośnie kwestii objętych wyżej powołana osnową pierwszoinstancyjną decyzji (pkt 2,3). W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja nie poddaje się kontroli Sądu. Wobec wyżej wskazanych uchybień procedury administracyjnej (art. 107 § 1, art. 138 § 1 pkt 2 kpa) należało zaskarżoną decyzję usunąć z obrotu prawnego. W związku z powyższym Sad na podstawie art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 w/w ustawy.