IV SA/Wr 865/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem nadpłaconej opłaty kancelaryjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r. oddalił skargę G. W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Pismem z dnia 30 kwietnia 2012 r. skarżąca wniosła o sporządzenie i doręczenie powyższego wyroku Sądu wraz z uzasadnieniem. W dniu 14 czerwca 2012 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a, doręczono skarżącej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 18 maja 2012 r. wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 (słownie: sto) złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w związku z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia – w terminie 7 dni pod rygorem ściągnięcia w trybie egzekucyjnym. W związku z niedokonaniem wskazanej opłaty kancelaryjnej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2012 r. ponownie wezwano skarżącą do dobrowolnego uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 (słownie: sto) złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania. Pouczono równocześnie skarżącą, że jeżeli powyższa opłata nie zostanie uiszczona we wskazanym terminie Przewodniczący zarządzi jej ściągnięcie od skarżącej na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a. w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. nr 221, poz. 2192). Powyższe wezwanie w dniu 3 września 2012 r. doręczono skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. Po bezskutecznym upływie wskazanego terminu zarządzeniem z dnia 12 września 2012 r. Przewodniczący Wydziału zarządził ściągnięcie od skarżącej kwoty 100 (słownie: sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Pismem z dnia 26 października 2012 r. Dyrektor Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożył do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w O. wniosek o wszczęcie wobec skarżącej egzekucji kwoty 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej. W dniu 21 listopada 2012 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w O., po wszczęciu egzekucji na wniosek wierzyciela Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, uiścił na rachunek tut. Sądu kwotę 100 zł - tytułem wyegzekwowanej opłaty kancelaryjnej. W dniu 14 listopada 2012 r. opłatę kancelaryjną uiściła na rachunek tut. Sądu również skarżąca w kwocie: 100 (słownie: sto) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Z kolei na mocy § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. nr 221, poz. 2192) opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem opiewa na kwotę 100 (słownie: sto) złotych i w tej właśnie kwocie została uiszczona na rachunek tut. Sądu przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w O. w wyniku podjęcia czynności zmierzających do jej wyegzekwowania od skarżącej. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że uiszczenie przez skarżącą w dniu 14 listopada 2012 r. kwoty 100 (słownie: sto) złotych tytułem opłaty kancelaryjnej (która została uiszczona również przez Komornika), spowodowało konieczność zwrócenia różnicy pomiędzy kwotą pobraną (w sumie 200 złotych tytułem opłaty kancelaryjnej, która winna wynosić 100 złotych) a kwotą należną, stosownie do powołanego powyżej art. 225 ustawy procesowej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.