IV SA/Wr 865/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na pismo Narodowego Funduszu Zdrowia D. Oddział Wojewódzki we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wezwania do zapłaty wynikające z wypisywania pacjentom recept na leki refundowane postanawia: odrzucić skargę. W. K., dalej skarżący, wniósł, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skargę na pismo Narodowego Funduszu Zdrowia D. Oddział Wojewódzki we W. z dnia 14 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do zapłaty wynikające z wypisywania pacjentom recept na leki refundowane bez ważnej umowy podpisanej z Narodowym Funduszem Zdrowia. W uzasadnieniu skargi podniósł, że umowa upoważniająca do wystawiania recept na leki refundowane została niezgodnie z przepisami wygaszona z dniem 30 czerwca 2012 r. i było to związane ze zmianami wprowadzonymi przez Ministerstwo Zdrowia, a dotyczącymi zasad wypisywania leków refundowanych. Dodał, że w dniu 31 sierpnia 2012 r. podpisał nową umowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kognicji sądu, jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stwierdzenie braków skargi w tym zakresie skutkuje jej odrzuceniem. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie w spawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak też inne, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Tymczasem, w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest żaden akt administracyjny, objęty kontrolą sądu administracyjnego, ale pismo będące wezwaniem do zapłaty określonej kwoty z tytułu wypisywania pacjentom recept na leki refundowane bez ważnej umowy podpisanej z Narodowym Funduszem Zdrowia. Zatem na tego rodzaju pismo - wezwanie do zapłaty - nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W sprawie nie zachodzi także sytuacja opisana w art. 3 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie należy zaznaczyć, że sprawa o zapłatę jest sprawą o charakterze cywilno-prawnym (a nie administracyjnym), a co za tym idzie ewentualne rozstrzygnięcie sądowe może zapaść jedynie przed właściwym sądem powszechnym. Stwierdzić zatem należy, że skarga wniesiona w tej sprawie nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, gdyż jej przedmiotem jest żądanie niemieszczące się w zakresie kognicji tego sądu, wyznaczonego treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.