IV SA/Wr 867/13

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. Z. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi Z. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji SKO z dnia [...] nr [...] uchylającej w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] nr [...]w sprawie wygaśnięcia decyzji z dnia [...] nr [...] i umarzającej postępowanie organu I instancji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pomocy prawnej, której wymóg wynika z ustawy w celu sporządzenia skargi kasacyjnej, co wynika z rubryki nr 3.5 i nr 4 formularza. Mając na uwadze, że pismem Sądu z dnia 17 lutego 2014 r. doręczającym odpis postanowienia Sądu wraz z uzasadnieniem pouczono skarżącego, że może wystąpić do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez powyższego fachowego pełnomocnika, przyjąć należy, iż skarżący na urzędowym formularzu złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu skoro wniósł o zwolnienie od tych kosztów i przyznanie dalszej pomocy prawnej w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z żoną i dorosłym synem. Otrzymuje dochód w wysokości [...] zł brutto, a obecnie korzysta ze zwolnienia lekarskiego. Jest przewlekle chory, był operowany i wielokrotnie hospitalizowany. Żona otrzymuje emeryturę w kwocie [...] zł brutto. Syn nie otrzymuje dochodów. Podał, że nieruchomość o powierzchni 3500m2, konto bankowe i samochód są zajęte przez komornika. Wydatki związane z utrzymaniem obejmują: czynsz 350 zł, prąd 200 zł. Ponosi koszty leczenia w zależności od możliwości finansowych. Podał, że jest współwłaścicielem mieszkania, a inna nieruchomość jest zajęta przez komornika i nie posiada oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Syn jest współwłaścicielem mieszkania i posiada nieruchomość rolną. Ponieważ skarżący jest w niniejszej sprawie - na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej - zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków) merytorycznemu rozpoznaniu podlega wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnik z urzędu. Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze wysokość dochodu skarżącego i jego żony, brak dochodu syna oraz zajęcie komornicze i wykazane wydatki przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.