IV SA/Wr 872/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. B. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej postanawia: odrzucić skargę. Orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ż. uznała, że skarżący jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej - kategoria "N". Nadto Komisja ustaliła, że rozpoznane u orzekanego schorzenia (1-13) nie pozostają w związku ze służbą wojskową oraz zaliczyła go do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia. Od powyższego orzeczenia odwołanie wniósł pełnomocnik strony radca prawny M. D. podnosząc, że rozpoznane schorzenia (1-13) pozostają związku ze służbą wojskową oraz żądając zaliczenia orzekanego do trzeciej grupy inwalidztwa w związku ze służba wojskową. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ż.. Decyzja ostateczna stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której skarżący domagał się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji. Skarga oparta została na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, a to art. 6, 7, 8, 9,10,11 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej odrzucenie z tym uzasadnieniem ,że spory dotyczące związku ze służbą wojskową rozpoznanych schorzeń i inwalidztwa nie mieszczą się w kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi. Przed wszystkim Sąd administracyjny rozpoznając sprawę ze skargi na decyzję administracyjną w pierwszej kolejności zobowiązany jest badać , czy został dochowany termin wskazany w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)(zwanej dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Od tego bowiem momentu rozpoczyna bieg termin do wniesienia skargi, jednocześnie fakt doręczenia decyzji administracyjnej skutkuje tym, że wchodzi ona do obrotu prawnego. Należy wskazać że trzydziestodniowy termin rozpoczyna bieg od dnia doręczenia rozstrzygnięcia stronie skarżącej, a w określonych sytuacjach termin ten rozpocznie bieg w momencie doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi strony. Zgodnie bowiem z art. 40 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego w przypadku ustanowienia pełnomocnika wszelkie pisma procesowe, w tym również decyzje administracyjne, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek doręczać pełnomocnikowi strony. Oznacza to, że od momentu przedstawienia organowi pełnomocnictwa, pełnomocnik powinien być zawiadamiany o wszystkich czynnościach w sprawie i to do niego powinny być kierowane wszelkie pisma, których adresatem jest strona postępowania. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa bowiem za jego pośrednictwem z wszelkimi skutkami prawnymi odnoszącymi się do strony. Przepis art. 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków odnośnie doręczeń pism w takim przypadku. Oznacza to, że doręczenie pisma stronie w sytuacji, gdy ustanowiła ona pełnomocnika jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych, a przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z materiału aktowego badanej sprawy wynika ,że strona na etapie postępowania odwoławczego ustanowiła profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego M. D. ( pełnomocnictwo z dnia 4 lipca 20011r.), który sporządził odwołanie od decyzji pierwszo-instancyjnej. Tymczasem zaskarżona decyzja Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. wysłana została na adres skarżącego - z naruszeniem przepisu art. 39 k.p.a. - w dniu 22 sierpnia 2011 r. z pominięciem profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego w sprawie, a zatem doręczono ją w dniu 9 września 2011r. ( dwukrotnie awizowana przesyłka – doręczenie zastępcze.) skarżącemu, czym naruszono również przepis art. 40 k.p.a. W tym miejscu wskazać należy, że nie każde naruszenie przepisu art. 40 k.p.a., można uznać za rażące naruszenie prawa, albowiem każda sytuacja naruszenia przez organ obowiązku doręczenia decyzji stronie powinna być oceniana indywidualnie, ze szczególnym uwzględnieniem okoliczności sprawy oraz ewentualnych skutków procesowych dla podmiotu będącego adresatem decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2006 r. sygn. akt II GSK 463/08), przy czym nawet potencjalna możliwość wystąpienia negatywnych skutków dla adresata decyzji, w związku z naruszeniem art. 40 k.p.a. powinna być podstawą dla uznania, że decyzja doręczona nieprawidłowo nie weszła do obrotu prawnego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w analizowanej sprawie, albowiem skarga na decyzje ostateczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniesiona została w dniu 5 listopada 2011r.( data stempla pocztowego) , a więc z naruszeniem 30- dniowego terminu , o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W świetle powyższych ujawnionych okoliczności sprawy nie ulega zatem wątpliwości, że doręczenie decyzji bezpośrednio skarżącemu , z pominięciem jego pełnomocnika powoduje dla skarżącego negatywne skutki prawne. Uznać zatem należało, że zaskarżona decyzja nie weszła do obrotu prawnego, a zatem skarga w niniejszej sprawie została złożona przedwcześnie, co czyni ją niedopuszczalną i zwalnia Sąd od oceny pozostałych zarzutów w niej zawartych, ukierunkowanych na merytoryczne badanie decyzji. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że organ II instancji obowiązany będzie dokonać prawidłowego doręczenia decyzji z dnia 8 sierpnia 2011 r., biorąc pod uwagę poczynione przez Sąd uwagi, co otworzy dopiero stronie bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia prawidłowego doręczenia tej decyzji. Z tych też względów stwierdzając, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach procesu oparto na przepisie art. 232 § 1 pkt 1 wskazanej wyżej ustawy .