IV SA/Wr 879/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), Protokolant: Ksawery Sobczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 15 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi K. G. przy udziale uczestnika R. P. na czynność Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w L. z dnia 15 października 2021 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze poprzez zakończenie procedury naboru oddala skargę w całości. Ogłoszeniem z dnia 28 września 2021 r. Dyrektor Domu Pomocy Społecznej w L.(dalej: Dyrektor DPS) ogłosił nabór kandydatów na wolne kierownicze stanowisko urzędnicze: kierownik zespołu w tym Domu Pomocy Społecznej. Ogłoszenie o naborze umieszczono m.in. w Biuletynie Informacji Publicznej. K. G. (dalej: skarżąca, strona) przystąpiła do naboru zgłaszając swoją aplikację. Skarżąca przeszła pozytywnie etap wstępnej selekcji kandydatów pod kątem spełnienia wymagań formalnych, kwalifikując się do I etapu naboru czyli testu kwalifikacyjnego. Skarżąca nie przeszła do II etapu naboru czyli rozmowy kwalifikacyjnej z uwagi na nieosiągnięcie wymaganej ilości punktów z I etapu (testu). W informacji z dnia 15 października 2021 r. o wynikach naboru na wolne stanowisko urzędnicze: kierownik zespołu, Dyrektor DPS poinformował, że w wyniku zakończenia procedury naboru na wyżej wymienione stanowisko została wybrana do zatrudnienia R. P. Rozstrzygnięcie w przedmiocie naboru na wolne stanowisko urzędnicze stało się przedmiotem skargi, jaką strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W ramach zarzutów skargi strona wskazała na naruszenie: 1. art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych w zw. z § 11 regulaminu naboru na wolne stanowiska urzędnicze (Zarządzenie nr 42/2019, dalej: regulamin naboru) - poprzez przeprowadzenie postępowania konkursowego (naboru) w sposób wadliwy, niekonkurencyjny, nieotwarty, nieweryfikowalny, niejawny bez zachowania obiektywnych kryteriów co do wyboru kandydatów na stanowisko urzędnicze (naruszenie zasady przejrzystości) - polegające zwłaszcza na: a) prawdopodobnym zastosowaniu wadliwej punktacji za etap rozmowy kwalifikacyjnej - poprzez przyjęcie, iż możliwe do uzyskania jest 60 pkt, w sytuacji, gdy z regulaminu naboru wynika o połowę mniejsza maksymalna liczba punktów możliwa do zdobycia (30) przy komisji liczącej 3 członków - brak informacji w wynikach naboru co do ilości punktów osiągniętych przez kandydata; b) przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej z naruszeniem opisanego w § 11 ust. 2 pkt 4 regulaminu naboru sposobu, a to wobec braku zweryfikowania w jej trakcie celów zawodowych kandydata c) sporządzeniu uzasadnienia informacji o zakończonym naborze i jego wynikach w taki sposób, iż nie wskazuje ono, by zweryfikowano cele rozmowy kwalifikacyjnej oraz zagadnienia jakie winna komisja rekrutacyjna zbadać w toku w/w rozmowy (zgodnie z regulaminem naboru) 2. art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy poprzez przeprowadzenie postępowania na stanowisko urzędnicze, które nie było wolne 3. art. 13a ust. 1 i 14 ustawy - poprzez przeprowadzenie postępowania konkursowego w sposób wadliwy, nierzetelny, nieweryfikowalny oraz nieobiektywny - a to poprzez prawdopodobne przyjęcie wadliwej skali punktacji za rozmowę kwalifikacyjną (analogicznie jak w postępowania będących przedmiotem spraw prowadzonych przez WSA we Wrocławiu do sygn. akt IV SA/Wr 317/21, IV SA/Wr 318/21, IV SA/Wr 439/21); 4. art. 14 ust. 2 ustawy - poprzez brak należytego przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej i brak należytego sporządzenia protokołu z przeprowadzanego naboru, nade wszystko wobec braku uwzględnienia w nim (oraz prowadzonej rozmowie kwalifikacyjnej) okoliczności, o których mowa w § 11 ust. 2 regulaminu naboru (w szczególności w zakresie weryfikacji celów zawodowych kandydata) 5. art. 6 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. - poprzez przeprowadzenie przez organ postępowania o nabór na stanowisko urzędnicze z naruszeniem zasady praworządności i pogłębiania zaufania do władzy publicznej polegające zwłaszcza na: a) prawdopodobnym przyjęciu wadliwej skali ocen za rozmowę kwalifikacyjną (0 - 60 punktów), podczas, gdy w myśl regulaminu naboru skala to: 0-30 punktów (przy 3 członkach komisji); b) braku jasnego, pełnego, rzetelnego oraz obiektywnego i weryfikowalnego podania przyczyn, z których podjęto w ramach naboru takie a nie inne decyzje (wadliwość uzasadnienia niewskazująca na sposób przeprowadzenia postępowania konkursowego oraz rzeczywistych przyczyn podjętych decyzji). 6. art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy poprzez sporządzenie uzasadnienia czynności w sposób uniemożliwiający przeprowadzenie poprawności postępowania, w tym ustalenie jakie wyniki osiągnęła osoba wybrana na wolne stanowisko urzędnicze w toku prowadzonego naboru, co czyni uzasadnienie dokonanego wyboru niepełnym, nieweryfikowalnym, niepozwalającym ustalić jaki wynik osiągnęła wybrana osoba. Mając wskazane zarzuty na strona wniosła o: 1. stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności; 2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, w wysokości wedle norm prawem przepisanych. Swoje stanowisko strona przedstawiła w obszernym uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor DPS wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a z ostrożności procesowej organ ten wniósł także o oddalenie skargi. Zdaniem organu, wniesioną przez stronę skargę ocenić należy za niedopuszczalną, albowiem nabór na wolne stanowisko urzędnicze nie ma charakteru indywidualnego aktu administracyjnego w rozumieniu art. 3 pkt 2 pkt 1 p.p.s.a. (nie odnosi się bowiem do skonkretyzowanego podmiotu w kontekście jego praw i obowiązków) i z tych samych względów nie ma on charakteru innego aktu czy czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozwinięciu tego wątku organ wskazał, że wszystkie czynności które dokonywane są w ramach naboru na pracownika samorządowego mają charakter wewnętrznego postępowania pracodawcy, nawet jeżeli są regulowane przez prawo powszechnie obowiązujące. Podniósł, że nabór (rekrutacja) jest zespołem nie władczych czynności z zakresu prawa pracy (poprzedzających ewentualne zatrudnienie), a nie z zakresu administracji publicznej. Wnosząc z ostrożności procesowej o oddalenie skargi organ ten podniósł natomiast, że nabór na wolne stanowisko urzędnicze odbył się zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, jak również, zgodnie z aktami wewnętrznymi. W nawiązaniu do zarzutów skargi organ podniósł, że w toku rozmowy kwalifikacyjnej zastosowano punktację odpowiadającą treści § 11 ust. 4 regulaminu naboru, a zatem argumentacja strony ukierunkowana na wykazanie, że podczas II etapu naboru możliwe było uzyskanie 60 punktów jest oczywiście błędny i gołosłowny. Podobnie, bezpodstawny jest zarzut skargi dotyczący rzekomego przyjęcia przez organ założenia o konieczności uzyskania na etapie rozmowy kwalifikacyjnej progu ponad połowy punktów. W nawiązaniu do stanowiska skarżącej, że R. P. i A. W. umówiły się co do tego, która z tych osób złoży aplikację w konkretnym naborze organ wskazał, że udział w konkursie na stanowisko kierownika zespołu był dobrowolny i wzięły w nim udział osoby, które były nim zainteresowane, tj. skarżąca i R. P. Wbrew insynuacji skarżącej, udział A. W. w tym konkursie nie był konieczny, w związku z czym nie można mówić o naruszeniu z tego powodu zasady otwartości i konkurencyjności procedury konkursowej. Zdaniem organu, nie polega również na prawdzie zarzut skargi odnośnie do tego, że nabór został przeprowadzony na stanowisko urzędnicze, które nie było wolne. Odpierając tę argumentację strony skarżącej organ podniósł, że nabór został przeprowadzony na wakujące stanowisko kierownika zespołu Działu Terapeutyczno-Opiekuńczego Domu Pomocy Społecznej w L., zgodnie z informacją wskazaną w ogłoszeniu o naborze. Po przeprowadzonym postępowaniu konkursowym na wakujące stanowisko została wybrana i zatrudniona osoba, która najlepiej spełniała wymagania pracodawcy. Jak zaznaczył organ, osiągnięcia skarżącej jako kandydata biorącego udział w konkursie były daleko niewystarczające, aby zatrudnić ją na stanowisko kierownika zespołu. W piśmie procesowym z dnia 5 maja 2022 r. skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do przedłożenia akt osobowych R. P. celem zweryfikowania, czy stanowisko na które prowadzono nabór było wolne. Wskazała na swoją działalność związkową oraz zwróciła uwagę, że członkowie komisji konkursowej byli jednocześnie członkami komisji antymobbingowej, która to komisja prowadziła prace równolegle do postępowania konkursowego i finalnie bezpodstawnie uznała, że skarżąca miała się dopuścić niewłaściwych zachowań, co nie jest prawdą i stanowi przejaw działań Domu Pomocy Społecznej skierowanych przeciwko członkom związku zawodowego. W piśmie tym skarżąca zwróciła także uwagę na treść oświadczeń złożonych przez członków komisji rekrutacyjnej podnosząc nieadekwatność ich treści do zapisów regulaminowych. Podniosła również, że na stronie BIP nie został opublikowany pełny tekst regulaminu naboru w sposób umożlwiający się zapoznanie z jego treścią, albowiem część jego dodatkowych zapisów nie znajduje się w dziale dotyczącym naborów, lecz jest "ukryta" pośród innych zarządzeń Dyrektora Domu Pomocy Społecznej. Nadto również zarzuciła, że w aktach postępowania konkursowego znajdują się dwa dokumenty (o odmiennej treści) wskazujące, że R. P. dwukrotnie odpowiadała na to samo pytanie. Okoliczność ta, zdaniem skarżącej, budzi wątpliwość co do rzetelności i prawidłowości przeprowadzonego konkursu, albowiem nie jest wiadome – jaka jest prawdziwa treść pytania, która odpowiedź R. P. jest prawdziwa i kiedy tak naprawdę powstałą kwestionowana przez stronę dokumentacja. W piśmie procesowym z dnia 30 czerwca 2022 r. organ odniósł się do zarzutów skarżącej. W piśmie z dnia 12 lipca 2022 r. swoje stanowisko w sprawie zajęła R. P. W piśmie tym uczestnik postępowania opisała m.in. okoliczności dwukrotnego udzielenia przez nią pisemnej odpowiedzi na to samo zadanie w toku rozmowy kwalifikacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest odnieść się do podniesionego w odpowiedzi na skargę zarzutu niedopuszczalności skargi oraz związanego z tym zarzutem wniosku organu o jej odrzucenie. Nie podzielając stanowiska organu w tym zakresie Sąd zwraca uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych za ugruntowany uznać należy pogląd, że rozstrzygnięcie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, podjęte na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych jest czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), albowiem pochodzi ono od organu i rozstrzyga o prawach kandydata (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2966/15). Podzielając to stanowisko Sąd stwierdza, że postępowanie konkursowe (rekrutacyjne) zmierzające do wyłonienia kandydata na stanowisko urzędnicze jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej (sytuacja prawna uczestników konkursu jest kształtowana w drodze jednostronnych władczych rozstrzygnięć podejmowanych przez organ administracji publicznej), a jego wynik podlega kontroli sądu administracyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 240/22 i powołane tam orzecznictwo). Ponieważ zaskarżona informacja o wyniku naboru kończy postępowanie rekrutacyjne i stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. to należało w konsekwencji przyjąć, że podlega ona kognicji sądu administracyjnego. Stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę a ukierunkowane na wykazanie niedopuszczalności skargi w sprawie ocenić zatem należało jako chybione. Dokonując merytorycznej kontroli zaskarżonej czynności Sąd w ramach uwag wstępnych zauważa, że w sprawie, w sytuacji skutecznego zaskarżenia przez stronę wyniku postępowania rekrutacyjnego zadaniem Sądu było ustalenie, czy postępowanie rekrutacyjne zapoczątkowane ogłoszeniem o naborze z dnia 28 września 2021 r. , które prowadziło do wyniku ogłoszonego w dniu 15 października 2021 r. , zostało przeprowadzone zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, regulaminem naboru na wolne stanowisko stanowiącym załącznik do zarządzenia Dyrektora Pomocy Społecznej w L. nr 42/2019 z dnia 3 grudnia 2019 r., jak i poszanowaniem zasad rządzącym się tym postępowaniem. Co również wymaga odnotowania na wstępie, choć poszczególne etapy postępowania rekrutacyjnego nie mogą być odrębnie zaskarżone, ich przeprowadzenie zgodnie z obowiązującymi przepisami w oczywisty sposób jest kontrolowane przez Sąd w ramach zgodności z prawem wyniku postępowania rekrutacyjnego. Co w sprawie ważne i do czego nawiązują zarzuty skargi, postępowanie w sprawie naboru na stanowisko urzędnicze posiada postać sformalizowanego postępowania rekrutacyjnego opartego na zasadach – otwartości, jawności i przejrzystości. Konkurencyjność naboru ma doprowadzić do wyłonienia najlepszego kandydata. Zasada otwartości oznacza, że do konkursu mogą przystąpić wszyscy zainteresowani. Zasada jawności określa obowiązek ogłaszania niektórych informacji z naboru, bądź też na traktowaniu ich jako informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Natomiast zasada przejrzystości oznacza, że postępowanie prowadzone jest według jasnych reguł, pozwalających ocenić, na ile proces rekrutacji zapewnił zatrudnienie najlepszego kandydata. Zdaniem Sądu, nabór w sprawie został przeprowadzony w sposób zapewniający zachowanie tych zasad. W sprawie nie zostały naruszone także inne przepisy w sposób, które dawałyby podstawy do oceny, że uchybienie miało wpływ na wynik sprawy. Jednym z głównych zarzutów skargi był zarzut, że na stronie BIP nie został opublikowany pełny tekst regulaminu naboru w sposób umożliwiający zapoznanie się z tym całościowym tekstem. Chodziło mianowicie o trudności w zapoznaniu się z treścią załącznik nr 9 do tego regulaminu, który zgodnie z argumentacją strony nie został opublikowany w dziale dotyczącym naboru, ale "został "ukryty" pośród innych dziesiątek Zarządzeń Dyrektora, co [...] czyni nabór nieotwartym i niekonkurencyjnym, albowiem nie wszystkim kandydatom są znane jego zasady". Sąd potwierdza trudności w odnalezieniu treści załącznika nr 9 regulaminu na stronie BIP, niemniej nie może pominąć dowodu jaki w toku postępowania przed Sądem dostarczył organ, a z którego wynika, że strona zapoznała się z treścią tegoż załącznika w drodze obiegowego zapoznania się przez pracowników z treścią tego załącznika. Co w sprawie trzeba zaakcentować, strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie kwestionowała faktu, że istotnie zapoznała się z treścią załącznika nr 9 w sposób wskazywany przez organ. Podniosła natomiast, że dowód ten stanowiący załącznik do pisma organu z dnia 28 października 2022 r. powinien zostać zwrócony w trybie art. 66 § 1 p.p.s.a. Sądowi znana jest treść art. 66 § 1 p.p.s.a., niemniej, w okolicznościach faktycznych sprawy, mając na uwadze wagę tego dowodu, a także mając również na względzie możliwość zwrócenia się przez Sąd o ten dowód do organu z urzędu (skoro Sąd dowiedział się już o jego istnieniu z pisma organu), skład orzekający w sprawie w ramach ekonomiki postępowania postanowił oddalić wniosek strony o zwrot pisma organu z dnia 28 października 2022 r. wraz załącznikiem. Przedstawione dotąd fakty pozwalają uznać, że stronie znana była treść załącznika nr 9 przed przystąpieniem do naboru, a zatem chybiona jest jej argumentacja ukierunkowana na wykazanie, że nie były jej znane wszystkie zasady naboru. Na marginesie tej części rozważań należy wskazać, że jak wynika z treści załącznika nr 9 do regulaminu, w treść tego dokumentu została opisana procedura przetwarzania danych osobowych kandydatów do pracy w Domu Pomocy Społecznej w L. Sąd nie podzielił również zasadności stanowiska strony w części dotyczącej wykazania, że dowodem na naruszenie wspomnianych zasad w toku naboru jest okoliczność, że członkowie komisji rekrutacyjnej, tj. A. B., M. M. i E. B. były jednocześnie członkami komisji antymobbingowej. Analizując ten zarzut Sąd doszedł do przekonania, że sama obecność tych osób w dwóch prowadzonych równolegle komisjach, tj. w sprawie naboru i antymobbingowej nie przesądza jeszcze o tym, że przeprowadzony z udziałem tych osób nabór na wolne stanowisko urzędnicze nie odpowiadał standardom zachowania wymogu otwartości, przejrzystości i konkurencyjności. W ocenie Sądu, w sprawie akta sprawy nie potwierdzają a i strona nie wykazała tego, by udział wspomnianych osób w komisji rekrutacyjnej w jakikolwiek sposób rzutował na wynik tego konkursu w sposób niekorzystny dla strony. W aktach sprawy brak jest dowodów wskazujących w najmniejszym stopniu na to, by wymienione osoby nie kierowały się zasadami obiektywizmu wobec skarżącej. Dowodu na te okoliczność nie dostarczyła także sama skarżąca. W aktach sprawy brak jest dowodów wskazujących w najmniejszym stopniu na to, by wymienione osoby nie kierowały się zasadami obiektywizmu wobec skarżącej. Dowodu na te okoliczność nie dostarczyła także sama skarżąca. Podobnie, w sprawie nie wykazano, by z uwagi na przynależność strony do związków zawodowych członkowie komisji nie byli bezstronni wobec skarżącej. Okoliczności podnoszone przez stronę a dotyczące A. S. nie pozostają w związku ze sprawą, która dotyczy naboru na wolno stanowisko urzędnicze. Podobnie, do oczekiwanego przez stronę skutku nie mógł doprowadzić zarzut skargi ukierunkowany na wykazanie, że przeprowadzone postępowanie nie spełnia wymogów regulaminowych, o których mowa w § 3 ust. 5 in fine regulaminu z uwagi na brak adekwatnych oświadczeń członków komisji. W nawiązaniu do tego zarzutu wskazać trzeba, że zgodnie z powołaną normą regulaminu, w pracach komisji nie może uczestniczyć osoba, która jest małżonkiem lub krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia włącznie osoby, której dotyczy postępowanie rekrutacyjne, albo pozostaje wobec niej w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności. Norma z § 3 ust. 6 regulaminu stanowi z kolei, że przed przystąpieniem do prac członkowie Komisji składają oświadczenie o braku powiązań wymienionych w pkt 5 § 3. Z akt sprawy wynika, że każdy z członków Komisji (A. B., M. M., E. B.) złożył jednobrzmiące w swej treści oświadczenie co do tego, że nie jest on spokrewniony ani spowinowacony do drugiego stopnia włącznie z kandydatami przystępującymi do naboru na stanowisko kierownika zespołu. Istotnie, jak zarzuca skarżąca, w aktach sprawy brak jest oświadczeń poszczególnych członków komisji odnośnie do niepozostawania przez nich w takim stosunku prawnym lub faktycznym względem osoby, której dotyczy postępowanie rekrutacyjne, że mogłoby to budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w postępowaniu. Uchybienie to, wobec braku podniesienia ze strony skarżącej jakichkolwiek okoliczności mogących wskazywać na istnienie tego rodzaju stosunków, a co za tym idzie, wobec braku choćby najmniejszej wątpliwości co do bezstronności członków komisji z uwagi na tego rodzaju związki z osobami biorącymi udział w rekrutacji, ocenić należało za niemające wpływu na wynik na wynik sprawy. Wbrew obszernym zarzutom skargi, analiza materiału dowodowego sprawy nie potwierdziła zarzutów strony odnośnie do naruszenia zarzucanych w skardze zasad także w trakcie prowadzonego naboru. W sprawie, porządkująco trzeba wskazać, że skarżąca przeszła pozytywnie wstępną weryfikację złożonej aplikacji i została zakwalifikowana do pierwszego etapu naboru, tj. do udziału w teście kwalifikacyjnym. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca przystąpiła do testu, natomiast nie została zakwalifikowana do drugiego etapu naboru, którą stanowiła rozmowa kwalifikacyjna. Co w sprawie wymaga podkreślenia, skarżąca nie zgłasza zastrzeżeń do tego etapu naboru, w którym brała udział. Natomiast szereg zastrzeżeń formułuje w odniesieniu do drugiego etapu naboru. Sąd, nie będąc związany granicami skargi i oceniając sprawę w jej całokształcie nie stwierdził nieprawidłowości na etapie przeprowadzania testu kwalifikacyjnego, który – jak podkreślono – stanowił I etap naboru. W punkcie wyjścia do tej części rozważań Sądu przypomnieć trzeba, że § 10 ust. 1 regulaminu naboru stanowi, że celem testu kwalifikacyjnego jest sprawdzenie wiedzy i umiejętności niezbędnych do wykonywania określonej pracy. W myśl z kolei § 10 ust. 2-4 tego regulaminu, każde pytanie w teście kwalifikacyjnym ma odpowiednią skalę punktową od 0 do 1. Test uważa się za zaliczony, gdy kandydat uzyska 75% z możliwych do uzyskania punktów. Niezaliczenie testu, wyklucza kandydata z dalszego postępowania. Jak wynika wynikających z akt sprawy i niespornych ustaleń faktycznych, test kwalifikacyjny (I etap naboru) do którego przystąpiła skarżąca składał się z 16 pytań. Powyższe oznacza, że maksymalna ilość punktów jaka mógł otrzymać kandydat piszący test wynosiła 16 punktów. Skarżąca otrzymała z testu kwalifikacyjnego łącznie 11 punktów, co oznacza że nie spełniła warunku z § 10 ust. 3 regulaminu naboru zgodnie z którym, test uważa się za zaliczony, gdy kandydat uzyska 75% z możliwych do uzyskania punktów. W sprawie zaktualizował się zatem przesłanka z § 10 ust. 4 regulaminu naboru w myśl której, niezaliczenie testu, wyklucza kandydata z dalszego postępowania. Co wymaga w tym miejscu podkreślenia, druga osoba uczestnicząca w naborze, tj. R. P. uzyskała z testu kwalifikacyjnego łącznie 16 punktów a zatem prawidłowo została dopuszczona do II etapu naboru. W okolicznościach faktycznych kontrolowanej sprawy zasadnie zatem nie dopuszczono skarżącej do II etapu naboru, czyli rozmowy kwalifikacyjnej, zaś prawidłowo do tego etapu została dopuszczona R. P. Co się tyczy podnoszonych przez skarżącą zastrzeżeń związanych z II etapem naboru, to Sąd zarzuty strony skarżącej w tym zakresie uznał za nieuprawnione. Co w sprawie również wymaga przypomnienia, nabór, do którego odnoszą się zarzuty skargi, został ogłoszony i przeprowadzony na stanowisko kierownika zespołu. W punktach 1, 2 i 3 ogłoszenia o naborze z dnia 28 września 2021 r. pomieszczony zostały odpowiednio: wymagania niezbędne (punkt 1), wymagania dodatkowe (punkt 2) oraz zakres zadań wykonywanych na tym stanowisku (3). Zgodnie z powołanym wcześniej § 11 regulaminu, celem rozmowy kwalifikacyjnej jest nawiązanie bezpośredniego kontaktu z kandydatem i weryfikacja informacji zawartych w aplikacji (ust. 1). Rozmowę kwalifikacyjną (ust. 2.) przeprowadza się w sposób pozwalający zbadać: 1) predyspozycje i umiejętności kandydata gwarantujące prawidłowe wykonywanie powierzonych obowiązków; 2) posiadanie wiedzy na temat jednostki, w której ubiega się o stanowisko; 3) obowiązki i zakres odpowiedzialności na stanowiskach zajmowanych poprzednio przez kandydata; 4) cele zawodowe kandydata. W ocenie Sądu, analiza przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej przeprowadzonej z R. P. tj. treść zadawanych pytań, a także wynikająca z protokołu naboru opisowa ocena zaprezentowania się w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej tego kandydata wskazuje, że etap rozmowy kwalifikacyjnej miał na celu zbadanie przesłanek z § 11 ust. 2 regulaminu. W protokole podkreślono, że podczas udzielania odpowiedzi na zadane pytania kandydat ten wykazał się dużą znajomością z zakresu zarządzania zespołem i jego motywowania. Dodatkowo, przedstawił własną "strategię pracy opartej na budowaniu sprawnego i skutecznego zespołu, skoncentrowanego na świadczeniu usług na rzecz mieszkańców na poziomie gwarantującym wsparcie, indywidualne podejście oraz stworzenie mieszkańcom optymalnych warunków do codziennego życia". Wykazał się również wiedzą z zakresu organizacji pracy podległego personelu. Nieuzasadniony był także zarzut skargi dotyczący zastosowania przez komisję wadliwej skali ocen za rozmowę kwalifikacyjną (od 0 do 60 punktów). Prezentowane w skardze stanowisko w tym zakresie nie znajduje potwierdzenia w aktach administracyjnych sprawy, z których wynika, że w toku rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatem dopuszczonym do II etapu naboru komisja stosowała punktację odpowiadającą treści § 11 ust. 4 regulaminu, tj. 0-10 punktów za każdy zestaw pytań zadanych przez jednego członka komisji, co przy 3 członkach Komisji potencjalnie dawało możliwość uzyskania maksymalnego wyniku 30 punktów za rozmowę kwalifikacyjną. Ze znajdującej się w aktach sprawy karty oceny kandydata z rozmowy kwalifikacyjnej przeprowadzonej w dniu 13 października 2021 r. wynika, że za odpowiedź udzieloną na dwa pytania zadane przez A. B. (przewodnicząca komisji) R. P. otrzymała w sumie 10 punktów; odpowiadając na dwa pytania zadane przez M. M. (członka komisji) także otrzymała ona w sumie 10 punktów, a odpowiadając na dwa pytania zadane przez E. B.(sekretarza komisji) otrzymała ona również w sumie 10 punktów, co łącznie dało wynik 30 punktów z rozmowy kwalifikacyjnej. Mając na uwadze punktację otrzymaną z testu kwalifikacyjnego (16 punktów), R. P.w toku przeprowadzonego naboru otrzymała łącznie 46 punktów. Co ważne, ujęta we wspomnianej karcie punktacja ocena koresponduje z punktacją widniejącą pod opisem odpowiedzi jakie R. P. udzieliła na każde z zadanych jej pytań przez poszczególnych członków Komisji. Odnosząc się do stanowiska strony akcentującej, że błędną w jej ocenie (sprzeczną z regulaminem) praktykę oceniania etapu rozmowy kwalifikacyjnej organ stosował także w poprzednich naborach (co zakwestionował Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpatrując skargi strony w tym zakresie) trzeba odnotować, że wyjaśnienia organu odnośnie do dostosowania punktacji z rozmowy kwalifikacyjnej do zapisów regulaminu w obecnie przeprowadzonym naborze korespondują z dokumentacją z naboru. Podsumowując ten wątek stwierdzić trzeba, zastosowana przez organ punktacja na etapie rozmowy kwalifikacyjnej (w toku której każdy członek Komisji mógł przyznając kandydatowi w sumie 10 punktów (tj. za odpowiedź udzieloną na oba pytania) jest zgodna z zapisem § 11 ust. 4 regulaminu, w myśl którego, każdy członek Komisji Rekrutacyjnej podczas rozmowy przyznaje kandydatowi punkty w skali od 0 do 10. W ocenie Sądu, nieuzasadniony był również zarzut skargi dotyczący zastosowania w sprawie kryterium konieczności uzyskania co najmniej połowy punktów z rozmowy kwalifikacyjnej, co nie wynika z regulaminu. Zarzut sprzeczności z regulaminem punktacji jaka zastosował organ na etapie rozmowy kwalifikacyjnej jest zatem zupełnie pozbawiony podstaw. W nawiązaniu do kwestionowania przez stronę rzetelności przeprowadzonego naboru na tej podstawie, że w aktach z naboru znajdują się dwa dokumenty wskazujące na to, że R. P. dwukrotnie udzielała odpowiedzi na pytanie zadane jej przez członka komisji trzeba wskazać, że okoliczności tego zdarzenia zostały wyjaśnione zarówno przez organ, jak i przez uczestnika postępowania. Wyjaśnienia te korespondują ze sobą, a nade wszystko korespondują z materiałem dowodowym sprawy, który potwierdza, że R. P. wydano dwie kartki z tym samym zadaniem, jakim było wypełnienie grafiku pracy pracownika zatrudnionego w systemie równoważnym. Przy czym, jeden egzemplarz zawierał tabelę do wypełnienia, natomiast nie zawierał pytania. Drugi egzemplarz zawierał i pytanie i tabelę do wypełnienia, a zatem był kompletny i taki też powinien był zostać pierwotnie wydany kandydatowi do wypełnienia. R. P. a także organ w toku postępowania przed Sądem wyjaśnili, że pierwotny egzemplarz jaki otrzymała ta kandydatka nie zawierał pytania (tylko grafik do wypełnienia), wobec czego kandydatka ta zapytała komisję o to, czego dotyczy zadanie i otrzymała ustną odpowiedź. Wypełniła więc tabelę zgodnie z usłyszanym pytaniem. Drugi, prawidłowy egzemplarz zadania tj. z grafikiem do wypełnienia i pytaniem (opisem zadania) wypełniony został przez nią ponownie po jego otrzymaniu (organ zdecydował o ponownym wręczeniu kandydatce prawidłowego egzemplarza z zadaniem by uniknąć nieporozumień i zarzutów). Oba egzemplarze znajdują się w aktach sprawy i zostały opatrzone podpisem kandydatki i członka komisji. Na tle tych okoliczności Sąd nie znalazł podstaw do twierdzenia, że przeprowadzony nabór został przeprowadzony z naruszeniem zasad jawności, przejrzystości i konkurencyjności. Należy zauważyć, że R. P. na obu egzemplarzach udzieliła dwóch identycznych odpowiedzi (treść odpowiedzi na obu egzemplarzach jest taka sama). Niezrozumiałym są argumenty skargi ukierunkowane na wykazanie, że nie wiadomo jaka jest prawdziwa treść pytania, ani tego, która z odpowiedzi jest odpowiedzią prawdziwą. Nietrafny okazał się także zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 14 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych poprzez brak należytego sporządzenia protokołu z przeprowadzonego naboru. Przepis art. 14 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych stanowi, że z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządza się protokół. W myśl art. 14 ust. 2 w/w ustawy, protokół zawiera: 1) określenie stanowiska, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2, przedstawianych kierownikowi jednostki; 2) liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne; 3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru; 5) skład komisji przeprowadzającej nabór. Jak wynika z akt sprawy, sporządzony z przeprowadzonego naboru protokół spełnia wymogi formalne z art. 14 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Wymienia bowiem skład Komisji przeprowadzającej nabór; wskazuje stanowisko, na które był przeprowadzany nabór; liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania kandydatów, podaje liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne, informację o zastosowanych metodach naboru (test kwalifikacyjny i rozmowa kwalifikacyjna), informację o zastosowanych technikach naboru (nabór przeprowadzono na podstawie analizy ofert, w tym wykształcenia i dotychczasowego przebiegu pracy zawodowej kandydatów oraz w oparciu o test kwalifikacyjny i rozmowę kwalifikacyjną) oraz uzasadnienie wyboru. Wymaga w tym miejscu zwrócenia uwagi, że jak odnotowano w protokole, nabór przeprowadzono na podstawie analizy ofert, w tym wykształcenia i dotychczasowego przebiegu pracy zawodowej kandydatów oraz w oparciu o test kwalifikacyjny i rozmowę kwalifikacyjną. Jako że skarżąca nie uzyskała min. 75% punktów z testu, to nie została zakwalifikowana do dalszego etapu naboru, tj. rozmowy kwalifikacyjnej. Do tego etapu zakwalifikowała się natomiast R. P., która w trakcie rozmowy zaprezentowała swoje kwalifikacje i umiejętności i którą komisja rekrutacyjna uznała za odpowiedniego kandydata na aplikujące stanowisko. Co ważne, zawarte w protokole uzasadnienie tego wyboru realizuje zasadę przejrzystości. Wskazuje bowiem argumentację składu komisji, która zadecydowała o wyborze R.P. na stanowisko kierownika zespołu. Uzasadniając ten wybór komisja rekrutacyjna wskazała, że R. P. jest odpowiednim kandydatem na stanowisko kierownika zespołu. Posiada dużą wiedzę z zakresu znajomości ustawy o pomocy społecznej, ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, rozporządzenia w sprawie domów pomocy społecznej, a także z zakresu zarządzania zespołem. Komisja rekrutacyjna wskazała na liczbę punktów jaką kandydat ten zdobył łącznie z testu kwalifikacyjnego oraz rozmowy kwalifikacyjnej (46) oraz podkreśliła fakt wykazania przez niego znajomości pracy na aplikowanym stanowisku, a także predyspozycji do pracy w tym obszarze. W ocenie Sądu, kończąca procedurę naboru czynność polegająca na sporządzeniu przez Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w L. informacji o wynikach naboru i tym samym o rozstrzygnięciu naboru nie narusza, wymienionych w art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych zasad otwartości i konkurencyjności i spełnia wymogi z art. 15 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w, niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o wyniku naboru jest upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór, oraz opublikowanie w Biuletynie przez okres co najmniej 3 miesięcy. Przepis art. 15 ust 2 ustawy stanowi z kolei, że informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera: 1) nazwę i adres jednostki; 2) określenie stanowiska; 3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko. Wnosząc skargę na kończącą procedurę naboru czynność polegającą na sporządzeniu informacji o wynikach naboru i tym samym o rozstrzygnięciu naboru skarżąca swoje zarzuty koncentruje przede wszystkim na uzasadnieniu zaskarżonej czynności. W ocenie strony, uzasadnienie dokonanego wyboru nie poddaje się zweryfikowaniu z punktu widzenia przyczyn dla których podjęto w ramach naboru takie a nie inne decyzje. Zarzucając naruszenie art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych w zw. z § 11 regulaminu naboru, art. 6 i art. 8 k.p.a., a także naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych strona podnosi w szczególności, że z uzasadnienia dokonanego wyboru nie wynika to, jakie wyniki osiągnęła osoba wybrana na wolne stanowisko urzędnicze w toku prowadzonego naboru, co w jej ocenie czyni uzasadnienie dokonanego wyboru niepełnym i nieweryfikowalnym. Także i tego zarzutu Sąd nie podzielił. Wprawdzie z uzasadnienia informacji o wynikach naboru istotnie nie wynika to, jaką ilość punktów uzyskał wybrany kandydat, niemniej, fakt ten wynika z protokołu naboru. Stwierdzić w tym miejscu trzeba, że przepis art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych nie precyzuje elementów uzasadnienia informacji o wynikach naboru. Nie ulega jednak wątpliwości że funkcją tego uzasadnienia jest poznanie motywów jakimi kierował się organ przy wyborze danej kandydatury w toku naboru, a tym samym, zapewnienie otwartości i konkurencyjności wyboru. W informacji o wynikach naboru Dyrektor Domu Pomocy Społecznej podał, że wybrany kandydat posiada wyksztalcenie wyższe o kierunku pedagogika oraz spełnił wszystkie niezbędne wymagania określone w ogłoszeniu o naborze z dnia 28 września 2021 r. W informacji o wynikach naboru wskazano, że wybrany kandydat posiadała dużą wiedzę z zakresu ustawy o pomocy społecznej, ustawy o ochronie zdrowia psychicznego oraz rozporządzenia w sprawie domów pomocy społecznej. Uzasadnienie to koresponduje z treścią protokołu komisji rekrutacyjnej z przeprowadzonego naboru, gdzie odnotowano dużą wiedzę wybranego kandydata z zakresu wymienionych aktów prawnych. Nadto dodatkowo także wiedzę z zakresu zarządzania zespołem, predyspozycje do zajmowania aplikowanego stanowiska, a także zdobytą w toku naboru największą liczbę punktów. Dodatkowo z treści protokołu wynika, że tylko ten kandydat przeszedł pozytywnie test kwalifikacyjny i został pozytywnie oceniony w toku rozmowy kwalifikacyjnej. Treść protokołu komisji rekrutacyjnej potwierdza, że w wyniku zakończenia procedury naboru wybrana została osoba, która w największym stopniu spełniła kryteria naboru i której wybór kandydatury dawał najlepsze gwarancje na prawidłowe wykonywanie zadań na stanowisku kierownika zespołu w Domu Pomocy Społecznej. Analizując protokół z przeprowadzonego naboru oraz treść informacji o wynikach naboru nie można mieć wątpliwości, że w toku naboru wyłoniono kandydata, który otrzymał największą liczbę punktów i przeszedł obydwa wymagane etapy procedury; który posiadała dużą wiedzę z zakresu ustawy o pomocy społecznej, ustawy o ochronie zdrowia psychicznego oraz rozporządzenia w sprawie domów pomocy społecznej, z zakresu zarządzania zespołem a nadto, którego cechy osobowościowe, kwalifikacje i predyspozycje do pracy na aplikowane stanowisku (znajomość pracy na aplikowanym stanowisko, wiedza z zakresu zarządzania zespołem, motywowanie zespołu, przedstawienie własnej strategii pracy opartej na budowaniu sprawnego i skutecznego zespołu) przemawiały za wyborem tego właśnie kandydata. Odnosząc się do pozostałych zarzutów strony wskazać trzeba, że także i one nie były uzasadnione. W szczególności, nie znajduje akceptacji Sądu stanowisko skarżącej jakoby nabór został przeprowadzony na stanowisko, które nie było wolne. Sąd podziela argumentację organu, że nabór został przeprowadzony na wakujące stanowisko. Jak trafnie podnosi organ, w związku z tym, że uprzednio przeprowadzone postępowania na stanowisko kierownika zespołu zostały prawomocnie uznane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawach o sygn. akt IV SA/Wr 317/21 i IV SA/Wr 318/21 za bezskuteczne, istniała konieczność przeprowadzenia nowego konkursu na stanowisko kierownika zespołu. Co więcej, na bezskuteczność wcześniejszego wyboru wskazuje sama skarżąca na stronie 4 i 5 skargi. Stanowisko skarżącej w zakresie tego, że nabór w sprawie został przeprowadzony na stanowisko które nie było wolne, jest dotknięte zatem przymiotem wewnętrznej sprzeczności. Dodatkowo, jak wynika z pisma R. P. z dnia 24 września 201921 r., kierowanego do Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w L., w piśmie tym R. P. wystąpiła o rozwiązanie umowy o pracę z dniem 29 września 2021 r. Okoliczności podjęcia tej decyzji uczestniczka postępowania wyjaśniła w piśmie procesowym z dnia 12 lipca 2022 r. złożonym w toku postępowania sądowego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Trafnie również podnosi organ, że argumentem przemawiającym za brakiem otwartości i konkurencyjności przeprowadzonego naboru nie może świadczyć podnoszona w skardze okoliczność, że w naborze tym swojej aplikacji nie zgłosiła A. W. Jak zasadnie podnosi organ, udział w konkursie był dobrowolny i swoje aplikacje w naborze zgłosiły osoby zainteresowane. Okoliczność, z jakiego powodu swojej aplikacji w naborze nie złożyła A. W. pozostaje poza merytoryczną oceną zasadności skargi. Jako nie rzutujący na wynik sprawy Sąd ocenił także zarzut skargi dotyczący tego, że wprowadzony przez Dyrektora Domu Pomocy Społecznej dodatkowy regulamin związany z procedurą przetwarzania danych osobowych kandydatów do pracy w Domu Pomocy Społecznej w L. może pozostawać w kolizji z treścią art. 13 ust. 4 ustawy, a przez to uniemożliwiać m.in. dostęp do informacji publicznej. Kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.