IV SA/Wr 88/16
PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-03-23
Skład orzekający: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie zasady udzielania odpowiedzi na pisma stron, wniesiona na podstawie art. 227 k.p.a., podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skargi na naruszenie zasady udzielania odpowiedzi na pisma stron, wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. Katalog spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego, określony w art. 3 § 2 i 3 PPSA, nie obejmuje tego typu skarg. W związku z tym, skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca K. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na Komendę Wojewódzką Policji we W., zarzucając naruszenie zasady udzielania odpowiedzi na pisma stron przez Naczelnika Wydziału. Jako podstawę prawną skargi wskazała art. 227 k.p.a. Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania przedmiotu skargi, a po otrzymaniu odpowiedzi, uznał, że skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego i postanowił ją odrzucić.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na Komendę Wojewódzką Policji we W. w przedmiocie naruszenia zasady udzielania odpowiedzi na pisma stron postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 25 lutego 2016 r. K. K., (dalej skarżąca, strona) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na Komendę Wojewódzką Policji we W. z tym uzasadnieniem, że Naczelnik Wydziału [...] sporządził dokument, który nie spełnia wymogów pisma urzędowego. Jako podstawę prawną skargi strona wskazała przepis art. 227 k.p.a. Na poparcie swoich twierdzeń skarżąca dołączyła m.in. pismo Komendy Wojewódzkiej Policji we W. z dnia [...] lutego 2016., nr [...], skierowane do Komendy Powiatowej Policji w Ś., przekazujące pismo strony z dnia 10 lutego 2016 r. celem dokonania sprawdzeń i ewentualnego przeprowadzenia postępowania przygotowawczego.
Zarządzeniem z dnia 1 marca 2016 r. Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania przedmiotu skargi, a w szczególności oświadczenia się, czy przedmiotem skargi jest pismo Komendy Wojewódzkiej Policji we W. z dnia [...] lutego 2016., nr [...], stanowiące załącznik nr 1 skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie procesowym z dnia 14 marca 2016r. oświadczyła, że załącznik nr 1 stanowi przedmiot jej skargi na Komendę Wojewódzką Policji , albowiem Naczelnik Wydziału [...] jest pracownikiem Komendy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 wskazanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Niezależnie od powyższego sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych.
W badanej sprawie skarżąca złożyła skargę do sądu administracyjnego na działalność Komendy Wojewódzkiej Policji we W. w przedmiocie nienależytego wykonywania zadań jej pracowników, w szczególności Naczelnika Wydziału [...].
Przedmiotowa skarga zawiera więc zarzut wadliwej – według skarżącej – działalności pracowników Komendy, a zatem ma charakter skargi składanej w trybie art. 227 k.p.a. Skarżąca wprost powołuje się na przepisy działu VIII k.p.a., a precyzując przedmiot skargi na wezwanie Sądu potwierdza, że przedmiotem skargi jest postępowanie pracowników Komendy.
Skarga wniesiona do tutejszego Sądu ma zatem charakter skargi powszechnej, w stosunku do której brak jest po stronie sądu administracyjnego legitymacji do jej rozpoznania. Żaden przepis ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny postępowania dotyczącego rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., zarówno w odniesieniu do czynności podejmowanych przez właściwy organ jak i ewentualnej jego bezczynności lub przewlekłości. Sąd administracyjny ocenia bowiem zasadność zastosowania określonych przepisów prawa oraz dokonuje ich interpretacji wyłącznie w związku z rozpoznawaniem skarg wnoszonych na skonkretyzowane akty lub bezczynność organów administracji, mieszczące się w wskazanym katalogu określonym w przepisie art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a.
Reasumując powyższe stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło