IV SA/Wr 882/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r. Nr [...] postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...]r. W. S. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. zażalenie na odpowiedź Zastępcy Prezydenta Miasta J. G. na skargę W. S. z dnia [...]r. w sprawie naruszenia przez Sekretarza Miasta J. G. przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i karnego poprzez umieszczenie w odpowiedzi na pismo imiennej pieczątki zamiast powołania się na upoważnienie Prezydenta Miasta J.G.. Pismem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. odnosząc się do treści wymienionego pisma z dnia [...]r. wskazało, że zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wójt (burmistrz, prezydent) wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy, organizację i zasady funkcjonowania urzędu gminy określa regulamin organizacyjny nadany przez wójta w drodze zarządzenia, a wójt może powierzyć prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu zastępcy wójta lub sekretarzowi gminy. Bezsporne jest również, że Gmina Miejska J. G. zarządza mieszkaniowym zasobem gminy, a zatem organem właściwym do rozpoznania sprawy jest Prezydent Miasta J. G.. Na podstawie przepisów ustawy o samorządzie gminnym uprawnionym do działania w imieniu Prezydenta Miasta J. G. był zatem również Sekretarz Miasta J. G Pismem z dnia [...]r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na "błędną odpowiedź z dnia [...]r. [...]w przedmiocie iż Sekretarz Miasta w J.G. E. B. nie naruszyła przepisów kodeksu postępowania administracyjnego poprzez umieszczenie w odpowiedziach imiennej pieczątki zamiast powołania się na upoważnienie Prezydenta Miasta J. G.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone pismo ma charakter informacyjny i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.