IV SA/Wr 9/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. na pismo Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] we W. z dnia [...]r. Nr - w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości dotyczących treści rozkazu personalnego wyznaczającego na stanowisko służbowe p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Rozkazem personalnym nr [...] Dowódcy [...] Korpusu Obrony Powietrznej z dnia [...]r. wyznaczono por. G. C. na wskazane stanowisko służbowe pouczając go o możliwości odwołania się od tej decyzji do Dowódcy Sił Powietrznych. Pismem z dnia [...]r. G. C. na podstawie art. 113 § 2 kpa wniósł do Dowódcy [...] Korpusu Obrony Powietrznej o wyjaśnienie treści rozstrzygnięcia zawartego w w.w. rozkazie personalnym z [...]r. Pismem Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] we W. z dnia [...]r. wyjaśniono G. C. wątpliwości związane z treścią rozkazu z dnia [...]r. G. C. zapoznał się z nim w dniu [...]r. /oświadczenie wnioskodawcy/. Pismem z dnia [...]r. G. C. powołując się na art. 113 § 3 k.p.a. wniósł zażalenie do Dowódcy Sił Powietrznych na postanowienie Dowódcy [...]Korpusu Obrony Powietrznej z dnia [...]r., a wobec braku odpowiedzi - zażalenie do Ministra Obrony Narodowej. Pismem Sekretariatu Ministra Obrony Narodowej z dnia [...]r. zażalenie to przesłano - zgodnie z właściwością - do Dowódcy Sił Powietrznych. Pismem Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...]r. przedstawiono G. C. stanowisko tego organu w kwestii podnoszonych przez stronę wątpliwości dotyczących powołanego na wstępie rozkazu personalnego nr [...]. Z pismem tym skarżący - jak oświadczył - zapoznał się w dniu [...]r. Pismem z dnia [...]r. G. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dowódcy [...] Korpusu Obrony Powietrznej w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do rozkazu personalnego Dowódcy [...] Korpusu Obrony Powietrznej z dnia [...]r., żądając uchylenia zarówno tego postanowienia, jak i decyzji organu I instancji w części dotyczącej ustalenia okresu kadencji na stanowisku służbowym oraz określenie okresu tej kadencji na okres [...] lat. Pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...]r. wezwano G. C, by wyjaśnił, czy przedmiotem jego skargi jest pismo Dowódcy [...] Korpusu Obrony Powietrznej z dnia [...]r., czy też pismo Dowódcy Sił Powietrznych w W, z dnia [...]r. stanowiące efekt zażalenia z dnia [...]r. W odpowiedzi G. C, pismem z dnia [...]r. jednoznacznie oświadczył, że przedmiotem skargi jest pismo Dowódcy [...]Korpusu Obrony Powietrznej z dnia [...]r. W odpowiedzi na skargę, organ zaskarżony przez G. C, tzn. Dowódca Jednostki Wojskowej [...] we W. wniósł o odrzucenie skargi lub umorzenie postępowania. Pismem skarżącego z dnia [...]r. poinformowano Sąd o bezprzedmiotowości postępowania w rozważanym zakresie wobec pomyślnego dla skarżącego załatwienia sprawy co do jej istoty poprzez wydanie decyzji satysfakcjonującej skarżącego. Pismem organu z dnia [...]r. wniesiono o umorzenie postępowania w związku z korzystnym dla skarżącego instancyjnym rozstrzygnięciem sprawy co do jej istoty i o rozstrzygnięcie o kosztach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Gdyby przyjąć, że zarówno pismo Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] we W., jak i pismo Dowódcy Sił Powietrznych w W. nie wykazują formalnych cech postanowienia w rozumieniu art. 124 § 1 i 2 k.p.a., tzn. nie zawierają wyodrębnionego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku oraz pouczenia co do środka odwoławczego /zaskarżenia/ to należałoby uznać, że organy pozostają w bezczynności w zakresie załatwienia wniosku skarżącego, co po uruchomieniu i wyczerpaniu procedury zażaleniowej uprawniałoby wnioskodawcę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu w załatwieniu sprawy. Jednakże skarżący nie skarży bezczynności organu. Z drugiej strony, nie przesądzając w tym miejscu, czy zaskarżone pismo Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] we W. z [...]r. mimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej dla postanowienia /art. 124 k.p.a./ jest postanowieniem i gdyby taką możliwość przyjąć, to stwierdzić należałoby, że zgodnie z art. 113 § 2 i 3 k.p.a., do wydania postanowienia zawierającego wyjaśnienie treści decyzji właściwy jest organ, który wydał budzącą wątpliwości decyzję. Na postanowienie to służy zażalenie do organu wyższego stopnia a następnie, skarga do sądu administracyjnego na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./. Skarżący jednoznacznie oświadczył, że przedmiotem jego skargi jest pismo organu pierwszoinstancyjnego w sprawie, a mianowicie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] we W., z dnia [...]r. Tymczasem zgodnie z przepisami Rozdziału 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ skargę można wnieść tylko na ostateczne w toku instancji rozstrzygnięcia, wyczerpujące środki zaskarżenia służące w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wymogów tych nie spełnia skarga na rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, co jest równoznaczne z jej niedopuszczalnością. Sąd nie mógł uwzględnić wniosku o umorzenie postępowania, gdyż niezależnie od tego, że rozstrzygnięcie organu dotyczyło innego przedmiotu niż objęty treścią skargi wystąpienie wskazanych przyczyn przesądzających o niedopuszczalności skargi, musiało skutkować jej odrzuceniem. Sąd nie mógł uwzględnić wniosku organu w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach, gdyż w postępowaniu w I instancji sądowej koszty postępowania zasądza się od organu w razie uwzględnienia skargi i tylko na rzecz skarżącego /art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu/ oraz w razie umorzenia postępowania. W związku z przedmiotem badanego rozstrzygnięcia administracyjnego Sąd nie mógł również ustosunkowywać się procesowo do decyzji ustalającej skarżącemu okres kadencji. Niezależnie od dopuszczalności skargi na tego rodzaju decyzje w ogólności, skarga i tak podlegałaby odrzuceniu z powodu niewyczerpania administracyjnego toku instancji. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu ..., orzeczono jak w sentencji.